Belevenissen & Veranderingen van een vrouw naar een slet,hoer...sub

NIEUW WEBLOG !!!!

2005-11-13T14:34:00.000-08:00

Hallo lieve lezers,

Eindelijk het is zo ver..............een nieuw weblog!
Een weblog samen met mijn nieuwe en huidige partner, mijn maatje, mijn vriend,
mijn Meester Spirit.

www.ourlifestyle.web-log.nl

Ik hoop dat jullie met net zoveel plezier onze ervaringen aldaar zullen volgen als hier.

Graag tot gauw,
liefs,
s_Angel_S enne Spirit_A

Nieuw begin dus.............

2005-10-17T16:37:00.000-07:00

De beindiging van dit weblog betekend niet dat ik niet verder zal schrijven en dichten .......absoluut niet!!!!

Binnenkost start ik met een nieuw weblog...........het url- zal ik hier zo snel mogelijk vermelden want ik zou het heel leuk en fijn vinden als jullie met mij mee gaan!

Ook neem ik afscheid van de naam s_roos want s_roos is gegroeit in haar sub zijn..........!

De naam die ik met veel trots ga dragen is:

s_Angel

en bij s_Angel hoort ook een nieuwe foto

2005-10-17T16:30:00.000-07:00

Nog eenmaal ...... s_roos

17-05-2005

Afscheid van & Voor mijn Meester

2005-10-17T15:55:00.000-07:00

Dit weblog is mij cadeau gegeven door M. Alles wat ik hier met jullie gedeelt heb waren mijn gevoelens t.a.v. van onze D/s relatie, maar ook mijn gevoelens en emoties, mijn verdriet en pijn na de beindiging van onze D/s.

Wij zijn - beiden - onze eigen weg gegaan en onze relatie t.o.v. elkaar is verandert. Onze D/s is dan wel niet meer maar ons gevoel voor elkaar als mensen, onze vriendschap bestaat nog steeds. Ik ben er trots op en heel gelukkig over dat wij samen door ons verdriet en onze pijn toch een weg hebben gevonden om met elkaar verbonden te blijven en ik hoop van harte dat onze vriendschap nog jaren en jaren zal blijven duren.

M was mijn eerste Meester en niemand zal dat ooit nog kunnen worden....dat is eigenlijk net zo iets als je eerste echte vriendje, je eerste echte liefde............heel waardevol, heel bijzonder en dat draag je de rest van je leven verder mee.

Inmiddels - zoals jullie denk ik wel hebben begrepen uit mijn schrijfsel "stoepvriendjes"- heb ik het (bijna) ongelooflijke geluk mogen hebben een nieuwe man en tevens een nieuwe Meester te leren kennen en tussen ons is zich een hele mooie en complete D/s relatie aan het ontwikkelen.
Tijd dus om...................definitief afscheid te nemen.

Afscheid van hem die mijn eerste Meester was, afscheid van dit weblog waarin ik alles m.b.t. tot hem en mij met jullie deelde.

Ik wil dit graag op een liefdevolle wijze doen en hoe druk ik het beste mijn diepe emoties uit.........juist in een gedicht.

Lieve Meester nog eenmaal.........................voor jou

“Afscheid”

Afscheid………… wat haat ik jou
Afscheid………… waarom nou
Afscheid………… brengt pijn en verdriet
Afscheid………….een nieuwe weg maar door je tranen zie je hem niet

Afscheid………….wordt verwijdering en afstand
Afscheid………….het was beter want
Afscheid………….langzaam ontstaat er begrip
Afscheid………….als ieder op een nieuwe weg zit

Afscheid………….wordt dan in eens vrij
Afscheid………….plotseling ben je weer heel dichtbij

Dank je wel lieve Meester voor alles wat je met mij hebt willen delen,
een Meester zoals jij………..die zijn er niet velen.

Dank je wel lieve Meester dat je mij mijzelf hebt laten zien en zijn,
een vrouw en trotse sub, veel sterker, maar soms ook heel klein.

Lieve Meester ik wens jou het ultieme diepe geluk,
het totale, het complete met een hele fijne nieuwe sub.

Dag lieve Meester zeg ik dus nu nog eenmaal vanuit ons D/s gevoel,
in mijn hart voor altijd een bijzondere plek……gesloten en gekoesterd
jij weet wat ik bedoel.

Liefs jouw sub s_roos xx

Ik open mijn armen en strek ze uit na jouw, alleen nu vanuit vriendschap
en zeg hallo lieve "I.." …………… ik hou van jou!

Liefs,
B xxxxxx

17-10-2005

Wie, wat, waar stoepvriendje?!

2005-10-07T22:40:00.000-07:00

Ja hij is mijn stoepvriendje, mijn maatje……………………

G is een man van 47 jaar en sinds ruim 2 ½ jaar bewust achter en praktizerend met/in zijn Dominantie!
Getrouwd geweest, papa van 2 kids gewoon een leuke doodnormale vent die inmiddels het mooie maar oh zo hobbelige, stekelige pad van BDSM bewandelde ………….

Op het forum van Mistique leerde ik hem kennen……………….nou ja….ik kon nog net een berichtje naar hem sturen en hem sterkte wensen want na de breuk uit zijn huwelijk om voor zijn D/s relatie te gaan………….strandde die D/s ook korte tijd later en hij raakte totaal Lost en nam afscheid van het forum, van BDSM.

Als ik er over nadenk eigenlijk bijzonder……………..voordien was hij mij qua berichten op het forum niet echt opgevallen (nou ja ik was toen net nieuw daar), maar zijn afscheidsbericht……..ik begreep het, ik voelde precies aan wat er was…….het verdriet wat eruit sprak raakte mij diep en zette mij aan om naar een “totaal vreemde” toch een lief en steunend berichtje te schrijven…………spontaan, impulsief.

In de maanden die volgden vergat ik hem……………nou ja, ja eerlijk gezegd wel……ik was te druk met mijn eigen turbulente leven en heftige D/s relatie met M dat ik probeerde te behappen, te aanvaarden, te omschrijven in mijn weblog alhier.

Een regelmatige lezer, werd een lezer die regelmatig positieve en ook steunende berichtjes schreef en later toen het echt *shit* met mij ging ook lieve opbeurende mailtjes………..

Van daaruit ontwikkelde zich een warm en vriendschappelijk contact …………. Wij voegden elkaar toe op msn en spraken veel met elkaar.

Een van de eerste dingen die G mij vertelde was dat ik hem al kende, dat ik al eens contact met hem had gehad………….ik was met stomheid geslagen………mijn geheugen werkt toch echt wel enne vaak herken ik ook schrijfstijl euhhhhhhhh hoe bedoel u?

Hij stuurde mij via msn “mijn eigen” berichtje…………het berichtje dat ik hem had gestuurd als steun toen hij afscheid nam van het forum van Mistique!!!!!!!

Als toen het ijs tussen ons nog niet gebroken was…………………….nou nu dus helemaal.

Onze gesprekken werden dieper en dieper en persoonlijker en persoonlijker………..wij raakten vertrouwd en betrokken bij elkaar.
En ja, ……………….. een moment in een van die gesprekken kwam ook heel even de D en de s samen…………..doch onzer beider situatie, onzer emotionele staat………..nee dat moesten wij toch maar even niet doen…….. Door er heel openlijk samen over te praten en het na elkaar uit te spreken konden wij het ook laten voor wat het was…… een momentopname!

Grappig……………onze situaties stonden eigenlijk lijnrecht tegen over elkaar………..
G was na een harde tijd van verwerking en loslaten van zijn D/s aan het overwegen terug te gaan naar zijn ex-vrouw en het opnieuw met haar te proberen terwijl ik midden in mijn verwerking en afscheidsfase van M zat!!!!

Maar beiden waren wij bang voor de leegte…………………..het gemis van het BDSM.
Ik omdat er niemand meer was waar ik het mee zou kunnen mogen delen en beleven en G omdat hij niet wist of het binnen zijn (ex)huwelijk een plek zou kunnen krijgen.

Beiden gingen wij tegelijk doch verschillend door de fase van………….dan maar geen BDSM meer.
Ik kwam al zeer gauw tot de conclusie dat dat geen optie was……………..sterker nog nooit zou zijn. Voor mij was het of een relatie met BDSM of geen relatie meer!
G zat veel meer in het wegduwen, loslaten, vergeten.

Door de wijze waarop wij eigenlijk hetzelfde stonden in de beleving van BDSM en hoeveel dit voor ons betekende………….door mijn eigen conclusie “dit is wat ik wil”en anders maar geen relatie want dan wordt ik alleen maar doodongelukkig……………..werd ik fel tegen G.

Hallo lieve man, wakker worden……….wegcijferen, wegduwen……..BDSM vergeten, ben je wel goed bij je hoofd?????????
Hoe zit het met de optie het eens eerst – voordat je terug gaat naar je ex-vrouw- bespreekbaar te maken met haar????…………haar te laten nadenken en beslissen of het misschien ook voor haar een optie is?????????? G was er bang en huiverig voor………….hij was al zoveel verloren………..hij had al zoveel pijn gehad! Logisch en ik het snapte hem wel.

Afijn vele avonden hebben wij er over gepraat en gepraat en gepraat…………uiteindelijk zag G ook wel in dat hij BDSM niet wilde en kon loslaten en besloot hoe dan ook het bespreekbaar te maken met zijn ex-vrouw.

En zo werden wij stoepvriendjes……………..ik wachtte op hem op het stoepje…….hij wist dat ik er zou zitten, aan hem zou denken, hem zou steunen en als het nodig was dan kon hij daarheen komen en zou ik hem vangen en troosten………………..

Maar…………ook hij zat daar regelmatig en zag mij in tranen alweer aankomen omdat ik M aan de telefoon had gehad en weer helemaal de kluts kwijt was door het verdriet en de pijn ………..hij zat er toen ik mijn advertentiestunt uitvoerde………hij zat er na de misgelopen date en hij zat er toen de volgende date mij een behoorlijke schrikbarende dreun opleverde…………….hij steunde, ving, suste en trooste………………….. maatje, stoepvriendje!!!!!

Oh wat was G blij toen hij mij kon vertellen dat hij eindelijk de moed en de lef had gehad het met zijn ex-vrouw te bespreken……….. en nog blijer omdat zij er wel open voor stond.
Hij ging weer samenwonen met zijn ex-vrouw…………….samen naar het idyllische, sprookjes huis (dat G inmiddels had gekocht)………..samen een hele nieuwe start ………..letterlijk en figuurlijk !!!!

En ik…………sprong en danste op het stoepje met hem mee……….was zo blij voor hem en ook een beetje voor mijzelf…………………zie je nu wel hoe dan ook kon het goed komen dus………….. ook voor mij………….of?????!!!!!!

08-10-2005
s_roos

Alleen en met lege handen???????

2005-10-07T10:39:00.000-07:00

Alleen en met lege handen.......................zo zou het kunnen zijn geweest doch niets is minder waar!!!!!

Het gekke, meest verbijsterende en inmiddels ook meest mooi *bloos* is dat je heel soms met je neus ergens bovenop kan zitten en het niet (wilt/kunt) zien!!!!!!

Zo ook deze miep.............................

Afijn de afgelopen maanden zijn turbulente, hectische, verdrietige, en zeeeeeeeeer emotionele maanden geweest en in die tijd heb ik wel wat contacten gelegd die zijn uitgegroeit tot vrienden, maatjes.

Een vriendje/maatje is een Dom die door het lezen van mijn weblog en de herkenning t.a.v. zijn eigen gevoelens en later ook gestrandde D/s contact met mij opnam en wij zo in gesprek kwamen op msn.................alhoewel wij elkaar al summier kenden van het forum van Mystique alwaar wij beiden lid zijn.

In ons contact werden wij zgn "stoepvriendjes", samen zaten wij (denkbeeldig) avond aan avond op het stoepje onder een lantaren en bespraken daar onze gevoelens, deelden verdriet en pijn, steunden en vingen elkaar op en spiegelden elkaar ook!!!!!

Maar ook vele "alle daagse" dingen kwamen aanbod, de doodnormale dingen van het leven!

We werden echte vrienden/maatjes......................er groeide en bloeide en ontwikkelde zich van alles tussen ons.....................meer dan dat wij toen voor mogelijk hadden gehouden.

07-10-2005
s_roos

De Advertentie vervolg

2005-10-07T08:50:00.000-07:00

Hemeltje lief we zijn al een maand verder...............pfff wat gaat de tijd toch hard!

Afijn de advertentie...............alle berichten heb ik gelezen............de onzinnige, niet serieuze, en vervelende reacties zijn gelijk zonder pardon de prullebak in verdwenen.

De reacties die wel "serieus" waren maar absoluut niet aansloten op mijn advertentie heb ik er vervolgens als eerste uit gelicht en netjes afgeschreven.

Bleven over de berichten die wel aansloten..............nogmaals lezen en nogmaals lezen en......
uiteindelijk daarbij zeer sterk mijn gevoel gevolgd en er een aantal uit geselecteerd waarvan ik dacht...........ja met deze persoon wil ik eens verder praten.

En ik heb gepraat............................op msn...................en gepraat en gepraat en het grappig was dat ook daarbij zich mensen zelf "uit/door"-lichten...............wat ik bedoel ???

Je tekst, je reactie kan nog zo mooi zijn, kan nog zo op de advertentie aansluiten dat betekend nog niet dat je er ook gevoelsmatig zo "echt" achterstaat...............dus op de korte of lange termijn komt dat in gesprekken eruit en dan was het ook tabe!

Begrijp mij goed................ik zeg niet dat het geen of niet goede of foute Dominanten waren, maar gewoon niet de bij mij passende Dominant.

Er bleven een viertal contacten over.................................en toen kwam de volgende stap.................afspreken oftwel daten.

Ik heb een tweetal afspraken/dates gehad welke beiden niet waren wat het had moeten zijn (voor mij).

Uiteindelijk strandde date nr. 1 op een toch wel "te grote" afstand................very very strange?! daar dat een van mijn eerste vragen was geweest bij kennismaking via mail en msn............... !!!Achteraf gezien denk ik dat er iets heel anders achter zat......................who knows?!

Date nr. 2 was op zich erg gezellig maar de afsluiting kwam met schrik en grote verbijstering.

Kortom ik kan voor mijzelf wel de conclusie trekken dat hopen op een D/s via een Advertentie niet mijn ding is en al helemaal niet de manier voor mij.

Heel eerlijk moet ik ook zeggen dat alles bijelkaar genomen dit mij wel heel wat wijzer heeft gemaakt, ik er van geleerd heb m.n. over mijzelf, maar ............ dat het een en ander ook een behoorlijke impact op mij heeft gehad dusdanig dat ik daarvoor tijd moest nemem om het te verwerken.

6-10-2005
s_roos

De Advertentie

2005-09-07T08:53:00.000-07:00

Zoals je wellicht uit onderstaande gedicht “Woorden”al wel hebt begrepen is er door iets een knop om gegaan in mij. Wat het precies was, is voor mij (nu) nog te pijnlijk om hier te delen, misschien ooit.

Kortom daar zat ik dan met de harde feiten, wat nu?.................
Adverteren…………..euuuuhhhh neuuuuuu dat was nou net niet mijn eerste optie, hoorde er zoveel “strange storys”over………….dus wat dan?

Ineens kwam er een herinnering boven een paar maanden geleden had ik een site bekeken van ene dame die een bemiddeling/datings bureau heeft specifieke voor BDSM-ers……..
Claire van Dam.

De opzet en de variatie (in) van haar bemiddeling sprak mij toendertijd al enorm aan……alleen toen was ik nog samen met M dus…………!

Ik besloot om nogmaals haar site uitgebreid te bekijken en te lezen. Ondanks dat de kosten niet gering zijn (ik er bewust geld voor opzij moet gaan leggen) heb ik dus de “stoute schoenen” aangetrokken en mij aangemeld…………….Spannend!

Mijn schrik was groot toen ik binnen enkele dagen niet alleen een heel leuk – persoonlijk – mailtje terug kreeg van Claire, maar ook gelijk een uitnodiging voor een dinnerdate………
Hemel dit ging snel………..te snel………..
Ik loop nl. nog steeds bij de tandarts en de kaakchirurg en hoop dat nu eens medio oktober afgerond te hebben.
Om nu dan al “half bakken”aan een dinnerdate deel te nemen zag ik niet zitten, je eet niet lekker en je voelt je alles behalve echt op je gemak dus………..Claire de situatie uitgelegd en gevraagd of we het een en ander konden uitstellen tot oktober.

Afijn dit zit in de planning voor oktober………………………. www.ClairevanDam.nl

Maar op de een of andere wijze nam mijn verlangen en mijn gemis alleen maar toe. Mede ook door regelmatig op de site bdsmzaken te vertoeven en de contactadvertenties en de profielen aldaar te lezen………….begon ik toch ook weer te denken aan het plaatsen van een advertentie.

Ik slingerde heen en weer tussen pffffffffffffffffffff wat haal ik mij op mijn nek, goed lezen, proberen te filteren en te schiften, het kaf van het koren
en
wat kan het mij schelen, ik doe het gewoon en zie wel.

Mijn nieuwsgierigheid, mijn gedrevenheid (ik wil en ik moet verder) samen met het steeds groter wordende verlangen en gemis wonnen het uiteindelijk…………ik plaatste een advertentie.

Onderstaand de tekst:

Ben jij voor mij de juiste Dominant?

the-rose (Vrouw,1962)

Wie ben ik/zijn wij the-rose

Wat bied ik/bieden wij
Absoluut (trotse) sub (vr, 42jaar, Gelderland) die weet wat ze wil en wat niet, die weet wat ze waard is, goed voor zichzelf zorgt en heel zuinig op zichzelf is.Wie ik verder "echt" ben zul jezelf moeten uitvinden.Ik word nl. graag gevonden!!!

Wat zoek ik/zoeken wij
Te kort door de bocht en te makkelijk om hier precies (voor)uit te spellen wat ik zoek, wat ik wil etc. etc.Onderstaand een tipje van de sluier nl. mijn visie m.b.t. een D/s.
D/s is een relatie waarin de machtsverhouding tussen beide partners absoluut duidelijk is en eigenlijk het meest belangrijke, nl wie is Dominant en wie is sub. Het is het vertrekpunt of de basis voor die relatie. En al vanaf die basis moeten beide partijen van het begin af aan het gevoel hebben dat dit goed voelt voor een ieder van hun, zonder twijfel, zonder aarzeling…………je zou bijna kunnen zeggen het zou al bij voorbaat een natuurlijke opstelling/verhouding tussen beiden moeten zijn zonder dat er ooit echt "gespeeld" is, puur gebaseerd op gevoel wat de een bij de ander oproept en naar boven laat komen/komt.D/s is voor mij dus geen spel maar lifestyle! Denk je nu, wat is dit voor een sub? of is dit wel een sub? Ik ga er vanuit dat een goed verstaander voldoende heeft aan een half woord en een goede lezer tussen de regels door kan lezen.Die Dominant weet inmiddels nu precies welke gepaste stappen hij zal zetten!

Wat kun je wel verwachten
De Dominant die mij op de juiste wijze weet te doorgronden, heeft mij gevonden en heeft de "werkelijke" macht in handen.Dat zou dan ook de eerste stap kunnen zijn in de richting van een oprechte, (h)eerlijke D/s-relatie ?!

Wat kun je niet verwachten
Indien je op zoek bent naar dubbele agenda’s, gebonden, spel, one-night stand oftewel "easy"- fun, kinky roll-over and lay down, bedankt voor het lezen maar vooral blijven door zoeken!!!!!Voor het overige het gangbare zoals p&p, bloed, kids, dieren ed.en natuurlijk alles wat wij gezamenlijk niet willen.

Ingevoerd: 29-08-2005 Geraadpleegd: 1182
Reageer nu op deze Contactadvertentie.
(mag/kan nog steeds hihihihi)

Jemig dat heb ik geweten……………….mijn advertentie werd door de siteheerders als een van de betere (dag) advertenties aangemerkt met twee schattige ronddraaiende oogjes……en inmiddels mocht ik mij verheugen op 80 reacties.
Hemel ik zag door de bomen het bos bijna niet meer…………..!!!!

Maar goed niet piepen, als je een keuze maakt om iets te doen moet je ook de consequenties aanvaarden. Dus begon het selecteren, spitten, kiezen en schiften…………..Wordt vervolgd!

s-roos
07-09-2005

Gedicht "Woorden"

2005-09-06T02:49:00.000-07:00

"Woorden"

Woorden ze sloegen bij mij in als een bom.
Woorden ik wilde ze niet horen, nog voelen maar die ik niet ontkennen kon.

Woorden die mij diep in de kern hebben geraakt.
Woorden die mij denkend en huilend mijn positie duidelijk hebben gemaakt.

Deze woorden maakten mij zo bang!
Deze woorden brachten mij op gang!

Woorden die mijn opties helder lieten zien,
wachten, wachten, blijven wachten op misschien.
Met de wetenschap het nooit meer terug te krijgen,
alleen, verlangend naar……. nog jaren zo te blijven?!

Of

Handelen, doen, gaan zoeken……willen en proberen,
losmaken, veranderen, groeien …….misschien zelfs vallen en bezeren.

Vanuit mijn hoofd, mijn hart gesloten, ga de eerste stap zetten en proberen,
Gedreven door gemis en verlangen na………met “woorden” adverteren!

s_roos

06-09-2005

Analyse van "mijn" D/s

2005-08-26T14:31:00.000-07:00

Onderstaand probeer ik jullie een (klein beetje) inzicht te geven en uit te leggen wat voor "mij" nu een D/s relatie is. Voor mijzelf is dit tevens een analyse van hoe een voor “mij perfecte” D/s-relatie er uit ziet en waar ik nu precies zo naar verlang.

Wat wil ik wel en wat wil ik niet?!

Niet:
- Spel om het spel, eenmalig, one-night stand,
- striemen, blauwe plekken, uiterlijke kenmerken
- geen afsluiting van luchtwegen (breath control) of wat dan ook
- geweld om geweld
- pijn om de pijn
- schreeuwen/ snauwen oftewel duidelijk geprofileerde Dominantie
- vernedering om echt te kwetsen
- mindplay om te manipuleren, indoctrineren
- te weinige/geen aandacht
- te weinige/geen zorg
- te weinig/geen communicatie
- te weinig/geen leiding
- te weinig/geen sturing
- te weinig/geen controle
- te weinig/geen verantwoordelijkheid
- te weinig/geen gevoel…….liefde
- oneerlijkheid, wantrouwen
- afbreken op welke wijze dan ook van mijn persoonlijkheid
- drank drugs, poppers e.d.
- electro, naalden
- p&p kids en dieren

Wel:
- D/s wellicht uitgroeiend naar een 24/7 relatie
- kort samengevat: alle tegenovergestelde zaken van het lijstje NIET
(en hoogstwaarschijnlijk nog veel meer!

Wat is een D/s voor mij?

D/s is een relatie waarin de machtsverhouding tussen beide partners absoluut duidelijk is en eigenlijk het meest belangrijke, nl wie is Dominant en wie is sub. Je zou kunnen zeggen het vertrekpunt of de basis voor die relatie. En al vanaf die basis moeten beide partijen van het begin af aan het gevoel hebben dat dit goed voelt voor een ieder van hun, zonder twijfel, zonder aarzeling…………je zou bijna kunnen zeggen het zou al bij voorbaat een natuurlijke opstelling/verhouding tussen beiden moeten zijn zonder dat er ooit echt gespeeld is…….puur gebaseerd op gevoel wat de een bij de ander oproept en naar boven laat komen/komt.

Mijn gevoelens in een D/s?

Mijn gevoel………het gevoel alles los te kunnen laten, geen beslissingen te nemen, niet te hoeven nadenken over goed of niet goed, gehoorzamen en volgen zonder angst, me laten vallen en weten dat ik gevangen wordt, alles laten gebeuren en over mij heen laten komen, luisteren, doen, (over)geven in en aan, handelen in opdracht en doorzetten, ondanks dat dit misschien tegenstrijdige gevoelens in mijzelf oproept van wel leuk of niet leuk, gemakkelijk of niet gemakkelijk maar met de wetenschap dat alles wat er gebeurt, wat ik doe, wat ik geef altijd mij uiteindelijk gelukkig zal maken en ik daar zonder enige twijfel absoluut op kan vertouwen voor de volle 100%.

Wat heb ik daarvoor nodig en wat geef ik uiteindelijk terug?

Wat heb ik nodig…..ten eerste een Dominant, logisch. Maar vervolgens komt de vraag wat voor een dominant? ………een echte natuurlijke Dominant!
Wat is een echte natuurlijke Dominant voor mij dan? Niet iemand met een bepaald postuur, van een bepaalde lengte, kleur ogen of haar…..ook niet iemand die knap of lelijk is (wat is dat eigenlijk grijnzzzz???)…………Nee het is het gevoel wat diegene mij geeft, in mij losmaakt en dat kan door alles zijn…….een blik, een bepaalde manier van spreken, een aanraking of juist niet maar boven alles een uitstraling die mij – al zou ik mijn ogen gesloten hebben, mijn vingers in mijn oren gestopt hebben - kan raken puur door de kracht van een gevoel dat hij uitstraalt als hij bij mij in de buurt is/staat.

Over de uiterlijkheden heb ik het eigenlijk al gehad, die zijn dus niet het aller belangrijkste.
Wat dan wel…………..
Iemand die geïnteresseerd is in mij als mens, als vrouw, als vriendin, als maatje, als geliefde als moeder van…, als sub en die daar moeite voor wil doen en energie in wil steken om al deze verzetten van mij/in mij te leren kennen.
Leren kennen, persoonlijk, in gesprek, in samen dingen willen doen en kunnen ondernemen, zowel de normale, geregelde dagelijkse maar ook de spontane, impulsieve, extremere.
Zeker niet iemand die vooraf een ingevulde sublijst wil ontvangen want……….Wat zoek je dan en wat wil je dan……..gelijk een perfecte sub, een uitgestippelde weg ????? Nee dank je niets voor mij!
Ik verlang en wens aandacht, geborgenheid, gevoel, genegenheid, liefde maar boven alles absolute eerlijkheid en openheid.
Hij is in staat te zien waar mijn angsten, mijn struikelblokken en mijn kwetsbaarheid en grenzen liggen, maar ook mijn behoeften en verlangens
Daarnaast kan hij tegengas geven, mij terug halen, mij op mijn plaats zetten, mij onder controle houden, de touwtjes strak houden doch dit alles op een subtiele maar (voor mij) niet mis te verstane wijze, zowel verbaal als emotioneel en lichamelijk.
Deze persoon, deze Dominant zal nooit iets moeten maar………alles willen, vanuit zichzelf
omdat hij begrijpt dat precies dit is wat ik nodig heb. Dat juist hierdoor mijn vertouwen in hem alleen maar zal groeien en dat daardoor mijn aanhankelijkheid, afhankelijkheid en mijn overgave aan hem alleen maar groter zal worden en heel diep zal gaan simpel vanuit mijzelf zonder enige vorm van dwang, want uiteindelijke is dat mijn ultieme wens, mijn verlangen mijzelf helemaal kompleet en totaal overgeven en kunnen geven aan die ene, aan hem, mijn Dominant, mijn Meester!

Met deze Dominant, tussen hem en mij zal uiteindelijk een gevoel van één ontstaan waarbij de macht een wisselwerking kan en zal hebben tussen Dominant en sub zonder iets af te doen aan de machtsverhouding die te allen tijde tussen ons zal bestaan.
Het zal een gevoel zijn dat nooit verdwijnt, er altijd zal zijn in ons samenzijn maar ook als wij ieder op ons zelf zijn. Voelbaar in zowel de dagelijkse routine zaken als ook in en bij bijzondere momenten. Weliswaar zal dit gevoel de ene keer op de voorgrond en heftig allesoverheersend er zijn en de andere keer op de achtergrond, sluimerend maar uiteindelijk zal het er "altijd" zijn en blijven.

Mocht dit gevoel -door wat voor een reden ook- ooit “echt” verdwijnen dan is de D/s relatie absoluut ten einde!

Wil ik nu een “Speld in de Hooiberg vinden?”

Misschien, misschien niet. Ik weet dat het zo kan zijn, ik heb dit mogen ervaren en ondanks dat die D/s nu beëindigd is, ik daar heel verdrietig (nog steeds) om ben, heb ik er nooit 1 seconde spijt van gehad, in tegendeel het heeft mij voor het eerst in mijn leven “echt oprecht gelukkig gemaakt" binnen een relatie. Mede hierdoor, deze wondermooie, unieke en wie weet wel eenmalige ervaring staat voor mij als een paal boven water…………..Dit of Niets!!!
Ik weiger simpelweg om concessies te doen of te settelen voor minder dan ik heb gehad.

Afijn ik ben en blijf sub, of dit nu is met of zonder een D/s relatie. Maar is het met dan is voor mij "de D/s" beleving het belangrijkste. Pijn door slaan, zwepen ed. bondage, mindplay, het gebruik van attributen en alle andere denkbare zaken zijn voor mij de "extra's" de aanvullingen de....slagroom met kersje op de taart!!!!

Denk je nu "roos, meid keep one dreaming"?! dan is dat oke.
Ik droom niet, ik ben op weg om "mijn behoeftes en verlangens" werkelijkheid te laten worden!!!!!

s_roos
26-08-2005

Eerste stap in de toekomst

2005-08-23T12:09:00.000-07:00

De afgelopen 2/3 weken ben ik veel met mijzelf, mijn gevoelens en zeker met mijn toekomst bezig geweest.
Mijn toekomst t.a.v. een relatie en hoe ik die zie en wil, zonder dat ik concessies zal doen aan mijzelf en mijn behoeften.
Ik heb daarbij heel eerlijk na mijzelf gekeken, mijzelf een spiegel voor gehouden.
Ook de dingen die ik misschien (nog) niet wilde zien, niet weten, niet waar wilde hebben zijn daarbij ook aan bod gekomen en………ik ben blij, trots en tevreden met de uitkomst tot nu toe.

Dus
Uitkomst ………………………ik ben er nog lang niet, ik ben verre van……..maar dat is oké.

De weg………….een lange, soms moeizame, soms makkelijke met vele Up’s en ook Down’s met vertouwde dingen maar ook totaal nieuwe dingen. Maar ook een weg die ik zal gaan uit verlangen naar (nu nog) onvervulde verlangens en behoeftens maar waarvan ik weet en overtuigd ben dat ik de in/vervulling daarvan nodig heb om uiteindelijk echt en oprecht gelukkig te worden.

En nu…………..verder gaan, (uit)proberen, proeven maar vooral durven en vooral oprecht en eerlijk blijven na mijzelf en mijn gevoelens toe.

Hoe lang……… ik zou het niet weten…….kort, lang, maanden, jaren of eeuwig?????

De beloning……………… uiteindelijk zal ik daar uitkomen waar ik moet uitkomen, gevonden worden en terecht komen in een relatie zoals ik die wil
…………………………………een D/s met hart en ziel!!!!

s_roos
22-08-2005

Terug van weggeweest!!!!

2005-08-19T14:09:00.000-07:00

Halli hallo daar zijn wij (ik) weer!!!! Ben vandaag weer terug van mijn 10 daagse verblijf over de grens bij onze buren de Belgen.

Heerlijk weer thuis........wat is dat toch een lekker gevoel!!!!

Bij onze buren heb ik het een tijdje moeten stellen zonder een pc prive ter beschikking te hebben...............ach dacht ik laat ik eens een internetcafe opzoeken pfffffffffffffffffffffffff.

Msn.be: wat een ervaring............niets werkte, kon zelfs niet eens inloggen op mijn eigen accountant bij msn..........totdat ik ontdekte dat ik dan maar eerst via internet msn.nl moest gaan opvragen (joepie mijn wachtwoord klopte weer!!!)

Toetsenborden: de belgen mogen dan beter zijn in de taalkundige wedstrijden, maar hun toetsenborden pffffff dan lijkt het wel of mijn vingers verkeerd staan hihihihi.

Kosten: jawel 1,-- euro per half uurtje en als ik achter een pc zit is een uurtje niks dus.....

Daarnaast zat ik tussen een horde jongeren (voornamelijk van Marokkaanse afkomst) die het wel heel interressant vonden om te weten wat een Nederlandse vrouw (op leeftijd, jawel voor hun dus wel grijnzzz) in "hun" internetcafe kwam doen. Regelmatig om het hoekje loeren en proberen te kijken wat ik op mijn scherm had staan (hihihi regelmatig BDSM-sites)!!!!

Afijn dat was dus een eenmalig bezoek aan het internetcafe en de rest van de dagen afkicken (dacht ik) jawel want het viel eigenlijk allemaal reuze mee..........heeeee ik kan nog steeds leven zonder internet!!!!!!.

Oke gemist heb ik het wel een beetje en met name mijn contacten en mijn weblog, maar voor het overige.........wel rustig en veel tijd om te denken over mijzelf, mijn toekomst mbt tot mijn subgevoelens en hoe hier nu mee verder?????!!!!!

Een en ander is mij best duidelijk geworden en dat voelt heel prettig. Het hoe en wat van mijn gedachten zal ik binnenkort hier neer schrijven..........nu ga ik slapen!

Welterusten xxxxx

s_roos

Zoektocht?!

2005-07-31T01:28:00.000-07:00

Zoektocht?!

Een van de dingen die ik –eigenlijk direct – na het verbreken van mijn D/s relatie met M merkte en ook altijd heb gezegd is……….

“Ik weet niet of ik een dusdanig heftige D/s nog een 2de laat staan een 3de keer aan zal kunnen”.

Het was een gevoel gebaseerd op instinct, intuïtie en ook wel zelfkennis. Ik ben nu eenmaal altijd al iemand geweest die er of helemaal voor gaat of niet en als ik er voor “ga” dan is dat met mijn hele hebben en houden oftewel 100%.
Ik heb dat wel eens anders geprobeerd door mij terughoudender op te stellen, niet gelijk mijzelf helemaal open en bloot te geven, maar op de een of andere manier werkt dat niet, sterker nog heb ik het gevoel niet mijzelf te zijn maar een toneeltje op te voeren en dat druist in tegen mijn eigen gevoelens, mijn eigen ik.
Soms wordt ik dan ook wel eens omschreven als “te” enthousiast, open, amicaal, betrokken en zeker “te”snel en goed van vertouwen, maar zo ben ik nu eenmaal, zo werkt het nu eenmaal voor mij.

Voor mij werkt het nu eenmaal zo:
Ik begin met alles bij 100% (respect, vertouwen e.d.) en de reactie en actie van de ander zorgt er dan voor dat dit 100% blijft of……………dat het veel minder wordt en als dat het geval is dan eindigt z’n relatie (wat voor een dan ook) vaak op de korte of lange termijn.

Alleen in het D/s komt er nog iets bij……………..de emoties, de gevoelens zijn zoveel heftiger, intenser, dieper en alles gaat 100x misschien wel 1000 x sneller en harder en vaak kun je dat niet controleren of in de hand houden.

Het vergt m.i. dus nog veel meer dan de 100% die ik normaliter al inzet…………heerlijk, geweldig maar ook…………..eng, beangstigend want……………..hoe vaak kun je dit van jezelf eisen???!!!!!

Afijn ik sta dus al enige tijd stil, stil in de daadwerkelijke beleving van een D/s relatie en dat voelt aan de ene kant eigenlijk wel goed omdat ik hierdoor de ruimte en de tijd heb gekregen om de heftigheid van alles voor mijzelf op een rijtje te zetten, te aanvaarden en alle veranderingen een plekje te geven en natuurlijk te begrijpen. want……. ………jemig wat ben ik verandert !
En eerlijk gezegd denk ik -nu terugkijkend- dat dit heel belangrijk is.
Aan de andere kant voelt het natuurlijk helemaal niet goed, zou ik wel anders willen want het intense verlangen blijft toch ook!!

Dus stilstaan……..ja, maar niet t.a.v. mijn eigen verdere ontwikkelingen m.b.t. BDSM of eigenlijk mijn sub zijn.

Om mij heen zie, lees en hoor ik het ook anders. Sommigen gaan naar een korte periode toch weer actief “op zoek”, hetzij door zelf een advertentie te plaatsen, hetzij door op advertenties te reageren. Ondanks dat ik dit op zich wel oké vind, want je wordt er natuurlijk nooit dommer van om met verscheidende en verschillende Dominanten eens te praten of ze zelfs irl te ontmoeten, zet ik er ook mijn vraagtekens bij. Het is niet niks en ook deze gesprekken en zeker de ontmoetingen zijn heftig, sterker nog heel heftig wat ik er van begrijp.

( zie bijvoorbeeld www.bdsmzaken.nl , Dagboeken en dan met name het dagboek van elle meme, erg mooi geschreven)

Maar hoe pak je het nu werkelijk goed aan, wat is nu het beste, wat is wijsheid………?????

Een van de dingen die mij zeer zeker heel duidelijk is geworden, is dat je zoiets maar niet even doet en dat het vinden van (weer) een goede, optimale D/s relatie eigenlijk een “hels” karwei is want er is toch wel heeeeeel veeeeeel kaf onder het koren!!!!!!

Daardoor betrap ik mijzelf ook wel eens op de gedachte………jemig moet ik het BDSM maar niet laten voor wat het is, gewoon de deur dichtgooien en mij toch maar gaan richten op een “gewone, normale, simpele” relatie (en dat is ook al geen peanuts meer …. Hihihihi) ?????!!!!
En na die gedachte wordt ik dan telkens weer overvallen door een heel verdrietig en zo leeg gevoel……en dan weet ik het weer…………….NEE, ik ben en blijf sub het zit in mij, het is
wie ik ben………..het is waar ik naar verlang mijn sub zijn en het liefst in een D/s relatie met een Meester!!!!!

Dus ga ik verder op deze weg, stap voor stap, groei en ontwikkel mijzelf in zoverre dat nu gaat en geniet van de dingen die er nu wel zijn en probeer mijn verlangens en behoeften weliswaar te voelen, maar voorlopig anders in te vullen totdat……….

s_roos
31-07-2005

Gewoon mooi............gewoon roos

2005-07-26T08:59:00.000-07:00

Enige tijd geleden kreeg ik dit plaatje van Mistique*** toe gestuurd. Ik was er gelijk helemaal weg van.

Op de een of andere wijze raakte dit mij intens en............heel diep.
En toch........... al voelde ik mij er mee verwant het gevoel was (nog) niet compleet....................

Nu - inmiddels- een heel stuk gegroeit in mijn sub zijn maar ook in mijn beleving tav een D/s relatie heb ik het gevoel.............

Dit vertegenwoordigt wie ik wil zijn, wie ik nu ben, hoe ik mij nu voel.

"Naakte kwetsbare schoonheid

omringt met & vervult van liefde,

bereid mij zonder weerstand over te geven

aan wie ik ben......... sub roos"

*** met dank aan Mistique

s_roos

26-07-2005

Gedicht "Stap"

2005-07-21T17:02:00.000-07:00

“Stap”

Stilstand………………..is niets,
één stap achteruit …………het einde van iets?

Maar als tijd verstrijkt,
de rust terugkeert en blijkt.

De visie die je had,
vertroebelde de behoefte, bedekte je pad!

Langzaam trekt de mist dan op,
betekend achteruit niet weg, niet verloren of stop.

Waar eerst verwarring en niet weten was ontstaan,
nu plotseling andere mogelijkheden blijken te bestaan.

Eén stap achteruit het brengt en geeft je vaak zoveel meer,
daar komt het in wezen eigenlijk op neer.

Dat het niets, iets, meer is dan verwacht,
als blijkt dat het je juist twee stappen vooruit heeft gebracht!

s_roos
21-07-2005

Positief & Negatief.....maar toch Oke & ook Happy!

2005-07-20T03:08:00.000-07:00

Maandag en Dinsdag waren eigenlijk goede dagen!

Ik heb veel gedaan, zelfs hele leuke dingen en dat zorgde ervoor dat ik min of meer barste van de "positieve"energie!

Ook de gesprekken -een aantal- met diverse mensen en niet alleen over mijzelf of mijn situatie!
- een gesprek alleen maar humor & slap geOH
- een gesprek over wederzijdse herkenning tav de periode waar ik nu door heen ga
- twee gesprekken............waarbij ik op een positieve wijze iets voor anderen kon zijn
(steun, opvang, motivator)
- een gesprek wat mij na aan het hart lag, gevoelig en diep maar waarbij ik voor mijzelf
weer meer duidelijkheid schepte en dus mij weer een stapje verder bracht!

Kortom fijne dagen .................... en daar ben ik blij mee!

Woensdag, vandaag.................pfff terug naar het ziekenhuis voor een operatieve ingreep, implantaten vrijleggen........................ahhh kleine ingreep doen wij toch even............ dus niet!
Uiteindelijk heeft de kaakchirurg vanmorgen besloten dit bij mij toch maar onder algehele narcose te doen........u zegt????!!!! .............jajaja wij gaan weer opgenomen worden!

Voordeel (nou ja) is dat het al heel gauw is, namelijk donderdag 28 juli a.s..

Joepie daar gaan we weer.................dinsdag pre-operatief gesprek met anathesist (fijn hebben ze in ieder geval maar 2 dagen om moeilijk te gaan lopen doen en te zeuren over mijn bloedverdunners en de risico's van een operatie)!

Afijn...............denk dat ik toch maar nieuwe tien-rittenkaart Ziekenhuis ga aanvragen grijnzzzz!

Maar goed ik geef de moed niet op..............volle kracht vooruit op na volgende week .............. wordt wel een hele drukke week pffffffffffff en iedereen is op vakantie..................dus dat wordt "alleen" er door heen!

Ach kom op niet zeuren..................er liggen ook nog leuke en positieve dingen in het verschiet zoals zaterdag 23 juli een meeting met een tweetal sub's bij mij thuis.........gezellie, maandag 25 juli vrienden uitzwaaien op Rotterdam Airport..........Rotterdam here I come, woensdag 27 juli naar Belgie (want medio augustus ga ik mijn oude restaurant voor 14 dagen ter vakantie vervanging weer runnen!)..........lekker stadten(en vakantie vieren) in Belgie!
Verder staat er dan voor begin september nog een meeting gepland waar ik toch wel na uitkijk!
En als alles goed gaat..............hebben wij dan medio oktober weer een stralende lach en vooral een goed gebit................joepie!

Nou eigenlijk ook veel om happy mee te zijn en wie weet welke leuke dingen er nog meer voorbij zullen fietsen...............!

s_roos
20-07-2005

Gedicht "Dubbel"

2005-07-19T03:35:00.000-07:00

“Dubbel”

Dubbel is alles wat ik momenteel voel.
Dubbel is juist dat wat ik niet bedoel.

Dubbel is doen en daarmee in tegenspraak.
Dubbel…………het web waarin ik verstrikt ben geraakt.

Dubbel gevoel, Dubbel zijn.
Dubbel ….. verdriet wordt geluk en geluk is ineens pijn.

Dubbel is weten en gelijk aan niet krijgen.
Dubbel is gaan en tegelijkertijd blijven.

Dubbel is gebonden aan en toch sta ik alleen.
Dubbel………..waar moet ik toch met deze gevoelens heen.

Dubbel is het verlangen naar doch afstoten tegelijk.
Dubbel gevoel van gemis toch ben ik ontzettend rijk.

Dubbel is dat de vraag het antwoord zal zijn.
Dubbel het gevoel ik ben groot en eigenlijk heel klein.

Dubbel de totale overgave die verandert in eigenlijke macht.
Dubbel is afhankelijkheid maar betekend enorme kracht.

Dubbel is alles tegelijk ja en nee, wel en niet.
Dubbel …………dat ben ik de vrouw & sub verenigd in één die je nu ziet!

s_roos
18-07-2005

Gevoelsmens ?!

2005-07-17T02:44:00.000-07:00

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest (en nog) met iets te verwerken dat een behoorlijke impact op mij heeft gehad...............het was een uitspraak van iemand....................en die uitspraak blijft steeds weer terug komen. Het was zeer rationeel en dat is eigenlijk iets wat ik niet ben......ik ben een gevoelsmens met gevoel voor realiteit alleen..........op mijn manier en mijn tempo.

"Als je iets wilt en je kunt het niet krijgen, hoe lang wil je het dan blijven proberen?"

Op het moment dat het tegen mij gezegt werd heeft het ingeslagen als een bom, het was bikkelhard, pijnlijk........en ja ook kwetsend.
Op dat moment was ik eigenlijk te verbijsterd, te verbouwereerd om echt te kunnen reageren nog verbaal, noch met tranen en pas later is het echt door gedrongen!

Het blijft door mijn hoofd malen, komt steeds terug. Het zijn niet zozeer DIE woorden die de impact op mij hebben maar de betekenis erachter waarbij ik veel tegenstrijdigheid en dubbelheid voel en ervaar............en dat heeft iets in mij geknakt.

Ik ben en blijf een gevoelsmens....................een mens die zolang zij blijft voelen moed houdt, hoop put uit doch dat neemt niet weg dat je gevoel je dan ook - weliswaar misschien langzamer - brengt tot de realiteit van iets.
Maar datzelfde gevoel helpt je dan ook verder te gaan!

Een gevoelsmens doorleefd ieder proces, iedere situatie met haar gevoel.
Ik kan mij heel goed voorstellen dat dit voor rationele mensen vaak overkomt als "blijven hangen", niet realistisch zijn, niet willen of kunnen loslaten..................maar dat is niet zo!

Uiteindelijk is mij altijd gebleken dat als ik op een gegeven ogenblik zeg dat ik ergens klaar mee ben, dan is er ook absoluut geen weg meer terug.............ik doorleef een periode alle gevoelens die horen bij afscheid - een soort rouwfase - en vervolgens laat ik los en ga verder en op dat moment is het voor mij ook klaar helemaal en afgesloten..............het zal mij daarna ook niet meer belemmeren in mijn weg verder noch zal het mij doen besluiten om om te keren of terug te keren.............zelden of nooit.
Natuurlijk houd ook ik de herinnering.....................maar (bijna) nooit "had ik maar" oftewel spijt, want deze dingen heb ik in de afscheidfase al doorleefd of doorvoelt

Het gekke van alles is dat ik al meerdere keren heb gemerkt dat ik daarna zelfs standvastiger, concreter ja zelfs veel malen harder kan zijn dan iemand die de gelijke situatie reationeel heeft benaderd.

Of dat jammer is.................beter is...................ik weet het niet, heb er eigenlijk geen oordeel over........ ik weet alleen dat ik gevoelsmens ben en zal blijven want dat is goed voor mij!

s_roos
17-05-2005

Stilte en rust in haarzelf op weg naar balans?

2005-07-15T05:11:00.000-07:00

Wat een dag gisteren...........................maar het is voorbij.....................gelukkig!

Uiteindelijk afgelopen nacht na alle heftige emotie's van boosheid, agressie en duizende tranen vond ik rust, werd ik rustig............mocht ik schuilen, wegkruipen ..............en uitrusten!

En steeds weer en steeds opnieuw bemerk ik dat er voor mij maar 1 manier is om tot mijzelf te komen waardoor ik uiteindelijk rustig kan worden!
En ondanks dat het enorm dubbel is (zoals zoveel) voel ik mij daardoor vandaag...............

Ja hoe? ............ het is een soort serene gelatenheid............het is niet super goed maar zeker ook niet bere slecht............het is ..........zijn...........op afstand, veilig, vertrouwd.
Geen emoties die hoog oplaaien maar ook geen emoties die mij diep naar beneden trekken......het is rust en............

Stilte.......overal geluid mensen, radio...........en toch in mij is stilte..........stilte om weer dichter bij mijzelf te komen, mijzelf weer mijzelf te laten worden.

En die stilte en rust waren hard nodig, heel hard................ik ben op weg naar de balans. De balans van gevoel en verstand die gisteren zover uitelkaar lagen en nu langzaam weer naar elkaar toekomen!

Ik ben hier dankbaar voor..............ik hoef niets, ik mag alles en hoe het verder gaat hoef ik nu niet te bepalen..........ik heb de tijd, ik neem de tijd..................
Heerlijkheid met een sprankje hoop dat dit oke is en de Zekerheid dat er een toekomst is hoe die ook zal zijn.

s_roos
15-07-2005

Pffffffffffffffffff LEVEN ?!!!

2005-07-14T05:55:00.000-07:00

Vandaag is een slechte dag, een dag van vechten............ ach wat gewoon een fuck-dag!

Het begon vannacht al en ik had het gevoel dat ik letterlijk en figuurlijk een gevecht met mijzelf aan het voeren was...........zelfs in slaap vallen was een gevecht................en dan begon het opnieuw................dromen, huilen, bezweet wakker schrikken!!!

Om 4.00 uur was de strijd gestreden..............nou ja.............ik heb het opgegeven, ik kan niet meer.............Gefeliciteerd verstand je hebt gewonnen!!!! en ik haaaaaaaaaaaaaaaaaat het!

Hoe moeilijk ook ik heb het alsnog vannacht allemaal weten te verwoorden (hoop ik) want volgens mij was het een aaneenschakeling van gevoel en gevoel en gevoel geleidt (of is het gelijdt?) door verstand. Ja verwoord maar niet iets wat ik hier deze keer kan delen, dit gaat te diep te ver!

Om 5.45 uur ben ik uiteindelijk totaal uitgeput in slaap gevallen en om 10.00 uur was ik alweer wakker en ik ben zo boos........zo hatelijk.........ja zelfs op het agressieve af!
Een Kopje en asbak, zelfs mijn oh zo heilig koffiemachine, hebben het moeten ontgelden en ik werd alleen maar boser en boser en ondertussen hield de stroom tranen ook niet op!

Fuck you live!.........echt...... ik heb het even helemaal gehad.......!

Ik haat............Weer een emotie die ik wel ken maar (ook al, verdomme) nooit eerder zo intens gevoeld heb dan nu
En wat en wie haat ik dan................mijzelf het meest..............ik kan niemand maar ook niemand blaimen voor alles wat er gebeurt is en gebeurd en dat haat ik nog het meeste!

Zelfs mijn arme tandarts (op zich een schattige en hele aardige man) moest het ontgelden, eerst door opstandigheid en vervolgens brak ik bij hem in tranen uit en het hield bijna niet meer op.........jemig die man schrok zich een ongeluk...........ja weet hij veel.............die hele ontlading hoort niet eens bij hem thuis maar ja wat zou ik hem moeten vertellen dan?????

Vertellen...........ik wil niks meer vertellen, niet vertellen, niet praten, niet sociaal doen, niet doen alsof ik sterk ben en krachtig ben en zeker niet luisteren naar dat het wel weer goed komt, dat het wel weer over gaat. Ik wil het niet horen van iemand en al helemaal niet van mijzelf.
Ik wil gewoon effe niet, niks helemaal niks en hoe lang dat duurt.............het kan mij eigenlijk geen zak schelen want live sucks !!!! (nu)

Pffffffffffff wat een taal gebruik, wat een tekst en..............luchtte het op.................NEE, niet echt en dat is ook iets wat ik niet kan uit staan....................brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!

s_roos
15-07-2005

Dominantie.......hoe bedoel je??????

2005-07-13T01:33:00.000-07:00

Af en toe rond surfend op het internet en de diverse BDSM-site’s kom ik ook wel eens in andere chatboxen (jajaja ze komt ook nog wel eens ergens)!

En wat mij regelmatig opvalt is een vorm van Dominantie die ik zelf vergelijk met Machogedrag of Haantjesgedrag……………zgn. Nadrukkelijk Geprofileerde Dominantie.

Wat ik hier mee bedoel? ………..je komt op een Chat nieuw binnen, hop je wordt gelijk aangesproken (besprongen) men laat je nog net effe wennen aan de gang van zaken (meestal) en voor je het weet zit je met iemand privé (ongevraagd…..maare de regels zeggen toch)
Afijn binnen no-time begint er een vraaggesprek (of is het nu ondervraging? ), vliegen de getypte bevelen en soms zelfs opdrachten over het scherm je tegemoet, graag in eenrichtingsverkeer en stel vooral zelf niet te veel vragen en geef zeker geen gepaste alerte antwoorden!!!!! want dan ben je “bijdehand(je)” (hallo ben 43 jr!!!) een “Bitch” (grijnzzz ja af en toe) of sterker nog absoluut GEEN sub en zeker niet onderdanig! Enne wil je ook even de heren aanspreken/aanschrijven met U, het liefst gelijk met Mr of Meester, graag allemaal voorzien van Hoofdletter en vooral vragen of je iets mag zeggen en nog meer van dat soort bull-shit…………….nou ja, nou vraag ik je???? De mond vol van vertouwen opbouwen, respect, vriendelijkheid vooral niet te vergeten gelijkwaardigheid (euuuuh hoe bedoel U???) en alle geijkte uitspraken meer…………alleen wat is dit dan?

Natuurlijk is dit niet altijd zo (soms duurt het iets langer hihihi) hooguit 10 minuten, maar heel wat gesprekken met Dominanten ontwikkelen zich toch al gauw die richting op, zeker als men in de gaten krijgt dat je een vrije sub bent!

Wat ik mij nu elke keer weer af vraag is……………..Hallo meneer de Dominant heeft u even niet in de gaten dat het zo niet werkt??????

Of…….

Werkt het zo wel? krijgen deze heren er een kick van? Krijgen zij zo daadwerkelijk contact met subs? en welke subs zijn dat dan ? Voelen zij zich nou werkelijk Dominant? Hebben zij het zo nodig zich zo nadrukkelijk te profileren en denken dan dat ze DE Dominant zijn?

Buiten toch wel enige verbazing (zeker over hoe vaak dit gebeurt) roept het bij mij juist het tegenovergestelde op dan dat de heren trachten te krijgen nl……….
Ik amuseer mij kostelijk (ja echt soms rol ik bijna van mijn stoel van het lachen) en vervolgens (als ik in de “mood” ben) maak ik er een verbaal kat en muis spelletje van zolang IK daar zin in heb.

Het meest “onkiese” vind ik nog dat als de heren dat door krijgen, ze geen vat op je krijgen of het belachelijke zelf aanvoelen, neigen zij vaak naar een soort “aanvallend en denigrerend gedrag” en dan het liefst niet meer in privé maar openlijk op een Chat.

Natuurlijk kunnen wij dit onderwerp gauw af doen door te zeggen “ach dat zijn de fackers, of nou daar moet je nu niet op reageren of ze negeren” en ja dat kan en ja dat doe ik ook wel doch m.i. kom je het toch wel veelvuldig en regelmatig tegen.
Zo veelvuldig dat ik mij niet aan de indruk kan ontrekken, dat er toch genoeg subs moeten zijn die er op de een of andere wijze wel door ingepakt en geïntimideerd worden want………….. waarom blijven anders zoveel heren Dominanten dit gedrag vertonen als het toch geen effect zou hebben?????

Weten jullie het??????

Vaak hoor je Dominanten zeggen:

"Het vinden van een "echte", goede sub is te vergelijken met het vinden van een speld in een hooiberg....................."

Nou beste heren Dominanten m.i. geldt dat vise versa!!!!!!!!

In ieder geval zijn heren met bovenstaand gedrag voor MIJ geen "echte" Dominanten............. absoluut niet ...................................................... wie/hoe/en wat wel???............
daarover heb ik zeker mijn eigen idee dus........

wordt vervolgd!

s_roos
13-07-2005

Ik blijf trouw aan mijn gevoel!

2005-07-12T09:22:00.000-07:00

Iedere dag is een nieuwe, soms zijn het dagen van vechten, soms zijn het dagen van.......een soort berusting!

De dagen van vechten zijn het ergste. Gevoelens en emotie's slingeren je van het ene uiterste in het andere en vise versa............soms heb je het gevoel "ik kan niet meer", soms krijg je een dusdanige adrealine-shot dat je wel door een muur heen zou kunnen lopen (heb ik nog maar niet uigeprobeert hihihi). Afijn heftig dus...........

Daarnaast zoek je naar antwoorden, probeer je te begrijpen, probeer je te analyseren. Dan ook het praten.........je praat en praat en je kletst en kletst, verteld en verteld en denkt en denkt............... zolang totdat je er zo doodmoe van bent dat alles ineens stopt en je wegglijdt in een soort gelatenheid en daar vervolgens tot de conclusie moet komen dat je met dit alles nog steeds net zo ver bent als dat je was.........pfffffffff en dat kost energie.

En dit alles gaat samen met vele emotie's en gevoelens waarvan je soms ook tot de conclusie komt dat dat nou niet altijd de beste raadgevers zijn.............

Afgelopen dagen heb ik dat zelf gemerkt...........heftige emotie's, snelle conclusie's het ging met mij aan de haal...........heel erg aan de haal.................en ik deed en schreef dingen die ik normaal, in een rustige, gebalanceerde ik, niet eens in mij op zouden komen...............jajaja die balans!

Achteraf (misschien eigenlijk wel direct erna) voelde het zeker niet als opluchting.......nee sterker nog ik kreeg een zwaar en bitter gevoel over mij heen want mijn gevoel wees mij eigenlijk terecht............maar ik schoof het gemakshalve maar even aan de kant..........

Alleen zoals met alles..........je kunt het wel wegduwen, wegschuiven, aan de kant duwen maar uiteindelijk zul je er - leuk of niet leuk- toch mee moeten dealen..................consequentie van je gedrag zal ik het maar noemen (grijnzzz)

En wat was de consequentie.............of eigenlijk conclusie?
Verbijstering over mijzelf..........door te intuitief/instinctief, van uit een heftige emotiete reageren, werd ik kwetsend.................en uiteindelijk blijkt dat ik mijzelf het hardste daarmee kwetste!
En dat is niet dom maar eigenlijk heel stom.........................want was ik dichter bij mijzelf gebleven, was ik meer trouw gebleven aan mijn gevoel...................................dan was mij dat niet gebeurt............weet ik nu!

Sorry zeggen helpt wel een beetje, maar maakt iets niet ongedaan.

En mede hierdoor heb ik een belofte aan mijzelf gedaan............vanaf nu blijf ik trouw aan mijzelf, aan mijn gevoel ongeacht wat wie waarom, gebeurd!
Als mijn gevoel mij zegt dat iets goed is, dan is het goed en dan blijf ik daar op vertouwen,
No matter what!

En weer een stukje wijzer.................?!

s_roos
12-07-2005

Heftig en toch.........Kracht & Power

2005-07-09T03:39:00.000-07:00

Jaja alles is heftig, emotioneel......................maar er gebeurt ook iets anders in mij................ik voel kracht en power!
Ik ga door hoe dan ook, ik leef nu, niet morgen, niet volgend jaar maar nu en ik wil leven nu!!!!!
Ik wil genieten van , ik wil houden van, ik wil groeien in, in het meest belangrijke van alles namelijk in, met en voor mijzelf als SUB.

Hoe en welke vorm dat gaat krijgen weet ik niet precies, maar ik weiger te blijven hangen, te blijven staan en te wachten op............misschien, ooit, wie weet, ergens in de toekomst.............NEE dat heb ik te lang en te vaak gedaan..................ik wil en kan dus daarvoor zal ik gaan en voor niets minder!

Wat dat betekend.............me gelijk storten in iets nieuws? no way...............maar ik ga mijzelf ook niet (meer/weer) afsluiten, ik wil leven en ik wil het nu!
En elke stap die ik ga zetten, ga ik bewust zetten en dat betekend niet op "zeker" gaan, oh nee, dat betekend risico's nemen, ervaren, aanvaarden.
Dat betekend up's en downs, lachen en huilen, krijgen en geven, aanbieden en aannemen maar ook samen en alleen, vandaag en morgen dat betekend...............alles!!!!

En het idiote van alles is - terwijl mijn verdriet en pijn mij op ieder moment kan overvallen en overvalt- ik toch ook hiermee blij kan zijn!

Ik hou van het leven.........................mijn leven en dat is waardevol en dat besef ik nu meer dan ooit van te voren!!!!!

s_roos
09-07-2005

Verhaal Deel 3

2005-07-07T06:18:00.000-07:00

Dromen....blijven dromen....fantasie blijft fantasie....rest uitspraken, overpeininzingen, vragen.

Gisteren, zag ik door de bomen het bos niet meer qua emoties en gevoelens, vandaag begint het door te dringen, begint het terugkijken, de overpeinzing, de nabeschouwing!!!!
Onze zo intieme en intense 1e ontmoeting heb ik hier prijsgegeven en gedeelt, dat was het begin
en bij een begin hoort een einde dus ook het intieme en intense afscheid deel ik hier, waarom toch...................................omdat het voor mij zo belangrijk is dat de hele wereld het mag weten!

Missen:
Vanaf het moment dat gisteren het einde was uitgesproken, zowel in woord als symbolisch, begon het missen. Ik mis hem...... Meester, ik mis zijn stem, zijn aanrakingen, ons contact te pas en te onpas, onze gesprekken zowel over onze gevoelens tav D/s als over de gewone dagelijkse dingen, ik mis mijn onderdanigheid, ik mis geborgenheid, ik mis aanhankelijkheid, ik mis vertrouwen, ik mis overgave, ik mis hem te mogen zien als mijn Meester, ik mis hem zo te kunnen noemen en te mogen noemen en...... ik mis mijn boeien.
Ik mis en mis en mis...................nu al zoveel.......ik mis simpel weg een stukje van mijzelf!

Boeien:
Afgelopen weken had ik ze netjes in de kast opgeruimd, ik durfde er niet eens meer na te kijken, laat staan ze aan te raken.........te emotioneel.
Wat ik gisteren heb gedaan - mijn Meester mijn boeien af laten nemen - was geenzins van te voren bedacht of over nagedacht.............ik deed het puur op gevoel van dat moment.
Hij heeft mij er toendertijd mee aan zich gebonden en gisteren heeft hij mij daarmee vrij gelaten, mij los gemaakt van hem als Meester.
En waar zijn ze nu...................mee met de Meester maar niet zomaar. Hij wilde ze in eerste instantie niet meenemen en reageerde "ik gooi ze dan weg". Maar daarop heb ik hem het volgende geantwoord.................Nee je gooit ze niet weg, nog niet..................mocht je in de komende tijd er achter komen dat je besluit niet juist was, mocht je spijt krijgen dan vraag ik je dat mij te zeggen..........mocht er dan nog iets tussen ons zijn...............dan wil ik dat je dezelfde boeien mij weer omdoet............alleen dan is het voor 100% en voor niets minder...... oftewel dan is het alles of niks.
En mocht de Meester over een tijdje er nog steeds hetzelfde over denken dan is het tijd de boeien weg te gooien en ook dat zal hij mij laten weten.
Dit betekend absoluut niet dat ik ga zitten wachten, ga zitten hopen, nee, ik ga mijn weg, hoe die is waar die is, waar ik uitkom, ik weet het niet en wie met mij mee gaat ook niet.

Meester:
De Meester is mijn Meester niet meer. De boeien aflaten doen was gisteren iets heel emotioneels voor ons beiden en iets symbolisch maar ook het niet meer aanspreken met Meester en mijn Meester is iets heel emotioneels, want ik kan en mag geen Meester meer zeggen en hij zal mij geen sub - niet zijn sub - meer noemen.

Contact:
Contact, ja ook afbouwen, loslaten, niet iedere dag en zeker niet qua gevoelens mbt D/s. Hoe dan wel, ja het contact, eerlijk gezegd weet ik nu niet hoe dat in te vullen, niet dat ik niet zou willen of niet zou kunnen maar zoals bij alles horen er twee en ook daarin zul je gelijkwaardig moeten zijn, gelijkwaardig moeten willen dus.......................we zien wel.

Alles wat er gebeurt en gebeurt is, is gebaseerd op loslaten, loskoppelen. Mijn hoofd gaat er in mee, mijn hoofd begrijpt het...................mijn hart en mijn gevoel zegt mij - nog steeds - iets heel anders en dat zal zo vlug niet veranderen.
Waarom, omdat ik dat wil omdat, ik niet wil loslaten, omdat ik hoop heb of omdat ik dit zo voel?.............................Nee simpel omdat het zo is!

Rust, ruimte en tijd........het toeval?! of het universe onvermijdelijke..........uiteindelijk liggen daar de antwoorden, niet bij mij en niet bij jou dit gaat namelijk veel verder, veel dieper, dit is nog steeds

Ounce in a live time!!!!

en ik betwijfel of het ooit anders zal worden!

Spijt:

NEE, nooit geen enkele seconde, geen minuut!

Spijtig.................ja tav nu, tav alles wat WIJ nog wilden vanuit onze fantasie, vanuit ons gevoel en wat nu niet is.

En nu, en ik:

Nu is nu, nu ben ik sub en blijf ik sub niet van M maar van mij, voor mijzelf. Ik ben ontzettend dankbaar - ondanks al het verdriet en alle pijn - dat ik iets heel wezenlijks over mijzelf heb geleerd................

Ik kan het!

Overgave:

Totale overgave vanuit mijzelf, krachtig en sterk kan ik mij helemaal overgeven aan diegene waaraan ik dat wil. Totaal compleet zonder voorbehoudt, ik laat mij niet tegen houden door angst of twijfel, door moeilijkheden want ik heb geleerd dat ik alles aan kan, alles kan bereiken wat ik wil en ik wil...................veel, heel veel.

De weg die ik vanaf nu zal gaan is geen eenvoudige, niet simpel, niet makkelijk, niet gewoon maar het is mijn weg en het meest frappante en het meest indrukwekkende voor mij is te merken dat ik niet bang meer ben en onderweg zal ik alles en iedereen tegenkomen die ik nodig heb om te bereiken wat ik wil bereiken............eigenlijk het meest simpele, iets waar ik heel even aan heb mogen proeven, iets dat ik heel kort heb mogen ervaren, maar waarvan ik nu meer dan ooit in mijn leven overtuigd ben dat ik het kan

HOUDEN VAN & GELUKKIG ZIJN!!!!

en hoevele mensen zoeken hier niet hun hele leven naar en kunnen dit dan uiteindelijk zeggen?

Wordt vervolgd

s_roos
07-07-2005

Verhaal Deel 2

2005-07-07T00:14:00.000-07:00

Dromen........fantasie en werkelijkheid............wordt afscheid!

..............alsof het de normaalste zaak van de wereld is, alsof het normaal is...........................

Achter Ria aan kijk ik om mij heen en vang een glimp op van een ruimte...........een volledig ingerichte sm-ruimte en de bibbers van opwinding voel ik door mijn lijf en het verlangen......het gaat gebeuren, echt gebeuren.

Doordat ik in gedachten ben botst ik bijna tegen Ria op, die plotseling voor een deur stilstaat. Hopla roos, zegt ze lachend en ik lach verlegen terug. Jaja meisje, eens moet de eerste keer zijn.........maar ik kan je beloven...............je zult genieten, voegt Ria er nog aan toe.
Ze opent de deur waar wij voor staan en duwt mij zachtjes naar binnen................ga maar meisje, en geniet zegt ze, knipoogt draait zich resoluut om en trekt de deur achter zich dicht.

Daar sta ik dan in een ruimte die is ingericht als badkamer.........een mooie badkamer met alles erop en eraan..............mmm een bubbelbad, of heet dat jaccuzi, een aparte douche, een toilet, 2 wastafels naast elkaar met 2 grote spiegels erboven. De ruimte is schemerig verlicht door spots in het plafond en boven de spiegels tesamen met het mooie tegelwerk in oranje/bruin met beige accenten geeft het een heel warm en behaagelijke gevoel...................ik ontspan en begin mijzelf rustig uit te kleden.
Aan alles is gedacht, douche-gel, shampoo, bodylotions, creme's...........alles.................zelfs een apart hoekje met een spiegel en planchet waarop borstels liggen en een fohn aan de muur hangt en op het tafeltje er onder diverse make-up artikelen staan.
Wauw denk ik bij mijzelf, hier kom je echt niets te kort!

Ik draai de douche aan - die al ingesteld is op 32graden- en stap eronder. Ik laat het warme water over mijzelf heen stromen en ontspan mijzelf geheel.
Terwijl ik mij in zeep en mijn haren was, gaan mijn gedachten naar mijn Meester en..............naar de andere ruimte(s).

Plotseling schrik ik op uit mijn gepeinz, jemig hoe lang sta ik hier al..............ships mijn Meester zit te wachten......................het is weliswaar jammer dat ik niet langer van al dit moois kan genieten maar glimlachend draai ik resoluut de kraan dicht en begin mijzelf af te drogen, smeer mijzelf in met de bodylotion en begeef mij naar de (kap)tafel met de fohn en de make-up........er volgt nog zoveel mooi's!
Binnen 10 minuten ben ik dan ook helemaal klaar, ik kijk nog eenmaal in de spiegels, geef mijzelf een brede glimlach, recht mijn schouders en loop trots richting de deur.

Ik voel mij goed, heerlijk en trots en zo loop ik naakt met mijn polsboeien om de gang in richting de "lounge"alwaar mijn Meester op mij wacht.
Als ik binnen kom, zie ik mijn Meester mij glimlachend bekijken, ik blijf iets verlegen staan.
Ik zie hoe mijn Meester mij wenkt en ik loop op hem af, en blijf voor hem staan...................hij zegt niks en maakt met zijn hoofd een knikbeweging................ik weet waar en hoe hij wil dat ik bij hem ga zitten.
Ik pak een kussentje van de bank leg het op de grond en ga aan zijn voeten tegen zijn been aan bij hem zitten. Ik leg mijn hoofd op zijn schoot en sla mijn armen om zijn benen heen. Ik voel hoe hij zijn handen op mijn hoofd legt en mijn haar streelt.
De eerste aanrakingen met en door mijn Meester in weken........................en plotseling stromen de tranen over mijn gezicht .................
Zachtjes hoor ik mijn Meester vragen........waarom huilt mijn subje? Bibberig antwoord ik hem: omdat ik zo blij ben dat je er bent, dat wij samen zijn en de tranen blijven stromen.
Ik voel hoe mijn Meester mij blijft strelen.............en ondanks dat ik er ook heel geil van wordt.........voel ik nog iets........het is anders dan anders.....ik voel angst, een soort beklemmend gevoel........een soort waarschuwing voor.................ik luister naar mijn hart, dat oorverdovend pompt en heel langzaam dringt het tot mij door dat mijn Meester zachtjes begint te praten.....de woorden spreekt hij rustig en zacht uit maar ze komen binnen als een mokerslag.

Terwijl hij spreekt pakt hij mijn hand..........alles is anders.............alles is zo normaal..........zo normaal als dat het is bij ...............iedere beeindiging van een relatie!

Ik hoor wat Meester zegt..............zijn hoofd, zijn verstand houdt hem tegen...........oh nee niet zijn gevoel.........zijn gevoel is nog altijd even heftig en het liefst wil hij mij dekken, nemen, bezitten.......maar zijn hoofd .............het weershoudt hem ervan............hij kan het niet, hij mag het niet.........niet meer...........hij mist nog steeds die 10-20% in onze relatie.........

Het houden van!!!

De wereld draait gewoon verder, ik hoor mijn Meester verder praten en ik hoor hem niet, mijn lichaam staat scherp, wordt zelfs geiler en geiler van elk woord dat Meester spreekt en elke emotie die het bij mij oproept maar alles overheersend daarboven uit galmt er in mij en in mijn hoofd.................

Dit is het einde!!!

en heel zachtjes ergens diep van binnen in mij fluistert een stemmetje.........ik wist het, ik wist het, JIJ wist het!

Mijn tranen zijn gestopt, ik kijk voor mij uit, raak in een roes, in een wazige wereld van niets en in een hele diepe

Onderdanigheid!!!

Ik ben in en in verdrietig, voel een inmense pijn in mijn hart, mijn lijf trilt, mijn kut stroomt over en ik zak weg steeds verder en steeds dieper in deze onderdanigheid, in een verlangen wat ik nog nooit eerder heb gevoeld.

Ik weet niet hoe lang mijn Meester nog door spreekt, ik weet niet hoe lang ik zo bij hem zit, maar plotseling hoor ik MIJN stem............ver weg, ergens ver weg van buiten af dringt MIJN stem bij MIJ binnen......ik hoor MIJZELF zeggen:

Meester, als je 100% zeker bent dat dit het einde is, als je zo zeker bent dat je nu definitief de streep wilt trekken dan...........................ik hef mijn arm met mijn boei op een houd hem mijn Meester voor. Hij kijkt mij aan, met een van pijn vertrokken gezicht en vraagt zacht: Is dit wat je echt wilt?

Ik blijf hem aankijken en voel een golf van misselijkmakende angst door mij heengaan als ik bibberend zeg: Nee Meester dit is niet wat ik wil............maar.......... met deze boeien heb je mij aan je gebonden........en nu moet jij ze ook weer losmaken.........mij loslaten.

Ik zie zijn handen trilllen, ik hoor hem diep ademhalen, ik zie zijn strijd en heel langzaam nemen zijn handen mijn pols en maken de gesp van de eerste boei open en neemt hij hem af, de tweede volgt.........net zo onzeker...........net zo pijnlijk...........net zo.........

Ik voel mij totaal wegzakken, ik voel mij kaler dan ooit te voren, ik voel mij steenkoud worden, ik voel mij totaal ontreddert, verloren, eenzaam en in en in verdrietig.

Ik huil bittere tranen, vele tranen en ik doe het zwijgend en stil.............alleen.

Ik voel mijn Meester huilen - niet letterlijk- innerlijk, ik zie absoluut geen opluchting, geen bevrijding, geen het is goed zo.

Ik zie zijn strijd, zijn innerlijke strijd tussen hoofd en gevoel die...........

nog steeds niet uitgestreden is!!!

en niet voorbij is, niet nu, niet morgen, niet.................(n)ooit.

En ineens huil ik om hem, voel ik pijn om hem en het maakt mij nog triester dan ik al ben.

Ik besef heel intens dat ik geen keuze heb hoeven maken, mijn gevoel had de keuze al voor mij gemaakt...........ik hou van mijn Meester............maar hij...........hij heeft een keuze moeten maken van zijn verstand............zijn verstand is nu de baas............maar laat zijn gevoel dat zomaar toe?!

Er volgen nu momenten van samen praten, een sigaret roken, een kop koffie drinken, het tegenelkaar aankruipen, elkaar vasthouden, elkaar troosten, strelen....................en weer voel ik hoe mijn gevoel het wint van mijn verstand..............ik bied mij aan, ik kruip tegen hem aan, ik streel mijn Meester.........ik laat hem nog eenmaal zonder woorden, puur vanuit diep gevoel en totale overgave zien wie ik ben, wie hij is voor mij.

Ik zie zijn gevecht tegen het gevoel wat het oproept in hem, ik zie zijn verdriet, ik zie wat het doet, ik zie en voel hoe hij probeert hem en mijzelf te stoppen, ik hoor hem zeggen........."subje hier krijg je achteraf spijt van, dit zal niet goed voelen" maar ik geef en ik geef e geef................

Ik kan niet anders...............dit is mijn afscheid..........mijn loslaten.

Nog eenmaal vol totale overgave geef ik mijn Meester wat ik hem kan geven!!!

Daarna is er ook een soort afstand, niet direct lichaamlijk, maar van binnen.............ik voel hoe ik hem laat gaan............ik voel ook hoe ongemakkelijk hij zich voelt en ik spreek het uit........ik zeg hem het is oke.

Ik zit niet meer op de grond, nu zit ik naast hem op de bank, af en toe zeggen wij wat, praten wat, maar op de een of andere wijze valt er niet veel meer te zeggen............het is tijd, tijd om te gaan...........uit elkaar te gaan.

Wij staan beiden op, lopen naar de deur, pakken elkaar nog een keer heel intens vast. De tranen stromen wederom over mijn gezicht terwijl ik zachtjes in zijn oor fluister.

Ik hoop dat je het geluk zult vinden, ik hoop dat je iemand zult vinden waarvan je ook kunt houden en ik.....................

Hou van jou!!!

Vanaf dat momen gaat ieder zijn letterlijk en figuurlijk, verstandelijk en emotionele eigen weg.

Wordt vervolgt

s_roos

07-07-2005

Verhaal Deel 1

2005-07-01T01:09:00.000-07:00

"Dromen ……tussen fantasie en werkelijkheid!"

Door omstandigheden is het al een paar weken geleden dat mijn Meester en ik samen zijn geweest. Natuurlijk hebben wij dagelijks contact of per msn, mail, telefoon en de laatste week zelfs meerdere keren. Ook geven wij onze verlangens na elkaar de ruimte met name aan de telefoon maar toch……………………het verlangen naar werkelijke aanraking, werkelijk gebruik door mijn Meester en niet te vergeten het verlangen om mij aan te bieden en mij aanhankelijk, afhankelijk en totaal over te geven aan hem worden alleen maar meer en meer.

En vandaag vrijdag……………eindelijk zal ik mijn Meester zien!

Het is donderdagnacht ik kan niet slapen van de opwinding en de spanning want morgen………..morgen zie ik mijn Meester, alleen de gedachte jaagt een enorme storm van emoties en een enorm verlangen door mij heen. Als ik mij laat meeslepen erin weet ik niet hoe lang ik nog op mijn benen kan blijven staan………….ik glimlach, zet de pc maar weer aan – want ja wat doe ik anders midden in de nacht – en ga gauw zitten.

Ik start mijn msn op en ping zegt mijn mailbox……………een mailtje, wat nu toen ik de pc vanavond laat uitzette was alle mail toch al gelezen.
Ik ben benieuwd en klik zodra het kan mijn mailbox open……………..hé Meester.

De inhoud luidt:
“Subje , Morgenavond 18.30 uur parkeerplaats Ganzenheuvel. Je weet hoe ik je wil zien!
Je Meester.”

Ahm denk ik, lees de tekst nog 3 keer (alsof ik er enigszins wijzer van zou worden) en sluit de mail.
Terwijl ik wat rond surf over de fora’s en het internet, begin ik te denken…….Morgenavond 18.30 uur, dan is het nog licht en de temperatuur redelijk warm (26 graden) dus betekend dat, dat ik een gewoon kort rokje zal dragen met een strak open shirtje met BH of toch zonder – ach afhankelijk van welk shirt- en geen slip en natuurlijk pumps, oké dat is makkelijk of………………
Ondertussen heb ik de routeplanner opgestart en zie dat parkeerplaats de Ganzenheuvel hier niet al te ver vandaan is ongeveer 15 minuten rijden langs de A73, nou dat is makkelijk te vinden………..
Maare verdorie de kleding, op de een of andere wijze zit mij mijn outfit toch niet helemaal lekker want toen wij eerder samen weggingen droeg ik mijn latexjurkje alleen………….
Pffffffffff warm en het is nog zo licht om 18.30 uur.

Ik merk dat het me niet echt dwars zit dat ik twijfel en dat het idee om mijn latexjurk aan te trekken me eigenlijk wel triggert…………..eigenlijk zelfs wel meer aanspreekt alleen…..zou ik het durven?????? Ik krijg het er nu al warm van en ik laat mijn gedachten gaan………

Hihihi alle buren buiten op hun balkon en daar kom ik, rode pumps met hoge hak, latex jurk zonder iets eronder en oh ja………….ook mijn polsboeien om, stap in mijn auto en rijd am-publiek weg. Mijn hemel zouden ze het echt in de gaten hebben, zouden ze er ooit iets van zeggen naderhand of mij alleen maar raar aankijken dan in vervolg als ik ze tegenkom in het portiek en gedag zeg????!!!!! Ik voel dat het idee mij opwindt.

Maar dat is eigenlijk niet zo vreemd als je bedenkt dat mijn fantasieën de laatste tijd zich steeds meer beginnen af te spelen in het openbaar, hoewel juist fantasieën/woorden maar, nu nog de praktijk durf ik of niet?

Ik besluit er verder niet over na te denken en me over te geven aan het opwindende gevoel dat het met zich meebrengt. Ach, nog een nacht en dag te gaan dus de uiteindelijke beslissing hoef ik toch niet nu te nemen. Oh ja nachtrust, goede nachtrust……………chips de klok wijst al op 2.30 uur. Snel sluit ik alles af, zet mijn pc uit en kruip verlangend mijn bedje in, mijn laatste gedachte is mijzelf in een latexjurk midden op straat.
De nacht wordt een onrustige, ik ben vol spanning, opgewonden, geil en verlangend. Regelmatig word ik wakker door de prikkels in mijn onderbuik en kut en mijn tepels die steenhard rechtovereind staan. Ik voel het kutvocht tussen mijn benen en vanuit mijn kut ook tussen mijn bilspleet lopen. Ik raak mijzelf strelend en verlangend aan, vinger mijzelf soms zelfs hard en onbeheerst maar kom niet klaar…………….Meester mompel ik.

Om 9.00 uur houd ik het voor gezien, pfffffff wat een nacht. Ik breng de dag door met allemaal kleine klusjes en boodschappen doen en mijn gedachten gaan steeds naar 18.30 uur.

Om half vijf stap ik onder de douche, scheer mijzelf nog eens voor de zekerheid, schuim mijzelf in en geniet en laat de spanningen van de dag van mij afspoelen…………maar niet voor lang.

Ik sta naakt voor de kast waaraan twee setjes kleding hangen, iene miene mutte……….pfff, ik loop even naar het raam, kijk naar buiten om te zien hoeveel buurtbewoners momenteel op hun balkon vertoeven…………hmmmmm niet echt veel maare ja het is ook etenstijd……..verdorie wat doe ik nu. Ik ijsbeer wat op en neer, mijzelf ondertussen in de spiegel bekijkend en denk………ga ik toch lekker zo…..naakt en begin spontaan te giechelen.
Jemig mens, maak een keuze, je lijkt wel een puber. En vervolgens graai ik zonder nog verder na te denken mijn latexjurk van het hangertje en trek hem aan, stap in mijn pumps en doe mijn polsboeien om en vanaf dat moment transformeer ik ……………….ik zak in mijn gevoel van slet en hoer zijn en ik voel me heerlijk geil.
Een laatste goedkeurende blik in de spiegel en ik wandel weg.

18.00 uur Met mijn tas over mijn schouder, schouders recht, hoofd opgeheven, borsten voorruit, loop ik de 6 treden af in het portiek. Bij de deur twijfel ik nog even……….maar dan ach wat kunnen mij die buren schelen. Ik trek de deur open autosleutels inmiddels in mijn hand en moet veel moeite doen om niet als een hazewindhond richting auto te rennen – hihi en dat op die pumps?!. Ik kijk niet op of om en op het moment dat ik wegrijd weet ik niet eens of er wel iemand ergens op een balkon heeft gezeten en mij gezien.
Ik schud mijn hoofd alsof ik die gedachten dan letterlijk van mij af kan schudden en rij richting de A73.
Inmiddels begint de warmte in de auto en mijn opgewondenheid mij toch wel parten te spelen en ik zet de ventilator op de hoogste en de koudste stand.

Terwijl ik de A73 opdraai en mij allerlei auto’s passeren, besef ik dat ik eigenlijk helemaal niets weet dan alleen dat ik op de parkeerplaats de Ganzeheuvel moet zijn en wat dan………….?

Ondertussen kijk ik af en toe eens naar mijn medeweggebruikers en denk, jullie moesten eens weten dat ik hier zit met een druipende kut en een heftig verlangen en ik voel een glimlach om mijn lippen.
Rond 18.20 uur arriveer ik op de parkeerplaats en constateer dat het er niet al te druk is, er staan 2 vrachtwagens en maar 1 personenwagen geparkeerd en zover ik kan zien zit er of niemand in of (vrachtwagen)chauffeurs liggen te rusten.
Ik besluit helemaal op het einde te parkeren en te wachten…………….op wat, wat nu????

Ik draai mijn portierraam geheel naar beneden want de warmte in de auto is bijna niet te harden. Plotseling hoor ik mijn mobiel…………een sms-je.

“Blijf staan waar je staat, ik passeer je zo. Als ik mijn auto geparkeerd heb, stap je uit en komt naar mij toe lopen.”

Oh nee als Meester maar niet al te ver van mij parkeert en ik maar niet een groot stuk moet lopen, schiet het door mij heen en op dat moment passeert Meester mij in zijn wagen.
Ongeveer 200 mtr. voor mij zet hij de wagen stil. In de bocht strak langs de grasrand waarachter zich een een stuk met bomen bevindt. Ik zie Meester uitstappen . Hij kijkt niet op of om, loopt voor zijn wagen langs en leunt met de rug naar mij toe tegen de zijkant van zijn wagen, precies ter hoogte van de passiers kant voor. Ik zie hoe hij een sigaret opsteekt en heel gemoedelijk iets achterover leunt.
Ik stap uit en langzaam – terwijl ik eerst wel 10 keer om mij heen heb gekeken of ik iemand zie- loop ik richting Meester en zijn auto.
Ook ik loop voor langs de auto en blijf op een meter afstand voor mijn Meester staan met een ietwat gebogen hoofd.

Dag sletje, zegt mijn Meester en ik hoor een geamuseerde klank in zijn stem. Dag Meester, zeg ik zacht terug. Alles goed met mijn sletje, vraagt Meester? Euhhh ja, dank je wel Meester.
Ik hoor Meester grijnzen, maar ik durf niet op te kijken en sta te bibberen op mijn benen.
Er valt een stilte en ik heb het gevoel dat die uren duurt, terwijl ik weet dat het misschien maar minuten zijn.
De toon van mijn Meester is streng en donker als hij plotseling zegt: Zou je nu niet eens eindelijk doen wat je moet doen Hoer!
Ik schrik zo dat ik even niet weet wat te doen en instinctief zet ik een pas voorruit, strek mijn handen uit richting de ritssluiting van de pantalon van mijn Meester maar voordat ik die kan aanraken, zie ik Meester zijn sigaret weggooien en plotseling voel ik hoe hij mij hard bij mijn haren pakt en mij naar benden trekt. Kniel Hoer en pijp me!
Gehoorzaam zak ik op mijn knieën maak de ritssluiting met trillende vingers open en haal Meester zijn pik te voorschijn, ik schuif iets naar voren en duw Meester zijn pik in mijn mond. Ik voel hoe Meester zijn greep in mijn haar verstevigd en mijn hoofd hard naar zich toetrekt, waardoor zijn harde stijve pik in een keer diep achter in mijn keel komt.
Pijpen, hoor ik mijn Meester hard zeggen. Ik begin vol overgave Meester zijn pik te pijpen en te zuigen, en ik geef me over. Ik voel dat ik rustiger wordt en geniet, mijn geile kut - die al nat was- begint te stromen en ik voel het langs mijn boven benen lopen.
Net zo plotseling trekt Meester mij ineens wild aan mijn haren en dwingt mijn hoofd in mijn nek zodat ik hem wel aan moet kijken……………ik zie hem strak op mij neerkijken en zeggen: Genoeg voor nu, je denkt zeker dat je er zo makkelijk af komt. Hij trekt mij omhoog, laat mij los en terwijl ik sta te wankelen op mijn benen van alle emoties en opwinding stopt hij zijn stijve pik terug in zijn broek. Ga terug naar je auto en wacht op instructie!

Verbijsterd draai ik me om en loop naar mijn auto, niet eens er op lettend of iemand mij ziet, ik ben totaal versuft en in een soort trans. Pas als ik achter mij stuur zit kom ik een beetje bij en begint langzaam de wereld om mij heen weer tot mij door te dringen. Ik zie mijn Meester weer in zijn auto stappen en starten …………..mijn mobiel gaat een smsje: “Volg mij”.
Gehoorzaam start ik mijn auto en wacht tot Meester begint te rijden en volg hem.

Ik weet niet hoe lang wij hebben gereden, weet niet eens waar wij ons bevinden, als ik zie dat Meester zijn rechter knipperlicht uitzet bij de uitrit naar weer een parkeerplaats.
Inmiddels is het schemerig, Meester parkeert wederom op het achterste gedeelte van de parkeerplaats tegen het bos gedeelte aan.
Ik blijf rustig zitten – nou ja rustig – en wacht op wat er gaat komen. Ik zie Meester uitstappen en op mijn auto afkomen, hij opent mijn portier, kijkt mij aan en zegt: meekomen Hoer!
Ik stap direct uit, sluit het portier en volg Meester richting de bosrand naar een picknick tafel
die ietwat uit het zicht ligt.
Meester loopt om de tafel heen en gaat er op ongeveer twee meter vanaf staan, hier komen slet!, zet je handen op tafel en steek je kont achteruit zodat ik er goed bijkan, hoor ik hem zeggen.
Ik zet mijn handen op tafel spreidt mijn benen en moet mij nogal ver voorover buigen daar er zich nog een bankje tussen mij en de tafel bevindt. Hierdoor sta ik goed gebukt met mijn kont ver achteruit. Ik hoor hoe Meester achter mij komt staan, hij legt een hand op mijn schouder en ik tril onder zijn aanraking en voordat ik het goed besef steekt hij plotseling en hard 2 vingers in mijn zeiknatte kut………….."mmmmmm mijn sletje is nat en geil, bromt Meester, een echte hoer die gebruikt wil worden", terwijl ik luister naar wat Meester zegt, voel ik hoe hij een derde en vierde vinger erbij steekt en hard begint te draaien in mijn kut. Ik raak bijna van de wereld en heb moeite om te blijven staan…………ik glij weg en ben blij met de steun die ik aan de tafel heb. Terwijl ik mij net kronkelend begin over te geven aan het genot van de vingers van mijn Meester, trekt hij ze weer uit mijn kut en duwt zijn stijve pik in mij en neukt me hard en diep. Mijn Hoer ben je en dat zal ik je laten voelen ook, hoor ik mijn Meester zeggen en vervolgens komt mijn Meester klaar. Ik voel zijn zaad langs mijn benen lopen als hij zijn pik uit mij trekt. Hij trekt mij overeind draait mij naar zich toe en zegt, likken hoer. Ik zak met mijn kont op de bank zodat mijn hoofd en mond goed bij de pik van mijn Meester komen en lik zijn pik helemaal schoon. Terwijl ik Meester zijn pik schoonlik voel ik hoe zijn handen mijn haar strelen en mij liefkozen en ik geniet van dit alles intens gelukkig en het maakt mijn verlangen om gebruikt te worden alleen maar groter.
Als ik zijn pik helemaal schoon heb gelikt en ik hem weer netjes in Meester zijn broek heb terug gestopt, trekt Meester mij omhoog in zijn armen en houd mij vast………ik hoor hem zeggen, goed zo sletje van me.

Stap in je auto en volg mij, zegt Meester rustig. Ik ben ietwat gekalmeerd maar nog steeds in een soort roes en nog meer opgewonden.
Rustig draaien wij de snelweg op op weg naar……………………..

Inmiddels merk ik dat wij op weg zitten richten Haarlemmermeer/Amsterdam, na ongeveer een half uur rijden neemt Meester een afslag en wij komen op een soort industrieterrein. Niet veel verder draait Meester een zijstraat in en parkeert aldaar voor een gebouw. Het is een soort fabriekshal. Meester stapt uit en komt naar mij toe en zegt, kom mee subje.
Ik stap uit en volg Meester naar het gebouw. Ik zie hoe Meester aanbelt bij een grote deur.
Nog geen 2 minuten later wordt de deur geopend en een mooie dame staat voor ons. Hallo welkom, kom binnen! begroet zij ons spontaan en wij gaan naar binnen. Binnen aangekomen heb ik het gevoel dat ik in een totaal andere wereld ben aanbeland die in een zeer schril contrast staat met de buitenkant……..de buitenwereld.
Wij volgen de dame die ons meeneemt naar een aparte ruimte, klein maar heel smaakvol ingericht als een soort lounge en zeer sfeervol, ik voel mijzelf ontspannen.
Ga lekker zitten roos, wil je iets drinken? hoor ik de vrouw zeggen. Ja graag, heeft u koffie antwoord ik timide. Ja natuurlijk roos en vervolgens richt zij zich op mijn Meester maar het dringt niet echt tot mij door wat zij bespreken…………ik ben zo onder de indruk. Terwijl ik alles verder op mij laat inwerken flits er door mij heen “hoe weet deze vrouw dat ik roos heet?”, maar de gedachte is alweer weg alvorens ik mij er in kan/wil verdiepen.

Ik zie haar terug komen met 3 kopen koffie die zij voor mijn Meester, mij en zichzelf neerzet. Vervolgens begint zij een gesprek met mijn Meester…………maar ook dat dringt niet echt tot mij door. Plotseling voel ik hoe mijn Meester mijn arm aanraakt en ik schrik op uit mijn eigen gedachten. Roos ga met Ria mee, zij wijst je de weg naar de wasruimte en als je klaar bent dan zie ik je hier terug en je weet hoeik je wil zien, he subje, voegt hij er glimlachend aan toe.
Ik kijk mijn Meester aan en sta vervolgens op om achter Ria aan te lopen die vrolijk tegen mij aankletst alsof het de normaalste zaak van de wereld is alsof alles normaal is .

Wordt vervolgd.

s_roos
01-07-2005

Vele ontwikkelingen maar....toch

2005-07-01T01:02:00.000-07:00

De afgelopen tijd was een turbulente tijd en nog........maar alles is in een soort "rustiger vaarwater"terecht gekomen. Natuurlijk zijn de emoties, de spanningen niet helemaal weg maar ik zie het meer als dingen waar ik door heen moet, mee moet leren omgaan om mij verder in mijn sub zijn te ontwikkelen en vooral om te groeien en dat................doe ik en voel ik.

Aan de ene kant eist het heel veel van mij aan de andere kant merk ik ook dat ik er veel voor terug krijg en niet alleen energie .............grijnzzzz!

Dromen, fantasieen...........en het lijkt wel of het er alleen meer worden.........afijn lees zelf maar.

s_roos
30-07-2005

Gedicht "Hitte"

2005-06-21T07:12:00.000-07:00

“Hitte”

Liggend op mijn buik in de hete middag zon,
draai ik me langzaam en loom nog eens om.

Stralen op mijn huid, laten mijn borsten warm gloeien,
veroorzaken mede het gevoel dat in mijn onderbuik begint te broeien.

Langzaam spreidt het zich verder in mijn lichaam uit,
overheersende machtige gedachten, als ik mijn ogen sluit.

Schrijnend is de hitte, waardoor ik mij bijna laat verleiden,
mijn benen langzaam ver & toegankelijk uit elkaar te spreiden.

Groeiende spanning, het verlangen naar zoveel en meer,
De ja vu gedachten aan jou en de strokenzweep van leer.

Hard, schrijnend, gloeiend, schreeuw ik het daarbij uit,
nu alleen de intense hitte, genietend zonder geluid.

Wil omdraaien, mijn god, ik houd het niet meer,
denk ik zwetend en badend in deze hitte, keer op keer.

Iets, maar ik weet niet wat, weerhoud mij daar van,
weggezonken, versmolten, het gevoel waartegen ik me nooit verzetten kan.

Tot plots ijskoude druppels spelenderwijs, mijn lichaam raken,
mij gillend van schrik uit deze roes doen ontwaken.

Lachend, trillend, noch na bibberend van mijn verlangende dromen,
beseffend nu een harde aanraking van jou en ik was klaargekomen.

Oh warmte, zwoele hitte, waarom, waarom doe jij mij dit aan,
met een glimlach besluitend dat ik toch maar beter nu uit de zon kan gaan.

s_roos
19-06-2005

Pfffffffffffffffff ik heb het warm!

2005-06-21T07:10:00.000-07:00

Gek wordt ik ervan, 3 hoog in mijn flat onder een platdak, zelfs vandaag..............iedereen roept hoe koel het is en ik kan alleen maar denken pfffffffffffffffffffffffffffffffffffff.

Maar...................die hitte, die zon op je lijf brengt ook wel andere gevoelens met zich mee grijnzzzzz..................zolang als ik me kan heugen wordt ik er ook geil van!

Gedicht "Geluk"

2005-06-21T07:08:00.000-07:00

“Geluk”

Wie bewust het geluk zoekt, zal altijd iets missen,
zich altijd afvragen, erna blijven gissen.

Geluk is geen materie, nog een bezit,
niet een vanzelfsprekendheid, niet zwart nog wit.

Geluk is alles en soms helemaal niets,
gewoon een beetje of zit zomaar in iets,

Geluk overkomt je op het meest vreemde moment,
en is soms alweer verdwenen voordat je het je bewust bent.

Geluk is geen perfectie en zeker niet volmaakt,
maar wel iets dat je diep van binnen raakt.

Geluk komt niet als groot en ook niet als klein,
is simpelweg een gevoel dat er ineens kan zijn.

Dus stel je open voor alles, ook al is het je nog zo onbekend,
Pas dan zul je echt kunnen ervaren dat je gelukkig bent.

roos
11-06-2005

Gedicht "Vriendschap"

2005-06-21T07:02:00.000-07:00

Voor Biwa

“Vriendschap?!”

In de turbulentie van een situatie, op zomaar een moment,
kan het gebeuren dat je tegen een speciaal iemand aanrent.

een aardige mens, een heel tof persoon,
totdat moment, niet meer, niet minder dan gewoon.

Een eerste contact ontstaan van uit teksten, gelezen,
af en toe je zelf vragend, wie mag dit dan toch wel wezen?

Van uit de ontmoeting , een Chat op internet,
een eerste stap die tot werkelijk contact aanzet.

Complete tegenpolen qua uiterlijk, in stijl misschien, weliswaar,
maar ook evenbeeld, aanvulling, een klik…en niet zomaar.

Van Luchtig tot diepgang in gesprekken van vele uren,
die wat mij betreft het begin zijn en nog lang mogen duren.

Voorkeuren, angsten, tegenpolen soms in de beleving van het gevoel,
maar meer nog herkenning, samenhorigheid gelijk weten wat ik bedoel.

beide onzeker, vragend, zoekend, op weg naar wie we eigenlijk zijn
steunende stimulatie, samen sterker en dat…….. voelt heel fijn

Mede door jou ondervonden en gekregen meer dan ik had verwacht,
positiviteit, inzicht, vertrouwen in mijzelf en mijn eigen kracht.

Gelijkgestemden, bijzonder & waardevol wordt ik me steeds meer gewaar
twee mensen, twee vrouwen, twee sub’s een nieuwe vriendschap…..doch niet zomaar!

s_roos
20-06-2005

Ik groei................

2005-06-21T05:09:00.000-07:00

Jaja een week kan kort zijn, een week kan eeuwen duren. Datzelfde geldt eigenlijk voor hele emotionele en chaotische situatie's.

De wankele stappen worden vaster, ik merk dat er iets verandert.............in mijzelf, en daardoor ook in de situatie.

Er is een soort rust, een kracht................ik voel me sterk en heel zeker. Eigenlijk wel grappig zo onzeker, bang, angstig...........ik me gevoeld heb de afgelopen tijd, zo sterk, krachtig en zeker voel ik me nu.
Soms voelt het zelfs als letterlijk groeien...................of is het innerlijk groeien hmmmmm.

Ik voel zelfs dat ik blij kan zijn..............waardoor? Niet omdat het weer allemaal koek en ei is, zeker niet, het is..............anders...............en ik sta open voor veranderingen, geniet van nieuwe mensen, gesprekken zoals:

Zomaar een leuk mens, een toffe vrouw die ik heb leren kennen via een forum waar ik vaak vertoef. Tuurlijk had ik al meerdere dingen van haar gelezen, haar al vaker gesproken in de chat........maar nu hebben wij een intensief contact (via msn, chat en tel) metelkaar en het voelt alsof ik haar al jaren ken..............en dat is (h)eerlijk.
We zijn qua uiterlijk, qua stijl, qua achtergrond elkaars tegenpolen absoluut, maar qua gevoel zitten wij op een lijn en vullen elkaar zelfs vaak aan.
Dingen waarin zij sterk en overtuigd is zijn voor mij juist beangstigend en onzeker en omgekeerd geldt hetzelfde......we leren en stimuleren elkaar..........prachtig..................en een hele bijzonder vrouw!
Een vrouw waarvan ik hoop dat ze een goede vriendin zal worden en blijven.

Mijn rust en kracht komt -schijnbaar sterk- ook naar voren in mijn gedichten, tenminste daar werd ik recentelijk op aangesproken..........

Ja mijn gedichten, jemig soms weet ik niet waar het allemaal vandaan komt, maar dat boeit me eerlijk gezegd niet................ze horen bij mij...............ze helpen mij door mijn proces................zijn een weerspiegeling van alles waar ik nu doorheen ga en ook dat vind ik heerlijk en maakt mij .........blij!

Eigenlijk denk ik nu..................mens je hebt zo veel, al zo veel en weet je.........................er komt nog meer, ik wil nog meer..........................ben ik nu egoistisch?......................NEE, ik ben roos voor het eerst in haar leven op weg naar alles voor haarzelf!!!!!!! bereid te delen, bereid mensen mee te nemen, doch....................wil je niet.................oke....................ik ga door........................op weg naar het geluk!

De eerste wankele stap.......vooruit!

2005-06-15T08:08:00.000-07:00

Gisteren, 14 juni, sprak ik weer met haar..........Al langere tijd heb ik wekelijks gesprekken met haar...........Zij hooguit 30-35 jaar, groot, spontaan, slim, direct.........scherpe analyses en wat zij niet begrijpt of als ze haar vinger er niet op kan leggen vraagt ze door.
Glimlachend denk ik nu.................ja..........met jou kan ik praten.........jij tracht te begrijpen wie je voor je hebt.

Al enige tijd praten we over mijn klik, over het besef dat ik moe ben van wie ik was, sterk, trots, rots in de branding, die altijd klaarstaat voor een ander en zichzelf veel te vaak heeft weggestopt en nu een weg zoekt hoe ze het anders wil, hoe het anders kan, hoe ze .................eindelijk eens zichzelf gelukkig kan maken.

Gisteren...............ineens, zomaar, plotseling - ik besefte dat dit ontbrekende schakel voor haar was- gooide ik het hele verhaal zomaar bij haar op tafel.
Ik moet je iets vertellen...............weet je nog, vorige week dat we het hadden over hoe ik nu verder wilde, wat dat betekende voor mij en welke invulling ik eraan wilde geven, wat ik wilde wegdoen en wat ik wilde houden, hoe ik dichter bij mijn gevoel, bij mijn behoefte kon komen.........je vroeg het me toen en ik kon het je niet vertellen zei ik..........................ik durfde het je nog niet te vertellen, maar ik moet het je vertellen.......................want het is een eerste stap op weg naar mijzelf, naar wie ik in de toekomst wil zijn.

Ik vertelde haar over mijn kennismaking met M, over BDSM, over de ontdekking van mijn sub zijn.

Ja grappig eigenlijk, net nu, nu dat de relatie met M afgelopen is en ik weer op een punt ben aangekomen dat ik even niet weet hoe verder of ik verder wil of dat ik deze deur ook maar weer dicht moet gooien want het lijkt ook weer te mooi om waar te zijn.........en zij...................luisterde aandachtig, ik zag haar denken, ik zag haar het onbegrijpelijke begrijpen.

Het verhaal kwam er als een stortende waterval uit en het luchtte mij enorm op, ik was het kwijt en het kon mij geen moer schelen wat zij nu van mij dacht of vondt ...... what ever!

Maar zij vondt niets, zij dacht veel en vroeg veel en al pratend vielen de stukjes steeds meer en beter op hun plek...........ook voor mij.

Ze vroeg mij mijn gevoelens tot in de details te beschrijven, wat ik voelde, wanneer, hoe, waardoor, wat het met mij deed alles.............................
En ik vertelde en vertelde en ik............... ik voelde mij (op- open) bloeien, sterk worden, ik voelde mijn oh zo mooie gevoel over alles van de afgelopen maanden, maar ook huilde ik bittere tranen van pijn en verdriet, van angst, de angst dat ik dit nooooooooooooooooooooit meer zou voelen nu het over leek.

Ze was ernstig, probeerde mij te helpen door maar door en door te vragen, ze trok mij recht zei dat ik in de IK-vorm moest praten en niet in de JIJ vorm alsof ik het weer eens over iemand anders had dan mijzelf .

Ergens bijna op het einde van ons gesprek stelde ze mij de vraag....................wat wil je?, ik keek haar niet begrijpend aan. Wil jij daar blijven, wil je dit vasthouden, dit gevoel van veiligheid, vertrouwen, geen verantwoordelijkheid, het klein zijn, het klein voelen.......................ik keek haar met betraande ogen aan en zei uit de grond van mijn hart.....................JA!

Ze had niet anders verwacht, doch daar liet ze het niet bij en ze zei......................................
Ik wil dat je dit met je meeneemt en er eens de komende week over nadenkt.

"Roos wil je daar blijven, precies daar waar je nu bent.....................of.......................ben je niet ook meer dan dat alleen..................Roos acht je jezelf niet nog meer waard......................vind je niet dat je recht hebt op alles?"
(DE VRAAG..................ROOS HAAR VRAAG)

We maakten een nieuwe afspraak voor volgende week en tot mijn complete verbazing zei ze: Roos ik wil je bedanken voor dit gesprek, ik keek haar vragend aan? Ja, Dank je wel voor je eerlijkheid en je openheid!
Ik ging weg..............................en ik voelde mij opgelucht en..............blij.

DE VRAAG ging met mij mee, is nog steeds bij en in mij?
Gisteren al en vannacht en vandaag.....................steeds weer komt DE VRAAG terug en op de een of andere wijze heb ik het gevoel dat ik dank zij haar, maar meer nog dank zij mijzelf net een stapje vooruit heb gedaan................en daarover voel ik mij gewoon, simpel.................... blij!

He gesprekspartner........................jij Bedankt!!

Natuurlijk besef ik dat de weg nog lang is, dat er nog heel wat hobbels te nemen zijn en het nog wel enige tijd zal duren alvorens ik MIJN KEUZE zal maken en DE/MIJN VRAAG uiteindelijk zal kunnen beantwoorden en toch is er ook een heel klein beetje het vertouwen, de hoop ........... het komt goed en deze keer misschien toch wel zonder dat ik de muur van hard, sterk en krachtig eerst weer moet opbouwen voordat ik mij veilig kan voelen, mijzelf kan zijn!

Vanuit deze gevoelens schreef ik het navolgende gedicht.

“Keuze is tijdloos”

Een Dag en Nacht, steeds 24 uur,
elke seconde, minuut, beleefd intens en puur.

Van hoog naar laag,
van snel naar traag,
van hier naar daar,
denk ik wel 1000 keren……….. .wist ik het maar!

Denkend, dollend, zoekend…….wat had ik nu verwacht,
twijfelend, gissend, wetend wordt ik steeds verder gebracht.

Van heel ver naar steeds een beetje dichterbij,
Soms triest, lachend, gelukkig, soms gewoon, hetzij.

Niet vierkant, rechthoekig, maar in een cirkel, draai ik in het rond,
ononderbroken, aan een stuk, het gevoel dat er nooit een eind aan komt!

Wat wil ik begrijpen, krijgen, kunnen, halen & vinden,
waar kom ik uit, ga ik naar toe, zal ik blijven, wil ik me binden?

Soms druk, soms rustig, soms uitgelaten en stil,
tussen Ja en Nee, keert steeds de vraag terug wat ik nu wil.

Soms ben ik heel klein of hou me zo groot,
doe normaal...... maar voel me vreselijk idioot.

Zeg stop tot hier en ren dan gewoon door,
twijfelend …..bevind ik me op de goede weg of op het foute spoor?

Wil het wel wenden maar het blijkt niet meer te keren,
blijft over het te aanvaarden en dus te accepteren.

Is dit een illusie, fantasie of toch misschien wel een feit,
een ding is zeker…………dit kost veel en meer nog dan alleen tijd.

Al stop ik, sta stil en bedenk nogmaals 1000 andere wegen,
mijn ontwikkeling, het proces, gaat verder hou ik toch niet tegen.

Wikken & wegen, niet te bevatten, probeer ik te sturen,
Besef ……. dagen zelf maanden kan dit nog gaan duren.

Voordat ik het antwoord vol overtuiging aan mijzelf kan geven,
Wat, Wie, Waarom ben ik, Wil ik nu zijn …………in dit leven.

Een Dag…….een Nacht, het blijft hoe dan ook 24 uur,
uiteindelijk maak ik MIJN keuze………….ongeacht de duur!

roos
14-06-2005

Gevoel uitgedrukt in een stuk muziek!

2005-06-13T08:38:00.000-07:00

We zijn bijna een week verder.............een chaotische week en .......................er volgen er nog wel enige ben ik bang.

Dat iets ten einde is dringt verstandelijk misschien dan wel door............maar helaas je gevoel houdt daarmee geen rekening. Je......MIJN gevoel heeft wat dat betreft zijn eigen tempo, het bepaald zijn eigen tempo en neemt het gewoon even van mij over en ik.............ik kan niks anders dan alleen alles maar over en door me heen laten gaan................hopend op de dag dat mijn gevoel er vrede mee zal hebben...............mij er vrede mee zal laten hebben.

Veel van mijn gevoelens en emotie's op dit moment druk ik uit in gedichten. Waarom? Alles gaat hard, snel, heftig en diep en is in een gesprek, in een verhaal bijna niet te verwoorden, samen te vatten. En heel eerlijk............soms wil ik het ook niet bespreken en vertellen....................maar ja eruit komt en moet het toch!

En als het dan eindelijk even, heel even stil is in mijn hoofd..................dan valt mijn oog zomaar plotseling op een oudere CD....................Luid en Duidelijk van Marco Borsato..................en daar staat dan zomaar een nummer op dat zo precies qua muziek en tekst weergeeft hoe ik me voel.

De Verliezer

Ik zit elke nacht gevangen
In de draden van jouw web
Waar ik stil moet blijven hangen
Tot ik nooit meer heimwee heb
Maar ik zie nog steeds de vormen
Van jouw lippen op mijn glas
En jouw lichaam staat nog steeds in het matras

Bind mijn handen langs mijn lichaam
En dan nog hou ik je vast
Doe een blinddoek voor mijn ogen
En ik vind je op de tast
Maak mijn beide oren doof
En ik zal horen wat je zegt
Ik ben de verliezer
De verliezer
Verliezer in een ongelijk gevecht

Ik lig elke nacht geketend aan een ketting van gemis
En ik mag me niet bewegen
Tot de pijn geslonken is
In de kamer liggen scherven
Van ons leven op de grond
En ik proef nog steeds de tranen in mijn mond

Bind.................

Je achtervolgt me waar ik ga
Waar ik ook ben
Waar ik ook sta
Je bent de schaduw achter mij
Iedere seconde van de dag
Hoor ik je stem
Zie ik je lach
Wanneer laat je m'n hart weer vrij

Oh ik zou wel willen vluchten
Maar ontsnappen heeft geen zin
Want uiteindelijk haal jij me toch weer in

Bind....................................

J.Ewbank/H.Kooreneef...............Marco Borsato

----------------------------------------------------------------------------

Ik luister en de tranen stromen weer over mijn gezicht want ik voel me...........................................................:

"Ik ben de verliezer
De verliezer
Verliezer in een ongelijk gevecht!!!"

Voor hoelang nog..................................???????

roos
13-06-2005

Gedicht "Een Roos"

2005-06-13T01:52:00.000-07:00

“Een Roos”

Bloemblaadjes oh zo zijdezacht,
strak gesloten, beschermen haar hart.

Stengel, groen en kaarsrecht,
die statig & trots iets over haar kracht zegt.

Voorzien van doornen groot en klein,
ogend liefelijk, zijn soms venijn.

Gekweekt en tot iets bijzonders uit gegroeid,
op het goede moment voor jou gesnoeid

Gegeven uit liefde, met de betekenis geluk,
pas goed op haar want anders gaat ze stuk.

Koester haar met aandacht , omring haar met zorg,
zal zich openen en prijsgeven wat zij noch verborg.

Haar diepste schoonheid aan jou te tonen,
om je met haar liefelijke geur te belonen.

Op haar mooiste tot het uiterste voor je bloeien,
en je met haar kwetsbaarheid weten te boeien.

Doch behandel haar als zomaar een gewone bloem,
zal zij zich verzetten, haar doornen ongelooflijk pijn doen.

Donker verkleuren, sneller noch dan in een dag,
er voor zorgen dat jij niet van haar genieten mag.

Wees dus nooit te hard, te onverschillig en te achteloos,
deze bloem besloot de jouwe te zijn …….. en niet zomaar een Roos.

roos
12-06-2005

2e Dag het dringt niet door?!

2005-06-09T15:31:00.000-07:00

De 2e dag zit erop...............maar de echte betekenis dringt nog steeds niet tot me door.

Sinds 2 weken was ik weer aan het roken. Op dringend advies van mijn longarts moest ik een nieuwe poging doen om te stoppen en ter ondersteuning dan toch maar Notrilen gaan slikken (een antidepressiva dat als ondersteuning dient en de afkickverschijnsele onderdrukt). Daarnaast had ik Meester M gevraagd of hij mij opnieuw wilde helpen met stoppen en zondagnacht klokslag 23.50 uur kreeg ik van hem te horen dat ik kon laten zien wat hij mij waard was, want dan stopte ik nu gelijk met roken. Hij gaf mij weliswaar geen belofte dat dan onze relatie weer zou worden zoals hij was geweest..........maar toch. Daarnaast gaf hij aan toch wel voornemens te zijn in die week erop misschien naar mij toe te komen.......dus.

Daar wij elkaar maandagavond niet zouden spreken kreeg ik verder de opdracht hem een mailtje te sturen met daarin de resultaten van mijn stoppoging van die 1e dag te melden.

Uiteindelijk heb ik maandag 2 sigaretten gerookt en om 15.30 uur een nicotinepleister geplakt omdat ik tegen de muren opliep. Op de een of andere wijze lukte het me niet. Ik vond het zwaarder dan de eerste keer en de teleurstelling daarover was ook zwaarder.............ik weet niet, iets miste.

Op het moment dat ik het mailtje stuurde heb ik hem dat ook verteld en kwam ikzelf tot de conclusie dat als ik nu stopte onder de voorwaarde die hij mij aangaf ik niet stopte en hem duidelijk maakte wat hij mij waard was.....................nee ik liet dan zien wat ik mezelf waard vond en gezien de moeilijke situatie op dat moment was ik onzeker en voelde mijzelf niet echt veel waard..........(er hing namelijk een mogelijke afwijzing, beeindiging van de relatie in de lucht).

Geen reactie dinsdag op mijn mailtje, geen aankondiging dat hij kwam en onbewust begon mijn gevoel te reageren. Een gevoel van innerlijke onrust die ik op dat moment niet kon plaatsen.
Dit gevoel, het zwijgen over de mail, zijn niet komen en de andere toonzetting zorgde er uiteindelijk dinsdagnacht voor dat ik bepaalde dingen begon te vragen en uit te spreken en dit resulteerde in de beeindiging van onze relatie, want het had geen nut het nog langer te proberen en voor ons uit te schuiven er veranderde toch niets in Meester M zijn gevoel omtrent ons.
In de uren daarna aan de telefoon ging ik door een scala van emotie's en gevoelens heen, van verschrikkelijk huilen, paniek, naar ijskoud, hard en gelatenheid en uiteindelijk niets, helemaal niets meer.................geen gevoel, niet hoog, niet laag, niet diep alleen maar vlak.

Op dit moment dringt het gevoelsmatig nog steeds niet echt tot me door, verstandelijk komt wel het denkproces heel langszaam op gang, maar zonder enige echte diepe emotie.
Ik ben nog steeds gevoelloos en in een roes, loop weliswaar de hele dag te bibberen (net als bij zenuwen of als je het koud hebt) maar dat is het.

Sinds dinsdagnacht rook ik ook weer maar en vandaag ineens bedacht ik...........jemig..............die antidepressiva is volgens mij hiervoor verantwoordelijk. (door dit soort middelen worden je emoties en gevoelens namelijk onder controle gehouden, ze vlakken/stompen af).

Inmiddels heb ik besloten de antidpressiva af te bouwen omdat stoppen met roken op dit moment gewoon simpelweg geen nut heeft.
Maar als ik zo terug kijk denk ik wrang "een geluk bij een ongeluk" want al hebben ze niet de afkickverschijnselen van het roken onderdrukt, maar de afkickverschijnselen van het gemis van mijn Meester tot nu toe dus wel!!!!!!

Ergens ver weg in een waas voel ik, ik mis hem, ik verlang naar hem, zijn stem, zijn handen, zijn..........................
alleen de emoties ervaar ik nog niet op volle kracht .............. de echte klap, het besef komt straks pas en dat.........en de angst daarvoor voel ik nu ook al...............maar ook in die waas.

ik ga slapen...........proberen niet te dromen en niet de halve nacht wakker te liggen ......... kan ik eigen beter zeggen!

Voor vandaag sowieso genoeg geschreven, gebazzeld en gewauweld afgezien nog van gezeurt grijnzzzzz.

Een/De nieuwe dag .........................................................??

Roos
1.24 uur
09-06-2005

Daghoroscoop 09-06-2005

2005-06-09T08:26:00.000-07:00

Onderstaand mijn daghoroscoop voor vandaag donderdag 09-06-2005

Dit soort horoscopen (dagbladen, msn etc), ik hecht er nooit veel waarde aan maar dit............ is wel heel bijzonder (wrang) toeval

KREEFT

U kunt zich als een vreemdeling in een vreemd land voelen. De harde wereld om u heen beklemt u terwijl mensen om u heen verbijsterd zullen zijn over hun onvermogen om tot u door te dringen. Zorg dat uw onzekerheden u niet vervreemden van uw dierbaren.

Roos
09-06-2006

Gedicht De Uitkomst van.....

2005-06-09T08:05:00.000-07:00

“De Uitkomst van mijn JIJ & IK “

Hallo lange tijd hier niet gezien,
lukte het je het toch niet zonder mij misschien?

Ja dat krijg je als jij mij gaat negeren,
wordt het hard vallen en je erg bezeren.

En uiteindelijk kom je dan weer bij mij aan,
zoekend naar de kracht om door te kunnen gaan.

Dit was dus blijkbaar niet z’n goed besluit,
volgende keer trek je er niet zonder mij op uit.

Besef je nu dat ik en jij onlosmakkelijk met elkaar in verbinding staan,
je zonder mij nooit de weg naar een complete ik zult kunnen gaan

De opgemaakte eind balans van mij, …… je verleden,
is namelijk het basis fundament van jou, ….. in het heden.

Alleen het accepteren & aanvaarden van de optelling & uitkomst van deze beiden,
Zullen jou & mij tesamen als gelukkige sub, de toekomst in kunnen leiden!

Roos
09-06-2005

Gedicht "Cocon"

2005-06-09T08:03:00.000-07:00

“ Cocon “

Haar blinddoek is verdwenen,
touwen hangen slap om haar benen.

Haar boeien liggen naast haar op de grond,
en haar stem die zegt lieve Meester, is verstomd.

Haar houding geknakt, gebroken, in elkaar.
amper dringt iets tot haar door, wordt haar iets gewaar.

Haar gezicht getekend en vetrokken door verdriet en pijn,
met ogen, dof wazig, die zo uitdrukkingsloos zijn.

Haar cocon, die haar afsluit van de wereld om haar heen,
helpt haar het te verwerken, helpt haar er door heen.

Biedt haar nu de bescherming die zij elders eens had,
geeft haar nu de rust, ruimte en tijd, totdat………….

Zij de kracht en de moed in zichzelf zal hervinden,
om zich ooit misschien weer als sub aan een Meester te binden.

Roos
09-06-2005

Griep.................?

2005-06-08T10:14:00.000-07:00

Het is nu 19.14 uur. Ik ben net wakker, heb 2 uurtjes geslapen, nou ja geslapen...........meer gewoeld en gedroomd.
De eerste dag als "single" of Domloze sub zit er bijna op.................het is in een roes aan me voorbij gegaan en nu............

Ik ben misselijk, heb buikpijn, maagpijn, me hoofd wil niet echt en ik sta te trillen op me benen.
Het ene moment heb ik het ijskoud en het volgende moment heb ik bloedheet.

Een griepje??? nee ik denk het niet.

De werkelijkheid begint langzaam door te dringen, het denken en voelen komt langzaam op gang.
Ik ben er gewoon figuurlijk en letterlijk doodziek van!

Helaas hebben ze voor deze ziekte nog geen pilletje uit gevonden, alhoewel een delete toets of aan/uit knop zouden nu ook wel handig en welkom zijn.

Ik geloof dat ik nu ook nog begin te ijlen en hallucineren (grijnzzzzzz) of is het meer
wishfull thinking?

roos
08-06-2005

Definitief...............

2005-06-08T01:59:00.000-07:00

Gisteravond/nacht, ik weet zelfs niet eens hoe en waardoor, zaten wij ineens in "het gesprek".

"Het gesprek" waardoor of alles goed zou komen of alles in een klap stuk zou gaan. Vanaf het moment dat o.a. de toonzetting anders werd, voelde ik het - en ondanks het verzet in mij, het niet willen - sprak ik het uiteindelijk dan toch uit...................het is over he?!, het heeft geen nut meer?! Het leek voor mij wel of ik buiten mezelf stond, daar zat s_roos aan de telefoon, in elkaar gedoken, met een stroom van tranen over haar wangen en daarachter stond B (ik), rechtop sterk, strak, hard, die de woorden uitspraak die s_roos niet kon, niet wilde zeggen.

Nog eenmaal heb ik je verteld hoe ik het voelde, wat ik voelde, hoeveel jij voor mij bent, betekend, - ondanks dat ik mezelf had beloofd het je niet meer te vertellen - voegde ik er uiteindelijk aan toe "en weet je, sinds maandag heb ik aan mezelf moeten toegeven dat ik van je hou" (gek eigenlijk, alsof dit er eigenlijk nog toe deed?!).

Je vroeg me hoe ik dat bedoelde houden van als je Meester...........of. Ja M "of" nl. als mens, als Meester gewoon totaal en compleet, want waar ik nu duidelijker dan ooit van te voren van overtuigd ben is dat je het niet kunt scheiden....................je houdt niet alleen van de Meester!
Ik heb je -wederom- daarmee niet alleen verbaasd, maar ook laten schrikken en misschien ook wel hiermee de bevestiging gegeven om voor jezelf nu te kunnen zeggen: "de keuze om met r/B te stoppen is de juiste geweest".

Weet je ik ben er inmiddels voor mezelf achter dat:
De Meester ben jij M .........en....... M ben jij de Meester. Hoe je dit ook wend of keert als er geen gevoel van houden van is kun je niet de soort D/s relatie hebben die zo heftig, zo intens en zo allesomvattend en diepgaand is .....................als onze D/s was.

In gedachten zie ik je je hoofd al schudden en denken..............................want jij hebt daar een hele andere mening over dat weet ik...........................maar misschien, ooit op een dag als jij de juiste tegenkomt dan weet je en voel je wat ik bedoel................ik hoop het voor je van harte.

En dat, dat betekend verre van dat zij alles is en alles heeft..................nee, ook bij haar zul je een aantal dingen zien waarvan je in eerste instantie denkt dat past niet.............maar door jou gevoel, door jou wil................zul je merken dat je haar neemt met alles er op en eraan, dat je realistisch haar minpunten kunt zien, maar deze door je gevoel zult/kunt aanvaarden en accepteren, sterker nog, ze zullen niet eens echt iets te betekenen hebben in je relatie.
Ook al denk jij van niet................voor mij is en blijft sterker nog dan voorheen overeind:
Willen is kunnen en kunnen is willen, niet met je verstand maar met je gevoel en pas.................... als je jezelf er echt open voor steld!

Voor gevoelsmensen zoals ik is dit bijna normaal, eigenlijk zo vanzelfsprekend, dat ik er op een gegeven ogenblik niet eens meer over ga nadenken omdat ik weet dat hoe hard ik ook denk, hoe realistisch ik ook probeer te zijn mijn gevoel het uiteindelijk altijd zal winnen tov mijn verstand.
En juist dit gevoel, dit zo sterke gevoel.......................zorgde er uiteindelijk gisternacht voor dat ik uitsprak wat het me aangaf.....................onze relatie was over voor jou M, want eerlijk is eerlijk mijn gevoel verteld mij nog veel meer.............................. en alleen de tijd zal het leren.

En nu......................

Vannacht ben ik inderdaad nog naar buiten gegaan. Een vreemde gewoonte van mij, ik heb dan altijd het gevoel van ik moet weg, weg, ver weg - alsof ik dan het intense verdriet en de pijn kan ontlopen- in me auto stappen en blazen op de snelweg. Meestel als ik dan over de A73 scheur en ik (bijna) niemand tegenkom, wordt ik me op de een of andere rare wijze bewust dat ik het uiteindelijk zal moeten verwerken, er doorheen moet ........ alleen.
Dat het geen bal uit maakt hoever ik ga, rij...........vlucht want het zit in mij. Vanaf dat moment dat me dat weer bewust wordt valt er een soort rust over mij heen. En dan ga ik ook weer op weg naar mijn huis. Weliswaar heb ik onderweg maar weer bij de pomp gestopt en sigaretten gehaald..............stoppen met roken heeft op dit moment absoluut toch geen zin..........en misschien wel (n)ooit.

Thuis was nog alles hetzelfde - vreemde gedachte eigenlijk alsof je huis verandert zou zijn of ingestort zou zijn, alleen maar omdat jou wereld (qua gevoel) is ingestort- mijn bed lag verwoeld, de papieren zakdoeken vol tranen her en der, half glas water op het nachtkastje, asbak op de grond, leeg pakje sigaretten ernaast. Een zooitje...................net als ik me voelde.
De enige die zich ondanks alles hetzelfde en blij voelde was Jopie.................mijn kater, die luid miauwend me in de gang al opwachtte en me met elke stap achtena liep om me kopjes te geven.
Lieve rare, maffe Jopie!

Langzaam ben ik de zooi maar eens een beetje gaan opruimen, bed weer opgemaakt, zakdoekjes weggooit, asbak de keuken in geslingerd, vers glas water op het nachtkastje..............
alles klaar om gewoon, rustig, lekker te gaan slapen!

Uiteindelijk ben ik ook me mandje in gekropen en - ik weet niet hoe laat - in slaap gevallen, gewoon: NEE ........lekker: NEE..... rustig: absoluut niet. Ik heb gedroomd, wat?, ik weet het echt niet meer, wel weet ik dat ik heel erg gehuild heb, gevochten heb want toen ik vanmorgen opstond waren mijn ogen dik, mijn kussen nog nat en mijn lijf doet pijn (spierpijn) van het verkrampt zijn en verkrampt liggen - Jopie is niet meer van mijn zijde afgeweken sinds ik gisternacht weer thuis ben gekomen, de maffe Kater!- en mijn hart......................het voelt niet,
is verdoofd, is......................even schuilen, even weg!

Ik merk dat ik functioneer zonder echt te voelen, zonder echt te denken. Er flitsen wel steeds dingen door mijn hoofd, dingen om over na te gaan denken, maar niet nu, even gewoon niet nu. Gelukkig heb ik vandaag niets anders te doen, geen afspraken, ik hoef niet naar buiten, ik hoef niet te praten, ik hoef even niets en.....................ik schrijf en ik schrijf, schrijf.
Volgens mij wordt dit het meest chaotisch en langste schrijfsel aan een stuk wat ik ooit op mijn weblog heb geplaatst (grijnzzz).

Vanmorgen automatisch pc aangezet, even naar het forum geweest wat gelezen, alleen bedenk ik nu wat heb ik eigenlijk gelezen...............ik weet het niet meer (shame!).
Zag dat een aantal mensen op msn waren en uiteindelijk even met 1 iemand gesproken en het verteld...........als B, afstandelijk, nuchter, koud..............alsof het niet over mij ging...........het gaat
over s_roos.
Het lijkt wel of ik op de een of andere wijze mezelf willens en wetens in tweeen aan het splitsen ben, en ergens herken ik dat wel van mezelf, zelfbescherming, afstand nemen, wegduwen...........
de muur weer opbouwen, want alleen daarachter was ik echt veilig!

Kreeg vanmorgen om 10.25 uur een mailtje van M..............mailtje, zeg maar mail, denk wel een A4 lang. Hij wist ook niet precies waarom hij die mail nu schreef want iets wijzigen of positiefs tav de situatie kon hij niet zeggen.................hoeft ook niet, het is zoals het is en wij vechten nu iedere alleen, op onze eigen manier totdat wij het uiteindelijk kunnen loslaten.

Ik was op dat moment niet in staat de mail te beantwoorden, misschien is dat ook wel helemaal niet de bedoeling.......................maar ik stuurde het volgende mailtje terug:

Dag lieve......................M,

Wat ik voel want spreken is onmogelijk op dit moment dus zeg ik het met de woorden van iemand die je gisteren aanhaalde, Marco Borsato:

"De Dwaas"

Ik ben een dwaas zoals zovelen
Gevangen in mijn eigen val
De glazen kooi van mijn gedachten
Waar ik dit leven slijten zal

B.

Misschien kun je ergens de muziek ervan downloaden?!.

Dag..................en veel succes in het Noorden.....................misschien tot ................?

Liefs,
B x

Wat dit alles nu met mij gaat doen...............................ik weet het niet, echt niet, ik vermoed het wel maar.............ik wil er nu niet over nadenken.

Op dit moment probeer ik gewoon simpel te (over) leven met de gedachte: "het komt goed"!"nu nog het vertouwen daarin vinden?!

s_roos
08-06-2005

Lieve Lezers

2005-06-07T05:46:00.000-07:00

Lieve Lezers,

Hierbij wil ik jullie laten weten hoeveel jullie berichtjes met lieve, steunende woorden voor mij betekenen........................heeeeeeeel veeeeeeeeeeeeel!!

Ondanks mijn eigen vertrouwen en geloof, helpen deze berichten mij overeind te blijven in een toch wel chaotische periode!

Bedankt daarvoor!

Liefs,
s_roos

Gedicht Geloof, Hoop & Vertrouwen

2005-06-07T05:42:00.000-07:00

“Ik Geloof, Hoop & Vertouw”

Geloven is aannemen wat je zegt,
ik kijk je aan en weet dit is echt.

Hopen is wachten vol geduld,
Ik kijk je aan en voel het wordt vervuld.

Vertouwen is blindelings volgen met al mijn moed,
Ik kijk je aan en ben overtuigd het komt goed.

Maar ook al kan ik je niet aankijken, voelen, nog zien,
Dan nog is er voor mij geen, wiet weet of misschien.

Mijn hart, mijn hoofd, mijn complete lijf,
gevuld met alle gevoelens zorgt ervoor dat het blijft.

Misschien niet realistisch, een droom of onterecht,
doch mijn Geloof, Hoop en Vertrouwen in ons is onvoorwaardelijk & oprecht.

Mijn Geloof, Hoop & Vertrouwen in het samen gelukkig kunnen zijn,
jij als mijn sterke Meester, ik als jouw sub vol overgave, kwetsbaar en klein.

roos
03-05-2005

Onze gevecht........Ik blijf geloven & vertrouwen!

2005-06-07T05:21:00.000-07:00

Op de 25ste vielen inderdaad de harde woorden “ik stop ermee” alleen zo simpel bleek alles even niet te zijn, niet voor mij maar ook niet voor mijn Meester.

Op de 26ste belde mijn Meester om te vragen hoe het met mij ging……ach ja zei hij toen hardop, wat een vraag…………klote natuurlijk.
Inderdaad ging het klote, wat wil je mijn wereld stond op z’n kop, was misschien wel in duigen en werd overheerst door pijn en verdriet.

Maar ook zijn wereld stond op z’n kop. Hij vertelde mij aantal dingen die die dag allemaal mis waren gegaan bij hem, iets wat hem compleet vreemd is. Het beëindigen van een relatie had ook bij hem nog nooit een dergelijke impact gehad.

En vanuit hier begonnen onze gesprekken opnieuw. Op de een of andere wijze kunnen/willen wij geen afscheid van elkaar nemen. Het besef dat onze D/s relatie zoveel is, zoveel betekend in ons leven, maakt het bijna onmogelijk om elkaar los te laten.
De stilte, de leegte, het gemis…………………..zou zo enorm groot zijn en dat beseffen wij beiden maar al te goed.

Wat is er nu mis dan? Gek…………….maar t.a.v. onze D/s relatie en gevoelens helemaal niets, sterker nog ze zijn subliem.

Ik hoor jullie al denken jaja dat zal…………………Ja inderdaad ik geloof namelijk dat wij de omgekeerde wereld aan het beleven zijn……………..hoe bedoel je?

De meeste relaties starten vanuit sympathie, verliefdheid naar houden van, en voor altijd.

Onze relatie startte vanuit sympathie – hup sprong – naar voor altijd (qua gevoel). Wij sloegen dus gewoon even twee fases over oftewel wij begonnen van achteraf.

Vanaf het begin hadden wij beiden het gevoel dat de beleving van BDSM voor ons niet een spel was, aldus het had geen begin en geen eind, het was er altijd (dat gevoel), soms nadrukkelijk op de voorgrond, soms op de achtergrond.
En al zeer gauw bleken wij toch wel in een D/s relatie te zitten, die zich gevoelsmatig qua heftigheid in een sneltreinvaart aan het ontwikkelen was naar een wel zeer serieuze D/s relatie.

Tot op dat moment was het alleen prachtig, heerlijk, geweldig……………..wij voelden ons dolgelukkig met en bijelkaar !…………………ja en toen?
Toen bleken onze gevoelens dermate heftige vormen aan te nemen dat wij naar elkaar moesten bekennen dat dit nog niet het ultieme was, maar dat wij beiden eigenlijk een 24/7 relatie wilden………….alleen wij waren niet verliefd!

Vanaf dat moment eigenlijk raakten we verstrikt in onze eigen gevoelens en emoties, ieder in ons eigen gevecht.
Wij waren bewust een relatie aangegaan zonder liefde, een relatie die tot nu toe bestond uit ik/hij en soms als we weggingen anderen, maar die zeer zeker niet in onze persoonlijke levenssfeer binnen kwam (vrienden, collega’s, familie).En nu nu wilden we 24/7.
Dat betekend binnenkomen in de persoonlijke levenssfeer, dat betekend passen wij ook op die manier bijelkaar, dat betekend een gebied betreden/beleven wat tot dusver nooit nodig was geweest en nu.............?

Ikzelf leverde mijn gevecht daarmee, stelde mezelf toch ook de vragen: ben ik verliefd?, NEE, Houd ik van M? NEE maar JA op een bepaalde wijze.
Daarnaast speelde natuurlijk ook, is M wel de partner zoals ik een partner zou willen hebben, ik bedoel ik had best wat dingen aan hem gezien en opgemerkt die mij minder aantrokken.

Uiteindelijk resulteerde dit voor mij eigenlijk al heel vlug in JA ik wil en durf de stap verder wel aan met M, waarom? Ondanks alle mindere zaken, is mij onze D/s relatie zo ontzettende veel waard, betekend nu al zoveel voor mij en maakt al een zo groot deel uit van mijn leven, dat ik de sprong samen met M wel wil proberen te maken.

M leverde op dezelfde wijze zijn gevecht: ook hij stelde zich vele vragen, dacht over alles na alleen M liep steeds weer tegen een muur op. De muur van verliefdheid en liefde! Een stukje dat hij eigenlijk toch wel miste met mij en wat in zijn beleving toch wel van belang is in een 24/7 relatie.

En toch…………………….

Kortom wij vechten nog steeds. Rust, ruimte en tijd zal uiteindelijk ons de goede weg wijzen en laten volgen.

Inmiddels sta ik nog steeds achter mijn besluit dat ik wil, heb grenzeloos vertrouwen dat het ons kan lukken en geef ik mijn Meester de tijd die hij nodig heeft.

Het meest opvallende, zelfs verbazingwekkende nu is;
Ondanks de pijn, het verdriet, de donkere wolken……………….elke keer weer als wij elkaar spreken (en dat is nog altijd dagelijks) lijkt het alsof onze gevoelens voor elkaar tav D/s alleen maar toenemen en heftiger worden…………….en dat besef maakt het er niet makkelijker op.

Waar we uitkomen ik weet het echt niet…………………..op dit moment ben ik nog steeds zijn sub en hij is nog altijd mijn geweldige, lieve, sterke Meester M.

s_roos
07-06-2005

Gedicht "Het Gevoel"

2005-05-29T06:04:00.000-07:00

"Het Gevoel"

Honderdduizend vragen dolen door mijn hoofd,
waarom, waardoor …..… en toch, het gevoel raakt niet verdoofd.

Denkend, redenerend, zoekend, wat betekent dit,
keer ik toch steeds weer terug naar de plek waar het gevoel zit

Strijdend tussen geef nu op en laat ik nu gaan,
blijft onvoorwaardelijk en zo intens het gevoel maar doorgaan.

Ben ik dit, wat is dit, hemel wat gebeurt er met mij,
blijft steeds weer overheersen het gevoel en het maakt angstig & blij.

Wil ik dit, kan ik dit, waar brengt mij dit heen,
het gevoel, het is niet te negeren, houdt mij zelfs op de been.

Dubbel, tegendraads, gewoon alles staat op z’n kop,
en toch, het gaat niet weg, het gevoel in mij geeft het niet op.

Struisvogel, verstoppertje, ontkenning, wil ik niet loslaten, er niet aan
worden totaal overruled, weggevaagd en het gevoel is wat blijft bestaan

Ik Verlies de strijd, ontkracht mijn eigen verzet,
weliswaar wankel & langzaam, maar uiteindelijk besef ik HET.

Juist dit, de weg die wij de afgelopen maanden samen zijn gegaan,
is het resultaat van wie ik wil zijn en wat het met mij heeft gedaan.

Geleidelijk daalt over mij een serene rust,
daarin word ik me van het ondenkbare bewust.

Het onmogelijke gekeerd en geworden in de enige mogelijkheid,
simpel……. van jou zijn, in onvoorwaardelijke onderdanigheid.

niet de vragen, de antwoorden of conclusies kunnen dus uitdrukken wat ik bedoel,
maar mijn aanvaarding, acceptatie en totale overgave aan jou dat is het …HET (mijn) GEVOEL!

roos
29-05-2005

Stom, stom, stom

2005-05-26T12:51:00.000-07:00

Vannacht, ik kon niet slapen, alles, ieder woord, iedere zin ging 1000 keer door mijn hoofd. Alle maanden, alle keren van ons samenzijn beleefde ik opnieuw.
Wat had ik gemist, waar ging er iets niet goed, wat...................................
Telkens weer trachte ik mijzelf rustig te krijgen maar op het moment dat ik mijn ogen dan sloot, kwam jouw gezicht, voelde ik jouw handen, hoorde ik jouw stem..................gek werd ik er van.
Gek van het verdriet en de pijn. Ik wilde, ik moest wat........... eruit weg!
Ik stond op kleedde mijzelf aan keek in de spiegel en schrok......................mens wat zie jij eruit. Dikke ogen (van het vele huilen), zwarte diepe randen en een bijna witte gelaatskleur.
Jemig, hij moest je zo eens kunnen zien dan..................ach wat, wat kan mij dat schelen, hij heeft mij dit gedaan, hij bezorgde me dit verdriet. De onmacht, de machteloosheid en de boosheid voelde ik als een storm in me omhoog komen...............weg, weg hier!!!!
Ik pakte mijn sleutels, wat geld, mobiel en liep naar beneden naar buiten, weg een stuk rijden, gewoon even planken.........
Ik stapte in mijn auto, startte en reed weg richting A73. Toen ik de A73 opdraaide gaf ik gelijk een enorme hoeveelheid gas (arme oude auto, het beestje kreeg er van langs) maar het kon mij niet schelen, niks kon mij schelen als ik maar die boosheid, die frustratie kwijt zou raken.
Richting Arnhem.................ik blies (denk ik) mijn wagen bijna op, alles rammelde, piepte en kraakte maar het deerde mj gewoon niet..............maar hielp ook niet..................ik wilde pijn doen, net zoveel pijn als ik het voelde en toen........................................afslag richting pompstation.
Ik stopte, stapte uit en liep resoluut naar de balie. Doet u mij maar een pakje LM light, bitste ik tegen de juffrouw aldaar (ook niet aardig maar ik was op dat moment alles behalve aardig, sorry juffrouw!). Op weg naar buiten trok ik het cellofaan er van af, smeet het papier in de prullebak, knakte het pakje open en stak een sigaret in mijn mond.................shit, geen aansteker.
Mijn auto had ik net schoongemaakt en opgeruimd dus geen aansteker. Terwijl het door mijn hoofd gonsde aansteker, aansteker ging ineens een lichtje aan.............autoaansteker en verdomt dat ding deed het ook nog. Ik parkeerde mijn wagen langs de snelweg, stak mijn sigaret aan en rookte hem met diepe halen op. Elke haal, elke teug was alsof ik jouw, mijn Meester kon treffen. Ik trapte onze overeenkomst met voeten en het kon me verdomme helemaal niets schelen. Wat kon jij mij dan nog? Nu...................nu heb ik spijt, spijt van mijn boosheid tegenover mijn Meester, spijt dat ik geld had uitgegeven aan die sigaretten en helemaal spijt dat ik naar bijna 5 weken clean-zijn mijzelf in een klap meer aandeed dan dat ik wilde.

Ik trof niet mijn Meester, maar mijzelf het hardste want nu ben ik weer terug bij af.........ik rook weer en dat is niet alleen dom maar ontzettend stom, oerstom!

Gedicht geschreven voor Meester M

2005-05-26T10:31:00.000-07:00

“Zon van Verdriet & Hoop”

Ik hef mijn gezicht op naar de stralende zon,
voel de diepe wens dat ik het naar jou opheffen kon.

Haar stralen puur en warm raken mij diep,
precies daar, waar ooit jou warmte nu die enorme chaos schiep.

Al koesterend, drijf ik weg naar nergens meer heen
hunkerend, verlangend naar samen doch nu zo eenzaam en alleen

Wil weg, ver weg van de chaos, die mij zo ontzettend pijn doet,
alleen maar weg van het enorme verdriet dat in mijn binnenste woed.

Heel langzaam besef ik dat die mooie zon is ondergegaan,
mij ijskoud terugbrengt naar waar ik al zo vaak heb gestaan.

Daar sta ik nu, gebroken, geknakt, ontreddert en machteloos
eens jouw sub en nu, nu alleen nog maar roos?!

Maar……….

Ook jij voelt het verdriet en de pijn,
bent je bewust dat je zonder die warmte niet kunt, wilt zijn.

Dat wat voor jou je leven net even iets completer maakte,
jou totaal jezelf liet zijn, in je diepste binnenste raakte.

Je voelt de schrijnende hitte van het enorme gemis,
van wat was, kon zijn en nu niet meer is.

Langzaam zal de nieuwe zon en het besef bij je opkomen,
dat alles in één, weliswaar kan, bestaat, maar voor de meeste alleen in dromen.

Misschien, heel misschien komt daarna dan de tijd, dat moment
dat jij zult weten “alles eigenlijk al te hebben” als je samen met jouw sub bent?!

roos
26-05-2005

Is dit het definitieve Einde?

2005-05-26T10:24:00.000-07:00

Uit de gedichten kun je het wel een beetje opmaken. Mijn D/s relatie met M staat op de tocht of hangt op de klifrand.

Gisteren 25 mei 2005 naar bijna 7 1/2 uur telefonisch contact viel ik over de rand van de afgrond.............precies om 18.17 uur sprak jij het - ten einde raad - het uit:

"Ik stop ermee".

En ik.....................huil, huil, huil, huil mis je verschrikkelijk en verlang zo ontzettend naar jou en..........hoop?!

Het is heel erg moeilijk hier nu op dit moment er over te schrijven maar de gedichten houden niet op zich in mijn hoofd te vormen dus probeer ik op die wijze ergens in dat diepe gat houvast te vinden.

gewoon simpel roos

Antwoord

2005-05-26T10:22:00.000-07:00

Je antwoord op mijn gedicht "Jij & Ik".

Ik weet niet wat ik zeggen moet,
weinig dat ik doe is goed.
Want jij wacht maar op 1 enkel woord,
en vreest totdat je dat hebt gehoord.

M.

Gedicht Jij & Ik

2005-05-26T10:18:00.000-07:00

“Jij & Ik?!”

Jii bent degene die ik moest vinden!
Jij bent degene waaraan ik me kon geven en zelfs wil binden!

Jij bent degene, niet perfect, maar daar heel dichtbij!
Jij bent degene, die het kan zijn in, voor en met mij!

Jij bent degene die mij raakt, zonder mij aan te raken!
Jij bent degene die het met mij compleet kan maken!

En plotseling, zomaar ineens staat alles stil,
jij bent, maar kan ook ik zijn wat jij wil?

Ben ik degene die jij wilde vinden?
Ben ik degene waaraan jij je stapsgewijs zou willen binden?

Ben ik degene, niet perfect, maar daar toch heel dichtbij?
Ben ik degene, die het je zult toelaten en toch voel je je vrij?

Ben ik degene die voorbij de twijfel, je genoeg zou kunnen geven?
Ben ik degene die een stap dichterbij mag doen in jou leven?

of wordt de stilte een oorverdovende en verwoestende oorkaan?
het afscheid waarna ieder alleen verder zal moeten gaan?

roos
25-05-2005

TIP Contact

2005-05-22T03:11:00.000-07:00

Reactie's, opmerkingen, vragen e.d. via "comments" of een mailtje......................leuk en altijd welkom !!!!!!
maaaaaaaaaaar....................................
contact via en toevoegen aan mijn MSN-messenger daar is wel iets meer voor nodig................
in ieder geval openheid ook van jou kant en dat betekend voor mij meer dan
alleen maar een (nick) naam!

lieve groet,
roos

Gedicht Vooroordeel - oordeel - Veroordelen

2005-05-19T11:44:00.000-07:00

Naar aanleidng van een topic en discussie op een forum over sex en de wet, en met name BDSM en de wet ontstond spontaan dit gedicht.

He jij daar, waar ga je naar toe?

He jij daar, je kijkt zo moe!

He jij daar, wil even met je praten.

He jij daar, hou je al een tijdje in de gaten!

He jij daar, zie vaak striemen en een blauwe plek?

He jij daar , wie slaat jou, wie is die gek?

He jij daar, je moet dat echt niet pikken!

He jij daar, ga toch naar de flikken.

Plosteling sta ik voor haar stil,
kijk haar vragend aan wat ze nu eigenlijk wil.
Denk zal ik het zeggen,
haar vertellen en het uitleggen.
Ben je mal, het maakt toch geen bal uit,
en vervolgens neem ik mijn besluit.

He jij daar, wil je echt weten wie het heeft gedaan.

He jij daar, gebruik dan eerst eens gewoon mijn naam.

He jij daar, dat doet mijn lieve Meester, mijn vriend.

He jij daar, ik vind het heerlijk en had het niet eens verdient!!!!!

roos
19-05-2005

De Kracht van mijn D/s relatie....2

2005-05-19T11:37:00.000-07:00

"Stoppen met roken"

Stoppen met roken...................pffffffffffffffffffffffffff Gezien mijn gezondheid is stoppen met roken voor mij van essentieel belang maare vertel dat maar eens aan een rookster, die al sinds haar 13de jaar rookt (nu dus ruim 29 jaar ) en die de hoeveelheid inmiddels had opgevoerd tot bijna 2 pakjes (a 20 stuks sigaretten).

Nou ze verklaart je voor gek!!!!!!!!!!!

Afijn toch moest ik er aan geloven dus................in het ziekenhuis al gestart met Nortrilen..............joepie anti-depressiva.....euh toch maar niet dus! Vervolgens onder individuele gespreks begeleiding van het ziekenhuis met een verpleegkundige consulent longziekten.................heel duidelijk allemaal........mocht zelf stopdatum kiezen & ondersteunend pleisters gebruiken Niquitin Clear .........dan maar week voor de operatie in april (grinzzzzzzzzz kan ik lekker nog even doorroken & daarna de pleisters hoogste dosering 24mg. ).

13 april was de dag...............dus niet, na 3 dagen moeite en 2 nachten harstikke kirewiet van de pleisters (jaja logisch wie rookt er nou s'nachts )................rookte ik weer mijn 1ste sigaret en oh wat was hij lekker ! Mijn Meester, luisterde (na mijn klaagzang over hoe moeilijk het was), observeerde en..............dacht er het zijne van .

Twee keer liet hij vallen in een gesprek dat hij mij kon helpen van het roken af te komen. De eerste keer drong het niet echt tot me door, de tweede keer spraken we er uitgebreider over en vertelde ik hem dat als alle andere maatregelen niet zouden werken ik er dan wel op terug wilde komen (ergens voelde ik de bui nl al hangen) .
Ik probeerde het dus toch maar verder op mijn eigen(wijze) houtje en reduceerde het roken tot maximaal 5 sigaretten per dag maar dat liep al heel gauw weer op tot 10/15 stuks!!!!!!!

Dinsdag (voor de operatie) toen mijn Meester bij mij was, rookte hij bewust niet (om mij te steunen *kussss*) maar het gesprek erover bleef natuurlijk niet uit . Kortom hij ging op zoek na mijn pakje sigaretten en stak er een op.....................en ik, ik wilde ook........... Oke zei mijn Meester, hier zijn je sigaretten, als je nu een sigaret rookt eis ik dat je me maandag a.s. zult vragen om je te helpen met stoppen met roken dus besef goed wat je nu gaat doen en beslissen...................euh......ja Meester............en ik rookte met hem mee!!!!!!!

Maandag 25 april jl., tijdens ons telefoongesprek kwam mijn Meester er natuurlijk op terug "ik verwacht nog een vraag van je sub, zei hij" en ik vroeg hem me te helpen stoppen met roken. Nogmaals maakte hij mij heel duidelijk dat als hij zou merken dat ik zou roken (of het horen) de consequenties voor mij hard zouden zijn. (wat die zijn heeft hij in het midden gelaten maar ikzelf weet heel goed waar hij mij het hardste mee zal kunnen straffen en dat is iets wat ik absoluut niet wil) Hij verwachte onze afspraak schriftelijk bevestigt via mail. Kortom we leven nu op 1 mei en ik heb nog steeds niet gerookt!!!!! Het is zwaar, heel zwaar elke dag opnieuw vecht ik ermee maar......mijn Meester steunt me op alle mogelijke manieren en................het gaat me lukken!!!!!!!

Onderstaand mijn schriftelijke bevestiging aan mijn Meester die dag.

Heden, maandag 25 april 2005, om 12.04 uur heb ik, sub roos, mijn Meester M telefonisch verzocht mij aub te willen helpen bij het stoppen met roken omdat ik me bewust ben dat ik dit niet alleen kan en de hulp van mijn Meester daarbij heel hard nodig heb.

Mijn Meester, is bereid en zo lief aan mijn verzoek te voldoen, waarvoor ik hem oprecht dankbaar ben, en heeft mij met ingang van bovenstaande datum een tijdstip dan ook het roken absoluut, volledig en met directe ingang verboden.

Mocht mijn Meester op enigerlei wijze horen of er achter komen dat ik rook of gerookt heb dan zal hij mij daarvoor zware sanctie's en maatregelen opleggen, die ik in nederigste dank zal aanvaarden en accepteren.

Ik ben mij er bewust van dat dit enkel ten goede is van mijzelf en mijn gezondheid, maar meer nog van het feit dat mocht ik mijn belofte aan mijn Meester niet nakomen ik zijn inzet en energie niet op waarde in schat, hem bedrieg en het niet waardig ben zijn sub te zijn.

Ik beloof hierbij mijzelf ten volle in te zetten, eerlijk en oprecht te zijn.

Nogmaals dank je wel lieve Meester.

Je sub roos x

De Kracht van mijn D/s relatie....1

2005-05-19T10:52:00.000-07:00

"De operatie"

In mijn leven heb ik al diverse operaties en (langdurige) ziekenhuisopnames meegemaakt, niet omdat er aangeboren of chronisch iets niet in orde is met mij, maar het overkwam en overkomt me gewoon……het ziek worden. Afgelopen december, concreet 2 kerstdag, kwam een van de zwaarste klappen. Ik kreeg van het een op het andere moment een longembolie en werd weer eens afgevoerd naar het Ziekenhuis, alleen dit keer bleek het uiteindelijk toch wel kantje boord geweest te zijn. Gelukkig ben ik er deze keer goed van af gekomen en ondanks de beperkingen die ik hieraan heb overgehouden, probeer ik zo normaal mogelijk verder te leven zonder de constante angst dat het mij weer kan gebeuren. Weliswaar leef ik nu anders, bewuster want het besef dat dit fataal had kunnen aflopen heeft zijn sporen wel nagelaten. Tot dan toe heb ik gevoelens van angst o.a. voor operaties altijd zeer goed kunnen relativeren en mij er altijd alleen doorheen weten te slaan, nooit om hulp gevraagd aan niemand, noch mijn gevoelens daarover gedeeld want……………ik was toch die sterke vrouw! April jl. moest ik wederom een toch wel heftige operatie ondergaan. 3 uur zou het duren. Omdat het een operatie betrof waar ik al dikke 2 jaar op wacht, maakte ik mij er niet zo druk om en was ik eigenlijk heel blij dat het eindelijk zo ver was. Maar in de week voorafgaand begon de ellende, doordat o.a. de heren Medici er maar over bleven doorzagen hoe gevaarlijk een algehele narcose voor mij kon zijn zo vlak na een longembolie, begon bij mij zich onbewust een grote angst te vormen voor deze operatie. Toen – de week voorafgaand op woensdag eindelijk het definitieve akkoord voor de operatie kwam- werd ik helemaal bang, ik had de telefoon nog niet opgelegd of ik begon te beven en bibberen, heb zelfs met de gedachte gespeelt om toch zelf maar de operatie af te zeggen, want stel………..er zou iets mis gaan………..ik zou misschien niet meer wakker worden?! Mijn zoon is pas 14 jr., ik wil nog zoveel, ik heb nog zoveel te geven etc. etc. Allemaal angstgedachten bleven maar komen en gaan Mijn Meester (zelf afkomstig uit de medische hoek) kent mijn medische geschiedenis en was ook op de hoogte van het touwtrekken van de medici onderling over deze nieuwe operatie (mijn longarts zei ja, andere longarts zei absoluut nee, anesthesist wilde er niet aan e.d.). In diverse gesprekken heeft mijn Meester dan ook getracht me een en ander uit te leggen en me gerust te stellen en toch………………….het lukte me niet de angst onder controle te krijgen. Teneinde raad vroeg ik mijn Meester of we aub voor de operatie nog een keer samen konden zijn (ik vraag nooit om een afspraak of een ontmoeting), maar ik had hem zo hard nodig. Mijn Meester stemde hier uiteraard gelijk in toe en vroeg me wat ik nu precies van hem nodig had en ik antwoordde hem “jouw Kracht en jouw Macht”. We spraken af voor dinsdag (woensdag werd ik opgenomen) en mijn Meester gaf mij de touwtjes in handen. Ik mocht alles bepalen, hoe ik wilde dat we samen zouden zijn; wel of geen seks, wel of niet samen naar buiten ergens zomaar heen gaan, het maakte allemaal niets uit. Dat wat ik nodig had zou hij mij onvoorwaardelijk geven. Wat was ik blij en dankbaar, maar buiten dat raakte ik ook in de war………………..ik de touwtjes in handen?................ik beslissen wat er ging gebeuren…………… het klopte niet, het voelde niet goed, ik wilde dit helemaal niet en uiteindelijk heb ik hem gevraagd of hij toch de leiding wilde nemen en beslissen hoe en wat. Mijn Meester is geweest en ik heb alles gehad wat ik nodig had…….........doordat hij de leiding nam, opdrachten gaf, mij corrigeerde, mij gebruikte, mij soms zelfs harder aanpakte en mij pushte konden alle opgekropte emotie’s en alle angst t.a.v. de operatie eruit komen, mocht ik even klein zijn, afhankelijk, aanhankelijk, de verantwoordelijkheid bij hem neerleggen en……gewoon simpel mezelf zijn. Hij ving mij op in zijn armen, liet me huilen, trooste me en liet me zijn kracht en macht voelen en daardoor zijn kracht overvloeien op mij zodat ik wist……………..ik kan het……..ik hoef niet bang te zijn voor niets want………...hij is er, hij vangt me, wat er ook gebeurt………………..mijn lieve, sterke Meester! Vanaf dat moment was mijn angst weg………………..ik kon het, er zou niets gebeuren want……ik kon en kan nog niet zonder hem……..maar mijn Meester ook nog niet zonder mij! Dank je wel hiervoor lieve Meester. Daarnaast helpt mijn Meester mij op dit moment ook met te stoppen met roken ………….maar dat is een ander verhaal…………………………………...dus wordt vervolgt!

Vervolg van een bondage

2005-05-19T04:40:00.000-07:00

Daar zit ik dan, op mijn knieën, met in- en opgebonden borsten, trillend over mijn hele lijf van de opwinding en me bewust van mijn geilheid die langs mijn bovenbenen begint te vloeien. Ik ben zo gefocust op deze heftige gevoelens en tracht ze onder controle te houden alvorens ik zonder pardon zomaar dubbelklap van een orgasme , dat ik op dat moment niet echt waarneem waar mijn Meester zich bevindt of waar hij mee bezig is. Het komt voor mij dan ook als donderslag bij heldere hemel……………………….

Plotseling voel ik iets op mijn rechterschouder, net zo snel als ik het voel, voel ik dat het wegglijdt. In een seconde tijd richten al mijn zintuigen hierop. Het zijn niet de handen van mijn Meester, niet zijn vingers, noch zijn tong……………het is wel heel zacht?!
Het glijden van het touw over mijn huid is het ook niet……………-kan niet eens bedenk ik, want dat touw daar zijn mijn borsten mee ingebonden- …………en toch. Het is er niet een maar meerdere en steeds weer voel ik het zacht terug komen op mijn schouder en eraf glijden. Ook wisselt het nu van rechts naar links en weer terug en ineens weet ik het………………..
Nee denk ik nog, nee dit kan het niet zijn en terwijl de werkelijkheid langzaam tot me doordringt zeg ik zachtjes van uit mijn instinct………………zweep!!!!!!

Op het moment dat het woord ZWEEP helemaal doordringt, reageert mijn lichaam, mijn borsten, mijn kut……………allerlei beelden en fantasieën m.b.t. de zweep flitsen als een
78-toeren film (bestaat dat eigenlijk grijnzzzzzzzz) door mijn hoofd. De emoties die zich van mij meester maken, door mijn Meester met zijn zweep gaan van angst, eng, sensatie, opwinding, afwijzing, terugtrekken na wederom aanbieden en het alleroverheersende gevoel van MEER!

Mijn Meester streelt me met zijn zweep over mijn rug, billen, borsten, buik, kut en voert het op tot zachtjes slaan.

Ik verlies totale controle, over mezelf, mijn emoties, over alles en geef me helemaal over aan mijn gevoel, mijn zijn en aan hem mijn Meester.
Ik besef ergens ver weg maar zo intens dat mijn Meester mij gebukt laat staan en me hard neukt en gebruikt en ik volg hem in mijn roes naar het hoogtepunt…….en door hem mag klaarkomen!!!

Mijn Meester verwijdert mijn blinddoek en het volgende ogenblik vind ik mezelf terug, zittend op de grond aan zijn voeten, hij tevreden onderuit zittend op de bank……….en ik, ik voel me alleen maar intens gelukkig. Samen genieten we in alle rust van dit moment.

Langzaam kom ik tot me zelf, en mijn hersenen beginnen op volle toeren vragen te produceren die vervolgens ook uit mijn mond komen.
Het touw, de bondage, de zweep, het slaan, de sensatie, het klaarkomen ………….gewoon alles wordt omgezet in woorden.
Mijn Meester geniet, hij ziet hoe ik straal, hij geniet, luistert naar alle vragen, geniet en beantwoord glimlachend mijn nieuwsgierigheid.

Wil je het zien vraagt hij vervolgens, wil je zien hoe je eruit ziet met je borsten opgebonden………..natuurlijk wil ik dat zien en ik schiet overeind en loop naar de grote spiegel in mijn slaapkamer. Ik bekijk mezelf van alle kanten, draai wel 3 keer in de ronde en denk alleen maar hoe adembenemend en opwindend mooi ik het (en mezelf) zo vindt.

Ik ga terug naar de woonkamer en kruip op mijn plekje aan de voeten van mijn Meester………..ik ben zo blij en tracht dit op mijn aanhankelijke, onderdanige wijze aan hem kenbaar te maken…………mijn manier om hem te laten zien hoe dankbaar en zielsgelukkig hij mij heeft gemaakt en hij streelt en trekt zachtjes aan mijn haar.

Ons samenzijn is nog niet ten einde, onze lusten, ons verlangen nog niet bevredigd.

Uiteindelijk ervaar ik op bed in de slaapkamer, gebonden, uitgestrekt liggend op mijn rug, met mijn benen wijd -me op die manier aanbiedend aan- nogmaals mijn Meester en zijn zweep.
En deze keer niet alleen zacht strelend, zacht slaand………..nee zelfs hard op mijn borsten en mijn kut en in plaats dat ik het gevoel heb en aangeef dat het genoeg is blijf ik mezelf alleen maar aanbieden, breng me bekken en me kut naar iedere klap meer en hoger richting mijn Meester en laat hem weten dat ik helemaal de zijne ben en hij aub kan doen wat hij wil, hoe hij het wil en zolang hij wil, als ik maar dat gevoel en die roes mag blijven ervaren.

Geruime tijd later, lekker knus en gezellig samen in bed, neem ik de zweep voor het eerst in mijn handen en bekijk hem uitgebreid. Zwart, leer met twaalf stroken en het handvat is een dildo. Nu weer helderder van geest en lijf vind ik hem mooi maar tegelijkertijd boezemt hij mij ook een soort angst, schrik……nee……respect in en ik leg hem uiteindelijk met ontzag naast mijn Meester terug op het bed.

Terwijl we zo nog een tijdje liggen en zitten na te kletsen bedenk ik in eens………………
Die fles water!!!!!!!!!!!........het koude water !!!!!!!!!
Ik kijk mijn Meester aan en vraag hem…………waarvoor was nou die fles water Meester, je hebt er zelfs niet eens van gedronken!....................mijn Meester glimlacht en zegt………….
Wat denk je nou zelf lief subje van me?!

Hemel denk ik…………..wat is mijn Meester toch een Meester met Messing with my Mind!!!

Lieve lezers

2005-05-17T16:28:00.000-07:00

Die fles water.........................die was ik toch helemaal vergeten grijnzzzzzzzzz
Nee hoor, wordt soon as possible, vervolgd!!!!!!!!

nog even gedeld aub!

liefs roos

Kennismaking met bondage.....en???

2005-05-14T09:44:00.000-07:00

Subje luister en huiver……………………dat hadden de woorden van mijn Meester kunnen zijn maar het was “subje luister ik wil……

Mijn Meester had dus gebeld dat hij zou komen……….mmm heerlijk………maar ook had hij wat instructies achtergelaten, t.w.:

Je ontvangt mij naakt en zonder polsboeien. Als ik bovenkom open je de deur, geeft mij de sleutel en sluit de deur weer. Vervolgens begeef jij je naar de woonkamer, blinddoekt jezelf (niet alleen met het masker, maar zo, dat je echt niets meer ziet) en gaat zitten op je knieën met de rug naar de woonkamer deur toe.
Je zorgt dat op tafel alle accessoires, je polsboeien en een fles koud water en 1 glas klaar liggen/staan.

Ik fronste mijn wenkbrauwen en mijn hersenen begonnen op turbo snelheid te werken, naakt dus geen rokje, geen polsboeien, attributen op tafel…………..maar het meest verwarrende was ………….die fles water. Wat wilde mijn Meester nu met een fles water en een glas?????
Drinken………logisch maar euhhhhh nee, ik geloof het niet.

De opdracht en aankondiging van zijn komst kreeg ik een dag of drie voordien en vanaf dat moment bleef die fles “koud”water maar door mijn hoofd spoken. Wat kon hij er mee, wat zou hij ermee willen……..sterker nog.... doen? Welke mogelijkheden waren er eigenlijk met een simpel fles water ??????

Vragen aan mijn Meester (ook niet achterom) hoefde ik niet te proberen, weinig kans dat ik er een antwoord op zou krijgen…………..ik hoorde hem in mijn verbeelding al grijnzen!

Maar na alle mogelijkheden op en neer en heen en weer bedacht en bekeken te hebben hield ik er mee op me zelf gek te maken…………en liet het voor wat het was (jajaja op een dag leer ik echt geduldig te zijn). Veranderen kon ik er toch niets aan en misschien wilde ik het zelfs niet eens * gniffel* * gniffel*.

Alleen toen ik alle attributen op tafel legde (het was zover), de fles met koud water vulde en eveneens op tafel zette, stak het duveltje “ongeduld & niet weten” weer zijn kop op……!
en zorgde er voor dat ik zeer gespannen maar verwachtingsvol uitkeek naar mijn Meester.

De bel………mijn Meester, 1e verdieping, 2e verdieping, 3e verdieping…………weer de bel en ik maakte een klein sprongetje van schrik.
Stom elke keer weer is het hetzelfde, ondanks dat ik al weet dat mijn Meester is -in het portiek de trappen op loopt- schrik ik toch weer als mijn huisdeurbel gaat!

Ik open de deur, kijk hem schuchter aan, geef hem gauw de sleutels in de hand, klap nog net niet hard de deur weer dicht (grinzzzz) en ren bijna naar de woonkamer alwaar ik mezelf totaal blinddoek en op mijn knieën ga zitten……. Het masker helpt me, ondanks dat ik daar zo zit in al mijn naaktheid, volkomen stijf van spanning en verwachting, stelt het me gerust. Het lijkt wel of ik een soort eigen wereld binnen ga.

Mijn zintuigen zijn tot op het uiterste gespitst, ik hoor de sleutel in het slot, de deur gaat open en dicht………stilte………..en dan vervolgens voetstappen in het halletje richting woonkamer.
Ik voel en ruik de nabijheid van mijn Meester, iedere vezel in mijn lijf is gespannen en wacht trillend op de eerste aanraking.

Hoe is het met mijn subje, hoor ik mijn Meester vragen…………….goed Meester komt er op een afgeknepen toontje uit…………….subje niet gespannen?.............ja Meester, wat ja? Euuhh jawel Meester.

Mijn Meesters handen raken mijn schouders aan en ik voel hoe het trillen stopt en de spanning begint weg te vloeien………..ik voel de opluchting.

Waanzinnig eigenlijk dat woorden, een opdracht de spanning zo in je hoofd en je lijf kunnen opjagen -waardoor je af en toe zelfs denkt het bijna te begeven- om vervolgens met een simpele, zachte aanraking in een klap je totaal te kalmeren en tot rust te laten komen.
Het klinkt misschien idioot maar pas daarna heb ik altijd het gevoel……………het is goed, het gaat goed het wordt…………….gewoon heerlijk en ik, ik hoef me alleen maar er aan over te geven en te genieten!

Net zo plotseling als de aanraking komt, is hij ook weg. Ik hoor mijn Meester achter mij wederom teruglopen de gang in om vervolgens weer achter mij te gaan staan………met wat????

Leg je handen in je nek sub, klinkt zijn stem en dan………………….voel ik hoe een touw over mijn beiden schouders wordt gelegd……………….ik schrik, ik ervaar, ik focus en ik geniet. Mijn Meester gaat onverstoorbaar rustig verder met het in- en opbinden van mijn borsten. Dat op zich is al een nieuwe sensatie voor mij………maar meer nog voel ik het ruwe en toch zo zachte touw glijden, tussen mijn benen, over mijn borsten, over mijn armen, over mijn rug en het windt mij enorm op. Regelmatig vraagt mijn Meester of het goed voelt en niet te strak zit………….en ik kan alleen maar zeggen Nee Meester en denken………ga aub door Meester!

Mijn borsten zijn uiteindelijk stevig opgebonden, het voelt heerlijk en zo lekker en ik merk dat ik er heel erg geil van geworden ben.......... maar……. daar bleef het niet bij!

Gedicht voor mijn zweep

2005-05-12T10:44:00.000-07:00

“Haat & liefde”

Ik moet je niet, ik mag je niet, ik wil je niet, zelfs gewoon niet eens zien,
niet in het klein, nog in het groot, niet met zes en ook zeker niet met tien.

Van welk materiaal je bent, rubber of leer interesseert me geen fluit,
gewoon niet, niet met mij, kies er maar een ander voor uit.

En toch, ondanks mijn afwijzing & afkering van hoe je bent en wat je met me doet
besef ik simpel dat ik je nodig heb, dat ik je gewoon aanvaarden & voelen moet.

Zodra jou stroken zacht & hard mij overal op mijn lichaam zullen raken,
beginnen gevoelens van lust & opwinding ongeremd & heftig in mij te ontwaken.

Door jou, dank zij jou, wat jij met mij doet en wat jij mij geeft,
heb ik met jou steeds weer mijn ultieme gevoel van sub zijn beleefd.

Gelukkig, tevreden nog in een roes en achteraf bezien,
vraag ik mezelf ………….. …is dit nu haat of toch liefde misschien?!

roos

12-05-2005

TIP Dryade's weblog

2005-05-12T06:50:00.000-07:00

Velen van ons hebben een manier om hun diepere gevoelens en emotie's uit te drukken. Ieder doet dat op zijn of haar eigen wijze; sprekend, vertelend, tekenend, schrijvend..........en dan kom je in eens iets en iemand bijzonders tegen.......................Dryade.

Dryade heeft de unieke gave gedichten te combineren met prachtige foto's en op die wijze mensen diep te raken en iets mee te geven en toe te voegen aan hun BDSM zoektocht en beleving............. zoals mij.

Ga zelf maar eens kijken, lezen en voelen.

http://dryade.web-log.nl/

Impact van een meeting!

2005-05-10T10:24:00.000-07:00

Uiterlijk stilletjes en in mezelf gekeerd volgde ik mijn Meester naar de auto op weg naar huis.

Maar van binnen……………was het oorlog, storm & een razernij van emotie’s ……………tussen prettig, zalig, kick, aanvaarding & misselijkmakend, afschuw, huivering, afwijzing.
Ik stond in complete tweestrijd, voelde me heen en weer geslingerd en wist niet wat ik er mee moest.

Terwijl we naar huis reden begon mijn Meester rustig en kalm met me te praten – hij had al lang in de gaten hoe het met mij gesteld was – en dus moesten die emotie’s eruit.
Eerst weigerde ik om er echt over te praten, maar ik wist instinctief dat mijn Meester me niet met rust zou laten, hij liet me hier niet in hangen dus…………gooide ik alles achterelkaar eruit en dat was heftig, onverbloemd, recht voor zijn raap, ongenuanceerd van de hak op de tak en het het was absoluut niet………………….. subjes-achtig (grinzzz).

Toen de lading eruit was merkte ik dat ik kalmer werd en er rustiger over kon praten. Al die tijd liet mijn Meester me maar spuien en kletsen en gaf me – zonder woorden- het gevoel “het is goed, gooi het er maar uit” en dat was heel fijn.

Wat had me nu zo geraakt………………

Ik ben een op en top gevoels mens. Dit betekent dat ik mezelf niet alleen heel erg kan inleven in situatie’s en mensen, maar ook lijflijk gevoelens en emotie’s kan oppikken. Soms denk ik wel eens dat dat meer een last dan een kwaliteit is, want het kan dan heel hard bij je binnen komen en brengt dan even heftig je eigen emotie’s omhoog. Het is dan best moeilijk te bepalen wat en welke emotie nu echt bij jou hoort of wat van een ander is.

Daar ik er niet op berekend was op wat er daadwerkelijk zich zou gaan afspelen in de speelruimte bij de meeting……………en ik mezelf er niet voor afsloot, kwam alles heel erg hard bij mij binnen…….de spanking, de bondage’s, de zwepen, de klemmen, de spanning, angst, huiveringen en vooral de pijn…….. alles voelde zo real. De pijn daar had ik absoluut niets mee helemaal niets, verschrikkelijk vond ik dat gevoel!
Het kostte me heel veel moeite om overeind te blijven en na een half uur kon ik het niet meer aan, ik werd letterlijk misselijk en had het gevoel dat ik ieder moment door mijn knieen zou zakken.

Thuis aangekomen gebeurde het meest onverwachte en tegenstrijdige wat ik tot nu toe in mijn beleving van BDSM heb meegemaakt.
Juist hetgene wat mij het meeste had aangegrepen, hetgene waar ik absoluut niets mee had, wat ik absoluut niet wilde…..…………………………het was omgeslagen in een verlangen, als ik er aan dacht wondt het me enorm op en maakte me ontzettend geil.

Tijdens onze eigen (spel)beleving die nacht heeft mijn Meester mij voor het eerst pijn bezorgt. Ik werd door hem geslagen……op mijn borsten en op mijn kut………….en in plaats dat ik het afweerde, me afzette, bood ik mezelf alleen maar aan, smeekte mijn Meester om meer en harder want……de pijn ……het bracht me tot een extase die ik nog nooit eerder had ervaren.

Volgens mijn Meester heeft hij mij best hard geslagen, ben ik die nacht vele keren naelkaar klaargekomen en voor het eerste in mijn leven in een soort roes in geschoten ………………….. Subspace…………….dit was een zo mooie intense ervaring dat ik eigenlijk niet had terug willen keren en er wel in had willen blijven.

Ondanks dat mijn Meester mij inmiddels door en door kent, heb ik hem toch doen verbazen door de snelheid waarmee ik de switch heb gemaakt tussen totale absolute afwijzing van pijn (bij het zien ervan bij de meeting) naar de totale overgave en het heftig verlangen naar deze pijn……alles in een tijdsbestek van nog geen 4 uur.

Hoezo ik hou niet van pijn..........ik wist gewoon niet wat ik miste………. En nu ik het heb ervaren……………verlang ik na de pijn met heel mijn wezen steeds weer opnieuw!

Gedicht van gevoel

2005-05-03T23:40:00.000-07:00

Je weet het zo zeker, je weet het zo goed, bent er zo overtuigd van hoe het zal gaan en hoe het moet........alleen dan blijkt maar weer eens - zoals wel vaker - dat verstand en gevoel soms niet samen de zelfde weg bewandelen en kun je in een hele heftige, emotionele situatie belanden.
Ook al is inmiddels de rust er weer, de impact, herinnering duurt nog voort en heb ik hier in een gedicht verwoord.

“Onverwacht”

Helder was het beeld van wat het zou zijn,
jij Krachtig, ik van jou, kwetsbaar en klein.

Kaders bepaalt waarbinnen onze samenzijn zou blijven,
verwachtingen noch eisen zouden dit overstijgen.

En plots, zoals het water ineens zijn oevers kan overschrijden,
groeide het gevoel dat nu over de grenzen van onze kaders glijden.

Onvoorspelbaar, onverwacht, zo intens, geen houden aan,
is het groter, machtiger en zo veel verder gegaan.

Verbazing, verbijstering, chaos en het besef,
durf ik, kan ik, heb ik zoveel en nog steeds het lef.

Mag jij, kan jij, moet jij dit willen,
mij nog verder met je meenemen en over grenzen heen te tillen.

Met de wetenschap er was een begin, …. ooit komt er een eind,
al pratend, schuilend, troostend blijven we de nacht overeind.

Ondanks de open vragen, de twijfel, samen met de vele diepe emotie’s,
komt sterker dan ooit na boven dat jij voor mij en ik voor jou in D/s kies.

Ook al hangt er nu een wolk ergens boven ons in de lucht,
geen van ons beiden wil loslaten, geeft het op en slaat op de vlucht.

Voor hoe lang…...............eigenlijk maakt dat helemaal niets meer uit,
voor ons is er namelijk geen weg terug............. alleen maar een vooruit.

roos
03-05-2005

We gaan naar een meeting!!!!!!!

2005-05-01T06:43:00.000-07:00

Via een forum hoorde ik van een Meeting. Een meeting georganiseert door het VSSM die plaats zou vinden in mijn woonplaats.

Ik sprak met mijn Meester hierover, in eerste instantie niet zo zeer om naar een meeting te gaan, maar gewoon…………om er meer over te weten te komen, wat kon je daar verwachten, wat gebeurde daar, wat moest ik me voorstellen etc etc.
Mijn Meester vertelde mij over zijn eigen ervaringen met het bezoeken van mn. meetings gehouden in clubs en ergens……………….ahmmm ………vond ik het wel spannend.

Mijn Meester had dit maar al te goed in de gaten en we spraken er dan ook meer over dan voorheen en uiteindelijk besloot hij dat het wel leuk zou zijn voor mij om naar de meeting te gaan…………….zaterdag 19 maart.

Vanaf dat moment begon het te leven…….het ging van fantasie over in een wezenlijk feit……….ik zou voor het eerst met mijn Meester na buiten treden en danwel heel gericht en specifiek in de BDSM-scene.......ik als zijn sub, hij als mijn Meester… brrrrrr toch wel eng!
Wat ging daar gebeuren en wat moest ik van mijn Meester verwachten t.a.v. mijzelf, zijn sub…………eerlijk gezegt baarde mij dat de meeste zorgen en vond ik dat het engste van alles (jaja controle he)
Mijn Meester gaf mij 2 optie’s waarover ik eens na moest denken.
- alle controle zou bij mij liggen, ik bepaalde alles dus ook of er wel iets ging gebeuren of niet:
of
- ik liet alles gewoon aan mijn Meester over
In de week voorafgaand heeft me dit veel hoofdbrekens gekost, wat moest ik nu, ik denk dat ik elke mogelijke situatie wel een keer of 3 doordacht heb en ik kwam er gewoon niet uit…..wat was wijsheid??????

Ook de kleding was een punt, ik bedoel je kunt daar niet in je gewone dagelijkse “nette”outfit verschijnen, dat zou niet passen nog goed voelen, net zo iets als op een super chique diner aan komen zetten in je oude spijkerbroek……..dat doe je toch gewoon niet.
Dus via internet eens e.e.a. bekeken en een leuk lak/latex jurkje besteld, niet te opzichtig (nou ja grinzzzzzzz), super kort, zwart met een rode bies en 1 lange rits voor!

De week verstreek en hoe dichterbij zaterdag kwam hoe nerveuzer ik toch ook wel werd. Woensdag kwam de jurk binnen…………………………. Keigaaf!!!!, helemaal super ………en reuze sexy!!!!!!!!!!! Mmmmmmm . Buiten dat de jurk adembenemend strak zat (pfffffffffff) deed het me toch wel veel…………….de spanning, de opwinding………….geil!

Zaterdag 19 maart was aangebroken, de meeting begon ’s avonds om 20.00 uur, doch mijn Meester kwam al s’middags om 15.00 uur naar mij……………..mmmm lekker……heerlijk
en dan bedoel ik niet alleen ons gezamenlijke eten ’s avonds…………nasi!!!!!! (grinzzzzz).

Na het eten ben ik gaan douchen en mezelf verzorgen, optutten, kleden en kon ik voor het eerst mezelf vertonen aan mijn Meester in mijn (heeerrrrrlijke) nieuwe jurkje. Mijn Meester glimlachde keurend en was erg tevreden.

By the way………………….mijn Meester zag er wauw uit, hij droeg een geweldig mooie congnac kleurige suède leren broek…………mmmmmm ben gek op mannen in leer…….
lekker stoer en heeeeeeeeeel opwindend…………………..pffffffffffffffffffffffff !

Tijdens het eten was kwam mijn Meester natuurlijk terug op de beide optie’s en de vraag was welke wordt het?????????? ………..ja eerlijk gezegt had ik het een beetje voor me uit geschoven en nog niets beslist……………dus impulsief hakte ik de knoop door en zei
“de leiding is bij u Meester” en ondanks dat ik het nog steeds een beetje eng vond, luchte het op………….ik was het kwijt…………….de verantwoording.

Afijn rond 20.30 uur stapten we in de auto en reden bestemming……………….meeting.

Aangekomen bij Villa Lilla (leuke naam en mijn lievelingskleur) belden we aan en werden ontvangen door een zeer charmante en aardige Dame, de bosnimf genaamd Paulien.
Paulien vroeg ons of het de eerste keer was dat wij kwamen en op onze bevestiging bood ze aan ons eerst rond te leiden, wat wij graag accepteerden.
Paulien leidde ons door het gebouw, ontmoetingsruimte met bar, de 2 speelkamers en wees ons de kleedruimtes en toiletten.
Vervolgens nam ze ons mee naar de ontmoetingsruimte alwaar we onze entree betaalden en van Paulien een lekkere kop koffie kregen.
Alleen dat al stelde mij heel erg op mijn gemak. En terwijl ik van mijn koffie dronk begon ik eens om me heen, rond te kijken. Ik was best onder de indruk………….de verscheidenheid van mensen, jongeren en ouderen, de kleding of outfits van heel erg mooi en apart tot …..euh ja wat moet je ermee en alles er tussen in.

Die avond werd er een workshop bondage gegeven door een Meester en zijn partner (was het zijn vrouw, zijn sub??????). Een ieder die het wilde kon met zijn of haar partner het proberen.
En velen maakten daar gebruik van, leuk om te zien al die mensen in de knup met knopen!
Tevens was er achter in de zaal ruimte om zelf speelmateriaal te maken, b.v. zwepen, maar ook hele kledingsets van allerlei soorten materialen. Aldaar kijkend heb ik voor het eerst van mijn leven echte leren en rubberen zwepen in mijn handen gehad en gevoelt. Met name van een kleine rode heel zacht aanvoelende leren strokenzweep was ik gelijk helemaal weg! Wat heb ik toch met rood en zacht? (grinzzzz).

Ook maakten we kennis met een aantal mensen die we kenden van het forum, doch ik merkte aan mezelf dat ik het moeilijk vond verder contact te maken. Door alle indrukken trok ik me toch wel terug in mezelf en ging op een afstand staan.

En toen……………….plotseling als donderslag bij heldere hemel, viel er een vrouw naast mij met een klap nederig op haar knieeen, Een vrouw - sub- die mij door haar spontane en uitgelaten gedrag gelijk opgevallen en symphatiek was. Van dat gedrag was niets helemaal niets meer over, er zat plotseling – zo leek- een totaal andere vrouw. Ik sprong van schrik zowat een meter de lucht in.
Natuurlijk wist ik dat ik daar met dit soort correctie’s in aanraking zou komen……..maar toch.
Zoals later bleek had zij op de een of andere wijze publiekelijk haar meester uitgedaagt, die daar niet van gedient was. Buiten dat zijn straf inhield haar op haar knieen te zetten, gaf hij haar in handen van een collega (vrouwelijke) Dom, die de hele avond de sub heeft gebruikt om bondage's aante leggen en te oefenen.
Ik sloot me nog verder af en keerde nog meer in mezelf om dit tafareel – wat mij emotioneel behoorlijk raakte – te kunnen verwerken.

En mijn Meester………………………hij liet mij, bleef vlak bij mij, bekeek mij, hield mij in de gaten, observeerde mij en……………..zag en dacht (ik denk glimlachend) er het zijne van.
Rond ongeveer 22.00 uur ontstond er wat beweging, richting de speelkamers. Mijn Meester zei tegen mij ik ga eens even kijken……………en liep weg om vervolgens terug te komen, mij te wenken en mij mee te nemen naar de grote speelkamer.

In de speelkamer was een soort vierkante houten stellage opgebouwd, kortom 4 plekken om te spelen. Alle vier de kanten waren bezet door koppels die met elkaar aan het spelen waren.
Wat ik gezien heb kan ik niet precies en exact meer beschrijven, het was zoveel, zo emotioneel. Het ene sprak me meer aan als het andere maar……………er waren ook menige situatié's en dingen die absoluut niet konden voor mijn gevoel.
De (toeschouwers)beleving was zo heftig, had z’n impact op mij en mijn gevoelens dat – ik denk na een half uur- ik niet meer kon, Mijn knieeen knikten en mijn maag draaide zich om en om, ik trok het niet meer en vroeg zachtjes mijn Meester of we aub konden weggaan.
Mijn Meester begreep het en we verlieten dan ook onmiddellijk de speelkamer.

In de ontmoetingsruimte kon ik even tot mezelf komen, we dronken nog wat en toen stelde mijn Meester voor om naar huis te gaan en ik………………..was eigenlijk wel blij, ik was totaal op......... teveel emotie’s overspoelden mij............. dacht ik??????!!!!!

Zomaar een heerlijk geil verhaal

2005-04-12T14:22:00.000-07:00

Een heerlijk geil verhaal geschreven vanuit de opdracht van M om mijn gevoel van "zijn slet"en "zijn hoer" te zijn weer te geven in een eigen fantasie.

Lees en geniet ervan mee....................veel plezier!

---------------------------

Het is 15.00 uur, ik sta in de keuken en maak een kop koffie om even lekker op de bank bij te komen, mijn gsm gaat; een smsje.
He een smsje, net nu denk ik, maar gelijk loop ik naar mijn mobiel want het kan M zijn.
Inderdaad een smsje van M en de tekst luidt: “bel je over 10 minuten zorg dat je vrijuit kunt praten maar vooral luisteren.”

Ik loop in gedachten terug na de keuken haal mijn koffie en plof op de bank. En zonder dat ik uit de tekst iets kan opmaken, voel ik mijn verlangen naar M in mijn lichaam en hoofd stijgen.
Ik kijk wat ongeinterresseerd na buiten en schrik even als mijn mobiel gaat, tegelijkertijd voel ik een golf van verlangen en ook zenuwen door mijn lijf.

Met Roos……….Hoi, luister goed, zegt . Ik ben hier op mijn werk en loop hier tegen iets aan, waar ikzelf geen tijd en energie in wil stoppen, maar dat opgelost moet zijn voor morgen en jij gaat dat voor mij doen. Oh zeg ik, niks oh luisteren, zegt M. Ik voel dat hij weinig geduld heeft op dit moment en behoorlijk geïrriteerd is dus dat ik vooral heel gewillig moet zijn.
Hans, een van de mannen die ik train loopt hier al de gehele ochtend met een gezicht dat op onweer staat en weigert ook maar ergens aan mee te werken of aan te nemen. Ik was dit zat en heb hem apart genomen om maar eens uit te vinden wat hiervan de oorzaak is. Hans heeft wat sexuele perikelen in zijn huwelijk en gisteravond is dat min of meer tot een uitbarsting gekomen. Hans vindt het zeer geil en opwindend om naar een vrouw te kijken die zich als hoer gedraagt en zich helemaal geil en klaarmaakt om zijn slet te zijn die hij dan kan gebruiken. Zijn vrouw weigert dit keer op keer en Hans heeft daar absoluut genoeg van.
Ik heb Hans gezegd dat ik daar mogelijk wel een oplossing voor heb.

Nu Roos, jij gaat Hans een groot plezier doen en op die wijze zorgen dat ik een handelbare cursist ga krijgen. Maar eh …….…………… wat snauwt M, mag ik je er even aan herinneren dat jij mijn slet bent en ik met jou kan doen wat ik wil, waar en wanneer ik dat wil! Ja M zeg ik timide (ondanks dat ik voel dat ik een beetje nerveus wordt van M toon, voel ik golven van opwinding door me heen).

Ik wil dat jij om 16.30 uur hier naar kantoor komt, je zorgt dat je er van de buitenkant correct en netjes bij loopt, maar zo geil en sexy mogelijk bent. Bij de receptie vertel je ze dat je een afspraak hebt met Hans Vedder en zij zullen je dan de weg wijzen.
Je gaat naar Hans zijn kantoor, klopt aan gaat naar binnen en zegt dat je Roos bent en gestuurd door M.
Ik wil dat jij jezelf aan Hans gaat tonen op je meest hoerigste en sletterigste manier. Maar dame denk er om je geilt hem alleen tot het uitserste op, je zorgt ervoor dat ie je niet aanraakt of gebruikt, want…………………….gebruiken doe ik alleen jou, mijn slet.
Voor het overige zorg ik dan wel en daarover hoef jij verder niets te weten. Duidelijk? Eh Ja M. Voor dat ik het goed en wel besefte had M de verbinding zonder meer verbroken.
Daar stond ik met de mobiel nog in mijn hand, verward confuus, vol emoties en zeker niet alleen van de zenuwen
Er bleef mij geen keuze dan te doen wat M me had opgedragen.
Ik douchte mezelf, smeerde mijn lichaam in met een erotisch geurende body lotion, trok een zwart heel sexy lingerie-setje aan, zwarte kousen en een paar rode pumps met hoge hak. Terwijl ik een vleug parfum opbracht, me make-up inspecteerde in de spiegel, zag ik mijn eigen spiegel beeld en kon me niet aan de gedachte ontrekken dat rood en zwart -van ouds her echte hoerige kleuren-, mij ook inderdaad een zeer hoerig aanzien gaven. Ik was tevreden en trots op wat ik in de spiegel zag en voelde mijzelf daardoor nog opgewondener dan ik al was.

Tijdens de rit naar M’s kantoor liet ik mijn gedachten de vrije loop over alles, het smsje, het telefoongesprek met M, zijn opdracht, hoe ik me voelde en wat het nu eigenlijk met mij deed. Intuïtief voelde ik dat dit niet de hele opdracht was, er kwam nog meer …………. maar wat? Die gedachten verhoogden alleen maar mijn spanning en ook mijn eigen geiligheid.

Ik droeg over mijn lingerie alleen mijn rode lange sky jas, netjes en correct gesloten tezamen met mijn zwarte kousen, mijn rode pumps, mijn onberispelijke make-up en mijn handtas een zakelijke indruk.

Terwijl ik me aan de receptie meldde moest ik inwendig lachen, jajajaja zakelijk………….
De receptioniste wees me de weg, 2e verdieping rechter gang 2e deur links.
Ik nam de lift en stapte op de 2e verdieping uit. Voor de deur met het naambordje Hans Vedder ajunct-directeur, bleef ik even staan, haalde diep adem en klopte (de spanning in mijn lijf was snijdend).

Ja binnen; hoorde ik een norse stem van binnen roepen. Ik deed de deur open en stapte zeer koket naar binnen. Tegenover mij zat achter een groot bureau een man, nors gezicht, die niet eens de moeite nam op te kijken wie er nou eigenlijk binnen kwam.

Hallo zei ik met mijn meest verleidelijkste stem…………….. zijn hoofd schoot omhoog en hij keek mij met een norse blik vragend aan. Ik liep iets dichter naar zijn bureau en vroeg; Bent u Hans Vedder? Ja en u……….. ik ben Roos en M heeft me gestuurd. Een tel zag ik zijn verwarring maar direct herstelde hij zich en vroeg; Waarom stuurt M je …..ehhh Roos?! Even wist ik niet wat ik moest antwoorden maar onbewust redde Hans de situatie door te zeggen; Oh sorry neem toch plaats Roos. Graag zei ik en glimlachte Hans toe. Daar mijn jas nogal strak en ¾ was opende ik een stuk van mijn ritssluiting vanaf de onderkant (zeer handig die ritsen, werken zowel van boven naar onder als omgekeerd) ging zitten en sloeg mijn benen overelkaar, wetende dat door de open rits en deze houding Hans een stukje van het kantwerk aan de bovenkant van mijn kousen zou krijgen te zien.
Hans deed alsof hij het niet opmerkte en ging rechtop achter zijn bureau zitten en zei; dus M heeft je gestuurd, nou Roos wat ik kan ik voor je doen? Ik glimlachte wachte een moment en sprak toen op lijzige toon; Ik denk dat ik eerder iets voor jou kan doen Hans. Hans fronste zijn wenkbrauwen en zei semi-nochelant Oh denk je dat, ontspannde zich en leunde wat achterover in zijn stoel. Ik keek hem recht in zijn ogen aan, glimlachte en zweeg en maakte mijn rits van mijn jas open tot mijn navel. Ik zag Hans zijn adem even stokken en zijn blik werd taxerend, zijn ogen gleden vanaf mijn gekousde benen omhoog, alwaar hij nu ook mijn sexy zarte slip kon zien. Spanning en verwachting kwam langzaam in zijn ogen en een zachte goedkeurende brom ontsnapte aan zijn mond.
Ik stond langzaam en loom op draaide me om en liep met mijn kontje schommelend iets van zijn bureau weg. Toen stond ik ongeveer in het midden van de grote kamer recht voor Hans zijn bureau. Ik keek hem recht in zijn ogen aan en maakte mijn jas volledig open. Mijn jas viel open. Langzaam trok ik mijn jas uit en liet hem achter mij op de grond vallen ik wachte heel even tot Hans wat hij zag geheel in zich op had genomen en begon heel langzaam recht op hem af te lopen Hans zijn ogen begonnen te glanzen van een stijgende lust. Dit gaat goed dacht ik, hij wijst het niet af dus nu kan ik mezelf laten gaan.
Vlak voor het bureau bleef ik staan keek, Hans uitdagend aan en begon met mijn handen langzaam mijn bovenbenen te strelen richting mijn buik, navel over mijn borsten. Bij mijn borsten bleef ik even om ze lekker te kneden en zo wat meer uit mijn sexy BH te laten komen. Vervolgens gleden mijn handen naar achteren en terwijl ik Hans de rug toedraaide opende ik de sluiting en ontdeed ik me van mijn BH zonder me direct om te draaien. Ik legde me handen wederom om mijn borsten en begon ze te strelen en te kneden zodat mijn tepels hard werd en draaide me ondertussen langzaam terug naar Hans. Ik zag Hans zijn adem wat ongelijkmatiger worden (voor mij een zonder dat ik echt kon zien een betekenis van stijgende opwinding). Terwijl ik nu mijn hele lichaam begon te strelen, sloot ik even mijn ogen en opende mijn mond een beetje en zuchte zacht. Met mijn ogen dicht bedacht ik hoe ontzettend lekker het zou zijn als M dit nu zou kunnen zien en mijn geiligheid nam toe, waardoor mijn handen automatisch tussen mijn benen gingen en ik uitdagend wiegend mijn kutje begon te strelen over de stof van mijn slip en voelde dat mijn kutje al behoorlijk nat was. Ik opende mijn ogen keek Hans inmiddels toch wel geil aan en glimlachte hem toe. Ik hoorde zijn ademhaling steeds zwaarder worden en zag over de rand van het bureau dat zijn broek inmiddels toch wel te krap werd voor zijn pik. Vindt je het lekker om te zien vroeg ik Hans lijzig. Jaaa klonk zijn stem donker en schor. Je mag het best ook tonen hoor Hans, als je je pik even wat meer vrijheid wilt geven ………………..doe je je broek toch lekker open zei ik zacht. MMMMM was Hans zijn enige commentaar en ik zag dat hij zijn centuur en rits open deed en hoe zijn inmiddels stijve pik al van zelf boven zijn slip uitkwam.
In gedachten zag ik M zijn harde geile stijve pik voor me en dat wondt mij onzettend op, mijn slipje was inmiddels zeiknat en ik wilde mijn naakte, gladgeschoren kutje aanraken.
Langzaam trok ik mijn slipje uit, ging wijdbeens op de stoel tegenover Hans zitten. Hans zijn pik was inmiddels zo gezwollen en stijf dat hij de neiging om hem vast te pakken en te masseren niet langer meer ondrukte, ik zag hoe Hans zichzelf heerlijk begon af te trekken en moedigde hem nog een beetje aan door zachtjes te zeggen “doe maar schatje, trek jezelf maar lekker af”dat maakt mij alleen maar geiler! Hans kreunde. In mijn hoofd was het natuurlijk mijn lekkere M op de bank zichzelf aftrekkend terwijl ik mijn kutje zo geil en zo klaar voor hem maakte dat hij mij op elk moment als hij dat wilde kon nemen.

Ik besloot dat het tijd werd mezelf ten opzichte van Hans helemaal te laten gaan ik liep om zijn bureau heen, schoof met me kontje op het bureau, sprijde me benen wijd ging half achteroverliggend op zijn bureau liggen en begon mezelf voor zijn ogen heerlijk te vingeren. Regelmatig stopte ik 1 of 2 vingers in met kutje en met mijn duim masseerde ik me klitje. Als ik me vingers, druipend van het geil uit me kutje haalde, stopte ik ze in mijn mond en likte ze heerlijk af, mmmmmm die zoetgeurende lucht van mijn eigen geil, ik werd er gek van. Hans stond inmiddels op klappen en bromde, ik wil klaarkomen en mijn zaad over je buik spuiten.
Dat is goed schatje laat je maar lekker gaan zei ik schor tegen Hans want ook ikzelf was nu dicht bij het punt van een orgasme gekomen. Samen hijgde ik hees tegen Hans, jaaa graag en we voerden beiden het tempo op. Hans begon heftig te kreunen en tezamen met mijn gehijg en gekir van genot moest het toch bijna buiten kantoor te horen zijn, flitste het ineens door me heen. Maar ik was zo bloedgeil dat me dat eigenlijk niet meer kon schelen. De enige gedachte die nog in mijn hoofd speelde was; Ik ben M’s sletje en hoer, zijn hoer die hij even uitleent om een ander eens te laten genieten van wat hij altijd kan hebben als hij dat wil en waar hij dat wil. Deze gedachte vervulde mij met het onnoemelijke verlangen om nog meer M’s slet te willen zijn. Hans kwam klaar, zijn eerste straal sperma kwam onder een luide brul op mijn buik terecht. Ik hijgde kom maar schatje, spuit je maar helemaal leeg en in gedachten dacht ik ohhhhh M, nu kun je trots op me zijn en alleen dit idee bracht mij tot een zeer heftig orgasme. Nog nagenietend van onze orgasmes keken Hans en ik elkaar aan en voor het eerst zag ik een glimlach op zijn gezicht verschijnen.
Ik stond op van het bureau en zocht me lingerie bij elkaar en kleede me weer aan.

Terwijl ik bijna aangekleed was, werd er plotseling op de deur geklopt. Zowel Hans als ik schrokken hier toch wel even van, verwacht je iemand vroeg ik Hans. Hans keek op zijn klokje, het was inmiddels 17.30 uur geworden. Nee niet meer om deze tijd, zei hij, eigenlijk is iedereen hier al naar huis. Hij stond op en liep naar de deur, zodat ik nog wat spelling had om me jas gauw weer te sluiten en er onberispelijk en zakelijk uit te zien (net alsof ik zojuist bij hem binnen was gekomen).
Hans opende de deur en deed een pas achteruit, ik kon niet zien wie er voor de deur stond, maar aan het gezicht van Hans leek het me geen welkome visite. Ik bleef staan waar ik stond en wachte wat er ging komen. Een mooie vrouw kwam de kamer binnen en terwijl ze Hans passeerde gaf ze hem een zoen op zijn mond, dag schatje zei ze. Shit dacht ik, Hans zijn vrouw, nu gaan we het krijgen!
Oh zei ze quasi verbaasd, had je zo laat nog iemand op bezoek lieverd. Hans wist zich bijna geen houding te geven en mompelde, ja zaken he. Ik trachte de situatie te redden door heel luchtig te zeggen, ja maar we zijn klaar, ik sta net op het punt om te gaan.
De vrouw wendde zich naar mij, glimlachte me hartelijk toe en terwijl ze me doordringend aankeek zei ze, ach wat vind ik dat nou jammer, zou leuk geweest zijn als u nog even was gebleven. Ik snapte niets van deze uitspraak en voelde me betrapt, ze weet het flitste het door mijn hoofd. Ik keek Hans aan en zag dat hij eigenlijk net zo verbaasd en van zijn stuk was als ik. Ik besloot dat ik daar zo vlug mogelijk moest zien weg te komen, liep kordaat op Hans af stak mijn hand uit en zei, nou meneer Vedder het was me een genoegen zaken met u te doen, u hoort nog wel van mijn Directeur (dit sloeg natuurlijk nergens op, ik had al zaken met hem gedaan, wat moest hij dan nog met mijn directeur) maar eigenlijk kon me dat niet meer schelen, weg hier en zo snel mogelijk.
Hans had nog wel de kalmte me na de deur te brengen en me netjes uit te geleiden, maar we hadden beiden in de gaten hoe zijn vrouw ons geamuseerd na keek.

Buiten pffffffffffff, wat een opluchting, ik leunde even tegen de muur in de gang. Wat nu, naar huis…………….nee, ik wil M hierover spreken, hij moet dit weten voor als het toch nog hommels werd. Dus besloot ik maar eens over de gang te lopen en te kijken of ik M’s kantoor kon vinden, zo moeilijk kon dat niet zijn want op elke deur stond een naambordje.
Naar een minuut of 5 lopen door de gang, vond ik M’s kantoor. Ik klopte aan en hoorde M roepen, binnen! Gelukkig dacht ik, hij is nog niet naar huis. Ik gooide de deur bijna open en beende na binnen, smeet mijn tas op de grond en plofte in de eerste de beste stoel voor M’s bureau. M zat breed grijnzend achter zijn bureau met een twinkeling in zijn ogen. Ja lach jij maar begon ik………….ssssst zei M, ik plofte zowat, ssssssssst zei M nogmaals dwingend en plotseling nam ik de heftige kreunende en hijgende geluiden in de kamer waar. Totaal verbouwereerd sloot ik mijn mond, waar kwam dit vandaan, het leek wel alsof er een pornofilm op stond. Ik keek de kamer rond maar zag niets. Kom eens hier lekkere hoer van mij, zei M. Ik stond op liep om het bureau heen en volgde M’s geamuseerde blik. Op het bureau stond een monitor van de pc en op die monitor zag ik twee mensen heftig metelkaar aan het neuken in het midden van een kamer. Mijn mond zakte open want die twee dat waren…………………… Hans en zijn vrouw! Ik keek M met open mond aan en hij trok me op zijn schoot gaf me een lief kusje in mijn nek en fluisterde, je bent mijn sletje en een geweldige hoer. Ik straalde van geluk en ik voelde hoe mijn kutje tegelijkertijd begon te branden van de geiligheid die zich daar alweer verspreidde. Ook voelde ik onder mijn kontje dat M’s geile staaf bikkel hard was en dat maakte me alleen nog maar geiler. M fluisterde in mijn oor dat hij zooooo ontzettend trots op me was en zoooo opgewonden was geraakt dat hij zijn sletje nu ongelooflijk wilde nemen en neuken. Ik werd helemaal warm, bloedgeil van deze woorden, gleed van M’s schoot af, maakte zijn riem en rits los en haalde zijn pik eruit, ik kon me niet langer meer inhouden, zakte tussen zijn benen op mijn knieën en begon M zijn harde pik te pijpen. Ik hoorde M kreunen van genot en dat vervulde mij van een gelukzalig gevoel. Draai je om met je kontje naar me toe ik wil dat heerlijk geile, natte kutje van je eens lekker nemen, bromde M. Ik kirde van opwinding een deed wat M mij zei. M ramde zijn harde pik in een keer naar binnen en begon me hard en steeds dieper te neuken. Alle emotie’s, gedachten aan mijn M en geiligheid van die middag dreven mij tot een waanzinnig orgasme en tegelijk met dat ik het uitschreeuwde van geluk en zaligheid voelde ik M’s zaad in mij spuiten. Totaal van de wereld fluisterde ik ben je hoer, ik ben je slet!

Roos
17-02-20052.51 uur

Gedachtengangen in poezie

2005-04-12T09:28:00.000-07:00

“Mezelf Zijn”

Jouw woorden, in sneltreinvaart nog eens door mijn hoofd,
innerlijke chaos, van buiten sereen doch schijnbaar verdoofd.

Wat wil je, wat eis je, wat moet ik doen, is het dit,
gedachten flitsen, terwijl ik voor jou nederig op mijn knieën zit.

Elke spier, elke vezel is gespannen in mijn lijf,
ongeduldig , maar vol verwachting hard en stijf.

Je eerste aanrakingen oh zo hard of strelend zacht,
maken me duidelijk ik ben van jou, in jouw macht.

Plotseling vermindert de woordenstroom, het wordt heel stil,
niet langer vechtend tegen de grenzen van verzet en mijn onwil.

Uitstijgende boven mijn gevoelens van schaamte, gene, angst en pijn,
besef ik, ik hoef helemaal niets, alleen maar simpel mezelf te zijn!

Roos
12-04-2005

Voor mijn Meester.........10 weken

2005-04-05T09:57:00.000-07:00

A.s. zondag 10 april 2005 kennen wij elkaar precies 10 weken!!!!

10 weken die zo intens, zo heftig, zo drastisch, zo mooi en zooooo gelukkig zijn geweest;
10 weken waarin ik door diepe dalen en over hoge bergen ben gegaan;
10 weken waarbij ik het uiteindelijke geluk een beetje heb mogen proeven;
10 weken die ik nooit meer zal vergeten, nog zal kunnen wissen
want
in 10 weken ben ik nu al een totaal andere vrouw geworden en het mooiste is dat ik weet
dat ik er nog lang niet ben dat er nog veeeeeeeel meer dan 10 weken zullen volgen.

Lieve Meester, dank je wel voor deze 10 weken waarin je geduld, je begrip, je aandacht, je troost, je kracht, je leiding, je opdrachten, je lessen me eindelijk hebben laten zien wie ik kan
zijn/ben en ik weet van wie en bij wie ik thuis wil komen, wil zijn en wil horen
nl. bij en van jouw!

je subje roos xxx

Verliefd............................op?

2005-04-04T11:50:00.000-07:00

Dinsdag 22 februari 2005

M komt, M komt zingt het door mijn hoofd en mijn lijf! Dit wordt de eerste keer dat M en ik samen zullen zijn nadat we de regels hebben vastgesteld.........spannend.

16.30 uur de bel gaat en met een lijf vol spanning en verwachting open ik de beneden deur van de flat........2 minuten, 1 12/ minuut, 1 minuut (ik hoor zijn voetstappen op de laatste treden) triiiiiiiing.

Terwijl ik de deur open doe golft er een vlaag van verlangen door mij heen................maar houd je in meissie denk ik gelijk en..........de regels. Ik stap achteruit en laat M binnen begroet hem netjes. Hij hangt zijn jas op en legt een plastic tas op de grond bij de kapstok en loopt vervolgens achter mij de kamer in.
Kopje koffie zou lekker zijn hoor ik M zeggen en ik begeef me gelijk naar de keuken.

Toch ben ik nog wel een beetje zenuwachtig merk ik aan mezelf en zachtjes zeg ik in mezelf "komt goed meissie, heb vertrouwen, je weet de regels" en zowaar al een stukje rustiger loop ik met de koffie terug na de kamer.
M zit op de bank bekijkt mij terwijl hij rustig zijn koffie drinkt. Pffffffffff dat kijken, ik denk dat ik dat een van de moeilijkste dingen blijf vinden flitst het door me heen en ik wend me blik af.

Plotseling staat M op, loopt door de kamer, trekt een van de rieten eetstoelen onder de eetafel uit en draait deze naar het midden van de kamer (waar de meeste ruimte is). Hij neemt plaats en zegt "kom eens hier voor me zitten op je knieen". Zonder verder nadenken loop ik na hem toe en kniel voor hem op mijn knieen. Als ik je bij me roep wil ik in vervolg dat je zo voor me gaat zitten, zegt M, ik knik en spreek zachtjes "Ja Meester".
Ga eens in de gang die plastic tas halen! Ik sta op, loop de gang in en pak de plastic tas onder de kapstok. Terwijl ik terug loop merk ik een extra spanning................en nieuwsgierigheid.
Ik geef M de tas en kniel wederom voor hem neer. De extra spanning en de nieuwsgierigheid.........het toch niet weten doet me enigzins trillen.
Langzaam (in mijn beleving tergend langzaam) maakt M de plastic tas open en rommelt er in en dan legt hij een bud-plug in mijn handen. Ik voel kleur in me gezicht omhoog trekken, het is vreemd z'n ding zo in je handen en eigenlijk weet ik niet goed wat ik er mee moet. Tuurlijk weet ik wel wat daarvan de bedoeling is...........anale training.......... dit had ik min of meer verwacht, maar toch het is een raar ding.
Terwijl ik M bedank en de bud-plug bekijk en voel, haalt M nog iets uit de tas................een rood zijdenachtig masker. Hij neemt de bud-plug uit mijn handen en daarna zet hij mij het het masker op. Kun je nog iets zien? vraagt M. Eerlijkheid gebied mij om ja te zeggen maar automatisch sluit ik mijn ogen onder het masker en geef me over aan mijn andere zintuigen............reuk, gehoor.
Ik hoor hem weer in de plastic tas rommelen, iets openen en vervolgens hoor ik een klingend geluid, ik ken het geluid wel/niet maar ik weet niet zo goed waar ik het mee moet assoccieren.
Steek je armen eens uit, zegt M. Ik doe wat mij gezegt wordt en voel hoe hij iets om mijn pols heen legt en voel hoe hij het vast maakt...................................boeien!!!!!!
De boeien die hij mij ombindt zijn symbolisch................................mijn ver-/gebondenheid aan M. mijn eerste echte wezenlijke overgave aan M en het vervuld mij direct van een intens gelukkig en blij gevoel.........................ja ik wil van jou zijn.................ja ik ben van jouw!

En dat ik van M ben laat hij mij al heel gauw duidelijk voelen. Geblinddoekt, geboeit, gebiedt M mij op te staan, me handen op tafel te zetten en me kont achteruit te steken. Even laat hij mij zo staan en ik voel een trilling van spanning door mijn lijf heen gaan "wat nu?". Ik probeer te horen wat er achter mij gebeurt maar heb moeite me echt te concentreren door de spanning...................plotseling toch nog totaal onverwacht steekt M een paar vingers diep in me kut en direct geef ik me over aan het enorme geile gevoel wat dit teweeg brengt. Net zo plotseling trekt hij zijn vingers terug en laat mij wederom staan................de spanning en geiligheid jaagd door me lijf en nog steeds lukt het me niet om te horen wat M nu precies achter mij staat te doen.........................kijk je alleen maar, geniet je van mij zoals ik daar sta trillend, wachtend vol spanning en zo geil, wat ga je nu doen? dat zijn de gedachten die me beheersen en verder kom ik eigenlijk niet.
En ineens voel ik hoe M zijn harde stijve pik totaal in een keer in me kut steekt en me hard begint te neuken en ik...........................sla haast voorover op tafel omdat ik gewoon bijna niet meer op mijn benen kan staan van alle sensationele gevoelens en emoties die dit teweeg brengt en ik heb het gevoel dat er ieder moment een explosief orgasme in mij los zal barsten en geef me totaal over aan mijn lijf maar...................M weet wat hij doet en trekt zonder pardon zich terug en ik.......ik kom weer op aarde, hard en onbevredigd en alleen maar nog meer verlangend!

M stopt zijn pik weer in zijn broek en neemt me mee na de slaapkamer. Op bed geeft hij mij de opdracht hem te pijpen en dat neemt de zenuwachtige spanning weg maar brengt de andere spanning ................ mijn geiligheid.............. in alle hevigheid wederom omhoog, ik voel hoe me kut natter en natter wordt en ik........geniet voorbij intens van die harde stijve pik van mijn Meester.
Ga liggen! M controleert hoe nat ik ben en begint me te vingeren wat me nog geiler maakt dan ik al ben, draai je kont na me toe zegt M plotseling, ik gehoorzaam hem gelijk en heel langzaam en behoedzaam voel ik hem de bud-plug tegen me anus aanduwen, zachtjes, geduldig en langzaam heel langzaam - terwijl hij mij ondertussen blijft vingeren- duwt hij de bud-plug in me anus.
Dit is een enorme sensatie en maakt me mega geil. Niks pijn, niks angst alleen maar een allesoverheersend zalig gevoel en ik kan er geen genoeg van krijgen en duw ten teken daarvan me kont alleen maar meer naar M toe, ik wil het meer en meer. En terwijl M de plug zachtjes op en neer beweegt vingert hij mij tegelijk naar een enorm intens orgasme zo heftig en zo diep...........maar het kan nog dieper want ook al ben ik klaargekomen M stopt niet me klit en me kut verder met zijn vingers te bewerken en ook de plug blijft.
Hij brengt me over een grens -de grens van na een orgasme in elkaar kruipen- en hoe graag ik dat ook zou willen, nog meer wil ik eigenlijk dat hij doorgaat...................het tweede orgasme is nog heftiger dan het eerste en ik..................................zweef weg!
Terwijl ik in een roes zit - het gevoel van tussen hemel en aarde- hoor ik M plotseling zeggen "pak je viberator" totaal de weg kwijt, half struikelend en mompelend "ik weet niet waar die is" vind ik al tastend en zoekend ( gewoon in de kast waar hij altijd ligt) mijn viberator. Ik pak hem en geef hem aan M terwijl ikzelf weer op bed ga liggen omdat staan bijna onmogelijk is.
M draait me op mijn buik en begint direct vol en hard de viberator in me kut te duwen. In de roes niet wetend of ik het nu fijn of niet fijn vindt begint mijn lichaam te reageren waardoor M alleen maar harder en sneller de viberator in en uit me kut beweegt. Plotseling voel ik een golf van emoties en pijn omhoog komen, zo heftig dat ik kreunend reageer van auw, auw en begin te huilen, totaal onverwacht, oncontroleerbaar. Heftig schokkend en huilend trekt M me na zich toe, in zijn armen en begint me op een hele lieve zachte manier te troosten en te strelen............het is goed subje zegt hij, laat het er maar uit komen.
Ik ben "gebroken" .............doorgebroken...........door weer een grens. Weer een stapje dichter na totale overgave en terwijl ik in zijn armen lig te snikken voel ik mezelf een klein meisje worden en zo ontzettend gelukkig!

Als ik gekalmeerd en rustig weer mezelf ben krijg ik wederom de opdracht mijn Meester goed en lekker te pijpen.............en dat doe ik...................heel graag................... vol overgave ................ want hij heeft mij gelukkig gemaakt en nu is het mijn beurt hem daarvoor te bedanken met alles wat ik heb totdat hij klaarkomt en ook dat maakt mij wederom erg gelukkig!

Nadien, als we samen weer in de kamer zitten, samen genieten van een kop koffie en een sigaret, samen praten komt het besef pas echt bij mij.............
Ik ben weer een stapje verder (grenzen zijn verlegt), een ervaring rijker (was ik in een soort subspace?!) en.................................ik ben verliefd ! ........................niet op mijn Meester maar op mijn boeien die een concreet, wezenlijk en het bewijs zijn voor mijn eerste echte overgave en gebondenheid aan mijn Meester.

S'avonds later, als M al een tijdje vertrokken is en ik eindelijk besluit om te gaan douchen merk ik pas hoe verliefd ik ben op mijn boeien want het kost me heel veel moeite om ze af te doen.

TIP

2005-03-22T13:41:00.000-08:00

En hierbij dan weer een hele goede site:

www.pain-n-pleasure.nl

Spontane woorden.......een gedicht

2005-03-22T12:52:00.000-08:00

Op de site van Mistique las ik een aantal hele mooie gedichten. Bij het lezen kwamen de volgende woorden in mij op

Herkenning

Een traan biggelt langzaam over mijn gezicht,
bij het lezen van ieder gedicht.

De herkenning raakt, de herkenning maakt,
rammelt diep van binnen aan de deur die mijn gevoel van eenzaamheid al zo lang bewaakt.

Langzaam en voorzichtig treed nu eindelijk het besef naar buiten,
dat ik me niet langer meer van mezelf af wil sluiten.

Zo wil ik me voelen, zo wil ik zijn,
achter die torenhoge muur van pijn.

En eindelijk durf ik het toe te geven.
dat ik al er al zo lang naar verlang om als sub leven.

22-03-2005 Roos

De Regels...............

2005-03-21T23:50:00.000-08:00

De regels zijn mijn houvast, zijn mijn leidraad, zijn “onze” afspraken op weg naar “onze” wensen & verlangens.

Zijn ze hard, veeleisend, eenzijdig, gaan ze te ver………misschien voor jou, voor jullie
maar niet voor ons want wij hebben ze samen bedacht, besproken en willen ze samen
beleven.

Zwart-wit op papier zegt het eigenlijk al, concreet, vaststaand, een feit………een harde afspraak.
De buitenstaander, de derde oftewel de blancolezer, leest dan ook zwart-wit en interpreteert e.e.a. met daarbij zijn/haar eigen gevoelens en emotie’s en vanuit zijn/haar eigen belevingswereld tav wat hij/ zij wil en kan en wenst mbt BDSM.

Tussen het bedenken en het bespreken van afspraken, (laat staan de daadwerkelijke uitvoering ervan) zit een verschil van dag en nacht. Het moment dat je je dat heel bewust wordt is als je de afspraken vastlegt op papier heel zwart-wit. Doch weet dat bij mij, bij ons altijd de gevoelens en de emotie’s die we hadden bij het bedenken & bespreken en hebben bij het beleven ervan, zullen terugkeren en zolang die goed voelen, komen wij alleen maar heel simpel en heel eenvoudig onze afspraken tav elkaar na en vervullen wij onze wensen.

En dat……………………………..maakt mij & ons gelukkig!

Vraagje:..... zou jij een “standaard” sublijst invullen?............ja/nee prima...........maar Ik niet!

Waarom?... Juist daarbij heb ik het gevoel hoe dan ook te moeten nadenken en mezelf te moeten confronteren met zaken die ik (nu) niet wil, niet kan en waarover ik (nu) niet eens geforceert wil nadenken of ik ze ooit wel eens zou willen of kunnen.
Vreemd, raar, gek, ………………………………………..nee, want zo denk en voel IK.

Regels...............MIJN HOUVAST

2005-03-15T06:54:00.000-08:00

Nadat M was vertrokken (wat goed was voor ons beiden) en ik een beetje tot mezelf kwam, begon het grote malen in mijn hoofd. Ondanks dat M me al had duidelijk gemaakt dat het niet aan mij lag maar het zijn verantwoording was dat onze afspraak anders gelopen was dan we gepland hadden -omdat ik nu eenmaal gewoon niet kon weten wat er van mij verwacht werd- bleef ik mezelf de schuld geven………………….................in mijn beleving had ik gewoon gefaald!

Op dat moment kwam er eigenlijk een aangeleerde eigenschap van mij boven. Heel mijn leven werden er verwachtingen aan mij gesteld die ik heel serieus nam en waar ik me uiterste best voor deed om aan te voldoen. Ondanks dat ik in die situatie’s alles van mezelf gaf, me uiterste best deed en mezelf soms totaal wegcijferde, kwam ik dan toch vaak tot de conclusie dat ik had gefaald, hoe hard ik ook me best had gedaan. Hiermee omgaan is iets wat een enorme druk en stress op je legt en waardoor je jezelf iedere keer weer meer over je eigen grenzen heen probeert te duwen soms zelfs zo ver dat het ongezond voor je kan worden. En uiteindelijk raak je doodmoe en opgebrand.

Precies dat was wat ik nu niet meer wilde. Precies dat had ik met mezelf afgesproken zou nooit meer gebeuren…………………….en nu……………………….gebeurde het me verdomme weer!

En deze keer voelde het als dubbel falen………….niet alleen falen tov een ander (hem teleurstellen) maar daarnaast ook nog eens falen tov mijzelf (belofte aan mezelf niet na komen) en het maakte me zo ontzettend verdrietig.

De volgende dag toen M en ik contact metelkaar hadden voelde hij dit verdriet en de teleurstelling direct aan. Met veel geduld, aandacht, troost zorgde hij ervoor dat ik me gevoel totaal uitspraak en uithuilde. Hij legde me voor de zoveelste keer uit dat ik niet mezelf de schuld moest geven, ik had hem niet teleurgesteld, ik had niet gefaald waarom ook………niemand niemand kon van mij verwachten dat ik zou weten hoe me te gedragen of wat ik moest doen in een BDSM relatie die ik voor de allereerste keer in mijn leven beleefde. Ik mocht van hem niet zo hard voor mijzelf zijn.

Daarna zijn we lang en uitgebreid gaan praten hoe en wat we samen konden doen om mij te helpen en dat resulteerde in een stuk wat M mij gelijk de volgende dag mailde.

Het lijken zo op het eerste gezicht alleen maar regels, een soort overeenkomst, doch voor mij zijn ze veeeeeeel meer…………………mijn houvast, mijn steun bij mijn wankele stappen in de BDSM wereld en hoe gek het ook mag klinken ook in mijn dagelijkse leven.

BASISREGELS VOOR DE HOER VAN M.*
VOOR ONTMOETINGEN + ENKELE SPECIALE OMSTANDIGHEDEN

M.: Meester
s.: sub, slet

s. heeft als hoogste doelen het dienen van M., het verhogen van zijn seksueel genot, door Hem gebruikt te worden naar Zijn believen en Hem haar te laten leiden.
s. stelt zich, in het volle vertrouwen van M.’s redelijkheid en gevoel voor discretie en Zijn begrip voor haar ontwikkelingsstadium, ten doel aan al Zijn wensen en eisen te voldoen.
s. stelt haar lichaam en haar wil alsdan ter beschikking van M. die haar behandelt naar Zijn wensen, verlangens en inzichten.
s. is altijd geil en nat.
s. kan bij iedere ontmoeting door M. worden gecontroleerd op alle regels. Daartoe stelt zij zich desgewenst als volgt op: Wijdbeens met de handen steunend tegen de muur en haar kont naar achteren stekend.
s. draagt in het bijzijn van M. alleen een kort rokje, tenzij andere instructies worden gegeven.
s. heeft altijd een geheel geschoren en glad kutje, geschoren benen en oksels.
s. heeft altijd een schone anus.
s. raakt M. slechts aan als zij daarvoor toestemming krijgt.
s. staat altijd met de voeten minimaal 20 centimeter uiteen.
s. zit altijd met de knieën minimaal 20 centimeter uiteen.
s. zit in principe zo dat M. altijd zicht heeft op haar kutje als de omstandigheden dat toelaten.
s. voert M.’s opdrachten stipt en zonder aarzelen uit..
s. heeft geen bezwaar tegen gebruik van de volgende hulpmiddelen/speeltjes: vibrators, dildo’s, verschillende vormen van boeien, bindmiddelen en tape, blinddoeken, plugs en alle andere zaken die geen pijn veroorzaken, genotverhogend werken en/of in M.’s ogen nodig zijn voor de training van s.
s. zal zich onder controle van M. aan derden ter beschikking stellen als M. dit wenst. Dit met volledige inzet en zonder enige terughoudendheid en dus totale bruikbaarheid.
s. mag altijd een situatie beëindigen door het woord STOP te zeggen.
s. mag de situatie laten aanpassen door het woord WACHT te zeggen. Na het uitspreken van dit woord volgt overleg binnen de bestaande situatie.
s. mag om meer vragen door het woord MEER te zeggen.
s. ontleent geen rechten aan het zeggen van het woord MEER.
s. komt alleen klaar in opdracht, of na toestemming van M.
Deze regels worden naar inzicht van M. in de loop van de tijd uitgebreid en/of aangepast.
Alle regels kunnen voortdurend door M. aan een situatie worden aangepast. Mondelinge aanwijzingen gaan altijd boven geschreven regels. Dit geldt niet voor de regels 16 en 17.

DOELSTELLINGEN OP KORTE TERMIJN.

s. zet zich er volledig voor in M. te leren pijpen en laten klaarkomen naar Zijn wensen.
Daar s. het kostbare zaad van M. niet doorslikt, zal zij Zijn sperma uit haar mond op haar lichaam laten vloeien en het over haar borsten uitsmeren en daar laten zitten totdat ze het via een douche kan en mag verwijderen.
s. heeft het verlangen zich laten trainen in het anaal gebruikt worden.
s. zorgt ervoor dat zij de benodigde maatregelen neemt dat M. zich zonder bezwaren aan haar anale training kan wijden als hij daartoe beslist. (zie ook basisregel 8)
s. verlangt ernaar vaginaal gevuld te kunnen worden naar M.’s wensen. Daartoe krijgt zij training en oefeningen.
s. oefent in het alleen spreken als haar iets wordt gevraagd, het leren vragen van toestemming voor activiteiten en bezigheden in het bijzijn van M. en het kunnen kijken en staan op een trotse maar nederige wijze en toont M. haar vooruitgang.
s. onderzoekt doorlopend haar sub gevoelens en haar wensen op het terrein van BDSM, vooral in relatie tot de genotverhogende middelen strokenzweep en klemmetjes (tepels, klit en schaamlippen) en rapporteert daarover schriftelijk naar M. Uitgangspunt mag zijn dat geen sprake zal kunnen zijn van echte pijn maar alleen een milde prikkeling die louter gericht is op verhogen van de gevoeligheid van het lichaam en het genot.
s. onderzoekt doorlopend haar gevoelens met het oog op M.’s mogelijke wens haar door anderen te laten gebruiken en rapporteert daarover schriftelijk naar M.
s. beijvert zich in contact te komen met andere subs en sletten om bij hen steun en kameraadschap te kunnen vinden en meer vertrouwd te raken met alle facetten van BDSM in het algemeen en onderdanigheid in het bijzonder.
s. besteedt voldoende aandacht aan haar weblog.

ONVERVREEMBARE RECHTEN VAN S.
VOORZOVER NIET GENOEMD IN DE EERDER GESTELDE REGELS

s. is in de eerste plaats een zelfstandige en onafhankelijke vrouw en verdient en ontvangt derhalve altijd het respect van M.
s. mag bij ieder lichamelijk ongemak (en m.n. tijdens de menstruatie) aanpassingen verzoeken aan haar behandeling en hierin zal door M. worden toegestemd.
s. heeft altijd het recht op uitleg en een gelijkwaardig gesprek na afloop van een situatie en als zij en M. niet bijeen zijn. Zowel via de chat als de telefoon als via de mail. Ook kunnen altijd ontmoetingen worden afgesproken op basis van gelijkwaardigheid.
s. geeft zelf aan wanneer zij geestelijk of lichamelijk niet in staat is haar rol (volledig) te vervullen en M. zal hiermede altijd rekening houden en haar wensen eerbiedigen.
s. heeft het recht te weten en er op te kunnen vertrouwen dat zij nimmer in verlegenheid zal worden gebracht, bijv. bij bekenden, vrienden, familie of haar leefomgeving in de meest ruime zin van het woord.

*Niettegenstaande alles dat in de regels en doelstellingen staat geschreven en ongeacht hetgeen staat vermeld onder de onvervreemdbare rechten van s. zal M. er uit eigen wens en wil voor zorgdragen dat het evenwicht in de relatie blijft bestaan en s. niet het gevoel kan ontwikkelen dat zij door M. alleen wordt gezien en benadert als hoer, slet en sub.

TIP Ontmoediging

2005-03-06T01:19:00.000-08:00

Dat het groeien in een BDSM relatie niet altijd even makkelijk is kun je je voorstellen of heb je al gemerkt. Het gaat samen met veel meer dan alleen met de gewone emotie's en normale seksuele gevoelens.
Dat daardoor een spel, een afspraak niet loopt zoals jij/jullie hadden verwacht, sterker nog het meer op een gewone vrijpartij lijkt is daarbij dan ook niet vreemd.................eigenlijk normaal.

Als je onderstaand verhaal gelezen hebt zul je precies weten wat ik hiermee bedoel.

Maar................blijf praten, geef niet direct op en vooral..............................raak niet ontmoedigd!!!!

Twee hele mooie uitspraken die ik ken wil ik je hierbij aanreiken:
"Je geest is sneller dan je gevoel. Geef je gevoelens de tijd en de ruimte die ze nodig hebben."
"Ik vertrouw op het proces waar ik in zit. Ik probeer geen uitkomst te forceren."

Is dit een BDSM relatie?

2005-03-06T01:05:00.000-08:00

Woensdag 23-02-2005 14.39 uur

Lieve M,
Gisterennacht heb ik je nog een mailtje gestuurd. Daaruit maar ook uit wat hieronder staat wil ik je proberen te laten zien en voelen en delen wat er gisteren met mij gebeurde, is gebeurd en hoe ik er nu tegenover sta en hoe ik graag verder zou willen.
Een ding weet ik nu inmiddels nog zekerder, dat wat ik eergisternacht aan de telefoon tegen je zei en waar jij zo blij mee was omdat je het gevoel had dat ik me overgaf is wat ik wil 100%.
Maar………..ik heb naast jou begrip en geduld ook jouw leiding, jouw hulp , JOUW daarbij nodig en als dat betekent dat je soms -ook al zie je mijn nerveuziteit, mijn onzekerheid- neigt na een softere aanpak of bejegening, doe het niet te soft. Vertrouw er op dat als ik het echt niet kan, niet wil ik dit gelijk duidelijk zal aangeven. Help me om uiteindelijk “onze wens & verlangen” te laten uitkomen. En ja…………..sommige dingen zijn nu nog fantasie, blijven misschien wel fantasie, maar de basis bij mij is er, voel ik, wil ik…………………………en ik ben zeker niet bereid dit zomaar los te laten of op te geven.

Liefs jouw sletje (in groei) xxxx

*************************************

En nu………………..?

Gisteren na een lange tijd (3 weken) zou M komen. Ik was zo ontzettend blij ……opgelucht want………..nu, nu konden we eindelijk doen waar we al die tijd samen over gepraat hadden op de Chat en aan de telefoon en mijn verlangen naar een aantal van die dingen was zo sterk dat het verlangen ergens hing tussen prettig en “pijn”. Natuurlijk besefte ik dat we in onze gesprekken veeeel verder waren gegaan dan de werkelijkheid nu zou worden, maar alhoewel ze wel ergens in mijn achterhoofd geregistreerd waren , wist ik intuïtief en vertrouwde ik er blindelings op dat M nooit zo ver zou gaan zolang ik het niet wilde ……… zeker niet deze 1e keer, hij zou mij leiden maar niet laat lijden. Ik was dan ook geen seconde bang, zelfs vond ik het niet eens eng wel onwennig, vreemd, raar en nerveus.

Nadat M gebeld had dat hij over 45 minuten tot een uur bij mij zou zijn, nam de nerveuziteit toe, maar ontdekte ik ook hoe fijn ik het vond mijzelf voor hem klaar te maken. Ik stapte onder de douche en bij iedere handeling besefte ik meer en meer dat wat ik deed, ik voor M deed. Mijn kutje was geschoren, maar onder douche besloot ik het helemaal kaal te scheren als klein cadeautje voor M, de sensatie en de opwinding voor mijzelf daarbij was heerlijk en ik hoopte dat het M nog meer zou opgeilen. Ik zeepte mezelf daarna heerlijk in en terwijl ik het schuim over me lijf verspreidde mijn eigen gladde kutje voelde, stelde ik me voor hoe het zou voelen voor M als hij mij eindelijk weer “zo” en “daar”zou aanraken en ik werd er helemaal opgewonden van. Het afdrogen en insmeren met bodylotion gaf me steeds weer dezelfde sensatie en toen ik mijn parero als rokje aan had, opgemaakt was en een vleug parfum op mijn naakte lijf had gespoten, keek ik na mijzelf in de spiegel…………ik was geil, opgewonden en……………….klaar voor M.

Tijdens het naakte wachten voelde ik de rillingen door mij lijf gaan……..fris dacht ik en trok even een vest aan en zette de verwarming hoger maar…………….het hielp niet echt want de rillingen waren niet alleen van de kou maar ook van de opwinding.

Het wachten duurde in mijn beleving eeuwen, echt denken kon ik niet meer…………..alles tolde tegelijk door mijn hoofd…………onze gesprekken, Chat’s, situaties de verhaaltjes alles en alles………….wat kon ik verwachten, beleven…………..wat verwachte M van mij, hoe moest ik me gedragen en…………….deed ik het dan wel goed. Terwijl al deze gedachten maar ook de emoties hierbij door me heen vlogen en tolden, ging de bel……………..ik schrok maar tegelijkertijd gierde het verlangen zo heftig door me lijf dat ik nog harde begon te shaken dan ik al deed………………..hallo, geen antwoord en daar stond hij……M!

Ik zag hem……….en terwijl ik het geil tussen mijn benen meer voelde worden en het verlangen om hem aan te raken en mezelf aan hem te geven bijna niet te houden was………………raakte ik tegelijkertijd totaal in verwarring……………wat nu, wat moet ik doen of………..juist niet hoe kan ik zijn slet zijn hoe want………………………ik wil het zo graag!

M kwam binnen en ik onderdrukte ternauwernood de neiging hem te omhelzen en een zoen te geven………..stapte op zij en draaide me om………….plotseling pakte hij van achteren mijn borsten en kneep en kneede ze, de sensatie van dit plotselinge aanraken bracht mij er toe hem ook aan te willen raken maar hij duwde “zachtjes” mijn handen weg en liet me even plotseling los, hing zijn jas op en liep richting kamer…………………..en nu wat moet ik doen of niet………………geen woord, geen opdracht, geen bevel………verwarring.
Ik vroeg, koffie? Ja graag…………….ik liep na de keuken, trachtte te bedenken wat ik met mijn verwarring aanmoest………….was het dit, ging het zo? Ik was zo met mijn hoofd bezig dat ik niet eens hoorde dat M zwarte koffie wilde en niet met melk en suiker zoals ik hem dat gaf…………………fout 2……………….zal ik een nieuwe kop koffie voor je maken, vroeg ik…………….nee laat maar ik drink dit wel op……………….geen hard commentaar, cynische opmerking of straf………juist geheel niet……………..dus waren mijn fouten nu fouten of……………was dit zoals het zou gaan?
Ik raakte geheel van mijn stuk en werd steeds nerveuzer en onrustiger………….deed ik het nu goed of niet of……………….. En tijdens deze verwarring die zich in mijzelf afspeelde en waar ik niet mee wist om te gaan bekeek M mij uitgebreid maar op een zachte wijze……….niet echt keurend of afkeurend…………..ik raakte alleen nog verder van mijn stuk en begon hem te vertellen dat ik er heel veel moeite mee had dat hij mij zo aankeek.

Ja ik heb moeite als mensen mij zo opserveren, maar nu helemaal ik voelde me totaal-LOS, kon geen houvast vinden niet in mezelf - daarbinnen was het een en al verwarring- maar………… ook niet in M want……………..hij was zo zacht en aardig. Ook al had hij mijn handen weggeduwd, mocht ik zelf geen koffie van hem drinken, en raakte hij mij weliswaar twee keer semi-keurend aan , het klopte niet met de verhalen - logisch die gingen veel verder – maar ook niet met M zoals hij me soms had laten voelen tijdens de Chat of soms aan de telefoon………..dat hij het was die besliste dat hij mijn Meester zou zijn.

M ging douchen, ik liep even met hem mee wees hem de douche en de handdoek en stond er verloren bij……..wat nu……… kan ik nog iets voor je doen?………..nee ga maar terug na de kamer……………..mag ik wel sigaret roken……………….ja doe maar.

Toen M onder de douche uit kwam………bleek – besef ik nu achteraf heel duidelijk – het voor hem ook niet helemaal te kloppen, te gaan zoals hij wilde, verwachtte……………….we spraken er over. In mijn verwarring en vanuit mijn gedachten dat ik die 2 fouten had gemaakt en ach…….misschien wel alles………….zocht ik het gelijk in “mijn schuld”, ik voldoe niet, kan ik je wel geven wat je wilt, heeft dit wel nut…….etc etc etc, wat de hele situatie niet echt wezenlijk kon veranderen nog er beter op maakte, ik voelde me op dat moment verre van zijn slet of zijn hoer laat staan zijn sub ……………..ik was teleurgesteld in mijzelf.

M nam me mee na de slaapkamer en wilde dat ik hem pijpte……..en dat deed ik…….graag en op sommige momenten, heel even, kreeg ik de indruk dat ik de situatie misschien nog kon keren. Zeker toen ik merkte dat M me aan mijn haren trok en af en toe duwde waar hij mij wilde hebben, het me ook vertelde…………….maar.
Twee keer pijpte ik M tot hij klaar kwam en dat maakte mij ontzettend geil en blij want ik deed toch iets een klein beetje goed.

Mijn laatste kans verprutste ik kompleet. M richtte zijn aandacht op mij en begon me zalig te vingeren…………dit, dit was zo ontzettend waar ik na verlangt had………..nu kon ik laten zien dat ik er voor en van hem was en daar zo geil van werd…………………ik vroeg hem twee keer of zijn slet mocht klaarkomen……………..maar uiteindelijk kwam ik gewoon klaar zonder zijn toestemming en terwijl ik lichamelijk weliswaar bevredigd was golfde er een totale onbevrediging door en over mij heen……………….en het besef……………hoezo van M, zijn slet! Niks was minder waar……….ik was mijn eigen slet en de pijn dat ik M niet had gegeven wat ik diep van binnen zo graag echt wilde denderde op mij neer.

Ondanks M's begrip kon ik de frustratie met mijzelf niet loslaten.
Later zaten we samen nog wat op de bank, we bespraken wel de situatie, maar mijn alles overheersende gevoel van falen wilde niet weg gaan en bleef me daarbij dwars zitten.

Alvorens M om 20.00 uur wegging, trok hij mij tegen zich aan……………….en op dat moment voelde ik meer dan eens te voren hoe graag ik me wenste zijn slet, hoer en uiteindelijk zijn sub te kunnen zijn……………..ik sprak uit dat ik zo de behoefte voelde om hem bij me te houden en hoe graag ik wederom met hem wilde vrijen…………………..maar het was te laat………….te laat om deze situatie, dit moment, deze afspraak nog ……………………….te keren.

Het was goed dat hij ging……….ook voor hem……………ieder voor zich moest hierover nadenken……………..vooral ik!

TIP Veiligheid

2005-03-04T01:45:00.000-08:00

Naar aanleiding van mijn dagboek verhaal "De ontmoeting" kan ik me voorstellen dat een aantal lezers met gefronste wenkbrauwen hebben zitten lezen...............waarom?.................het aspect veiligheid!

Een ontmoeting met een "vreemde" oftewel met iemand waar je alleen maar mee gechat, gesms'd en gebeld hebt en waardoor je je zo maar laat oppikken, laat aanraken op de meest intiemste wijze, die je mee naar huis neemt en waar je je vervolgens door laat nemen, is nou net niet het beste voorbeeld van hoe het zou moeten zeker tav het aspect veiligheid.
Het lijkt dan ook alsof ik behoorlijk roekeloos in dit avontuur ben gestapt maar weet...........

Ik (blind) date incidenteel al heel wat jaren en heb inmiddels voor mijzelf een aantal veiligheidsmaatregelen hier ingebouwd die voor mij persoonlijk voldoende bescherming bieden.

In het algemeen vind ik -zeker als je dit voor het eerst date- dat je op z'n minst de navolgende veiligheidsmaatregelen moet nemen alvorens je gaat:

- Date de 1e keer in een openbare gelegenheid, vanuit daar kun je altijd nog de beslissing nemen
om ergens anders, of prive te gaan.
- Zorg dat je naam, adres en telefoonnummers (ook mobiel) van de persoon weet;
(controleer deze gegevens evt. via b.v. telefoonboek)
- Schrijf deze op en zorg dat je ze vindbaar in je huis achterlaat;
- Breng vriendin/vriend of zelfs familie op de hoogte van je date en waar die plaats vindt;
- Vraag of zij op een bepaalt tijdstip je willen bellen en mocht je besluiten ergens anders heen te
gaan vertel hun dat dan ook of stuur een smsje vanaf de nieuwe locatie waar je bent;
- Heb altijd een werkende en geladen mobiele telefoon bij je;
- Vertel je datingpartner over de veiligheidmaatregelen die je neemt;
(een serieuze date zal het absoluut begrijpen en juist prima vinden dat jij zo goed voor jezelf zorgt)
- Vertouw op je gezonde verstand en intuitie! Doe nooit wat je echt niet wilt hoe aanlokkelijk het
ook lijkt!

Voor het overige;
voel je je ondanks bovenstaande bij de date (om welke onaanwijsbare/onverklaarbare rede) niet op je gemak..........beeindig de date en ga!

De ontmoeting...................

2005-03-03T13:25:00.000-08:00

Rijdend in mijn autootje op weg naar het Station naar mijn 1e live ontmoeting met M ben ik me bewust van alle emoties en gevoelens die door mij heen gaan, houd ik dialogen met mezelf of dit nu wel kan wat ik doe, waar ik mee bezig ben………..zelfs ben ik wel normaal!

Aangekomen bij het station, ga ik op zoek na een “niet betaalde” parkeerplaats want of ik ben zo weer terug en thuis of……. Afijn, ik besluit te stoppen met denken en me volledig aan me gevoelens maar ook aan me intuïtie over te geven. Parkeer de auto op het meest krakkemikkige parkeerterrein bij het station en begeef me richting station………………allo allo juffrouw! Ik draai me om en zie een oudere dame zwaaiend op me afkomen………shit waarom nu? In een fractie van een seconde besefte ik dat dit, deze dame, de eerste persoon was die mij in mijn staat van zijn, qua kleding, qua uiterlijk, qua gevoel zou zien, waarnemen, met me spreken en dat bracht wederom een golf van spanning en emoties teweeg.

Haar man stond in hun auto op de parkeerplaats en durfde niet tussen mijn en een andere geparkeerde auto door het rijden uit angst dat hij er tegen aan zou botsen. In me zelf moest ik er wel om lachen, ja hoor heb ik weer. Ik liep met de dame mee en verplaatste mijn auto enkele meters onder de dankbetuigingen van haar en haar man en dus…………………geen rare gezichten, opmerkingen……………..ze hadden niets maar ook werkelijk niets in de gaten
ik was (voor hun) gewoon normaal!

Deze gebeurtenis nam eigenlijk mijn laatste stukje twijfel weg en natuurlijk kon ik altijd nog niet instappen en nee tegen M zeggen! En trotser en zekerder dan 10 minuten voordien liep ik wedrom richting het station.

Aangekomen op de plek der verwachting, bleek ik toch wel vroeg te zijn en besloot eens te gaan kijken of dat oudere stel nu echt een goede graatmeter was of dat er misschien toch mensen zouden zijn die…….iets………aan mij zouden zien. Ik wandelde op mijn gemakje de stationshal in, kocht een pakje sigaretten, kocht een kaart, schreef er zelfs aan de balie een zeer pikante tekst op maar……………………….er gebeurde niets (niets vreemds).

Rustig liep ik weer terug en hield stil bij de standplaats voor treintaxi’s en toen……………
Me hart sloeg geloof ik 3 slagen over of te gelijk. M had wel gezegt wat voor een auto hij reed maar wat dat betreft ligt daar nou niet zo mijn interesse tevens was het heel druk op het station en toch…………….ondanks dat, wist ik feilloos dat M net was aangekomen.
Ik bleef staan waar ik stond in afwachting wat er nu zou gebeuren, zou hij uitstappen…..?
Ik schrok van mijn mobiel die ineens rinkelde, Hallo…………met M, was het antwoord. Euh ja je bent er al hè? Ja hoezo, euh ik geloof dat ik weet wie je bent. Oh, was zijn reactie, nou dan kom maar deze kant oplopen en hij hing pradoes op. Ja, dat had ik mooi voor elkaar en als ik nu de verkeerde deur van een auto optrek flitste het door me heen. Ach wat, ik rechte mijn schouders en begon richting de wagen van M te lopen. Terwijl ik liep voelde ik de spanning door me heen gieren, maar ook de opwinding. Aangekomen bij de auto dacht in niet langer na, ik trok het portier open, zei hallo en plofte op de bijrijderstoel. M keek me onderzoekend, geamuseerd aan, pffffffff man kijk niet zo dacht ik want ik werd verlegen, M beviel me namelijk zeer en om mezelf af te leiden pakte ik de veiligheidsgordel, deed die resoluut om, draaide me naar hem toe en flapte er uit, zo klaar voor vertrek! De grijns op M’s gezicht werd nog breder en het zweet brak mij uit. Nee hoor zei hij doodkalm, ik had van alles verwacht maar niet………………..ik geloof dat ik nog wat moet controleren zei M rustig en terwijl hij dat zei, gleed zijn hand zachtjes over mijn been naar boven onder mijn rok en raakte me teder tussen mijn benen aan. Op dat moment dacht ik dat ik door de stoel heen zou zakken en zeker niet van angst maar van een explosie van spanning en geiligheid. Even zo beheerst trok M zijn hand weer weg en zei, mooi. Hij startte de auto een begon richting Arnhem te rijden. En ik….ik zat totaal in de war naast hem en voelde zijn hand nog. Geleidelijk aan ontspande ik en raakte ik meer op mijn gemak. En nadat ik hem van de zijkant eens goed geobserveerd had, en het met mezelf eens was dat ik vertrouwde en dit wilde doorzetten, legde ik de door mij impulsief gekochte kaart op het station, voor hem op het dashboard. Terwijl hij reed wilde hij de kaart openen, maar ik hield hem tegen en zei, straks. Daarna werd ik zelfs een klein beetje uitdagender, door zo te gaan zitten dat M mijn benen met gekante kousen goed kon zien en aanraken. En het had effect, op weg naar Arnhem gleed regelmatig even zijn hand over mijn benen, alleen over mijn benen zelfs daar genoot ik al intens van. Tijdens een stop bij een stoplicht kon M het toch niet nalaten de kaart uit zijn envelop te halen en te lezen. In een opwelling had ik die gekocht en de volgende tekst er op geschreven "nu ben ik echt jouw slet! liefs Roos". Eigenlijk begrijp ik nu achteraf pas dat hoe impulsief en in welke opwelling ik ook die kaart gekocht had, onbewust was het mijn sein van me willen overgeven aan M, iets wat M eigenlijk al wist voor het gebeurde.
Aangekomen in Arnhem zochten we een parkeergarage. Bijna op de bovenste verdieping was nog plek en M parkeerde. Ik deed mijn veiligheidsgordel af en wilde eigenlijk al uitstappen maar M hield me tegen en zijn hand gleed gelijk onder mijn rok en zijn vingers streelden me klitje. Ik raakte bijna buiten mezelf, het interesseerde me absoluut niet meer of iemand me kon zien, zou zien en wat die er van zou denken, ik gaf me helemaal over en reed mezelf op M’s vingers klaar.
Tijdens dat M zo bezig met me was, kon ook ik me handen niet meer beheersen en streelde door de stof van zijn pantalon zijn pik die zeer nadrukkelijk aanwezig was en super hard. Nadat ik enigszins bijgekomen was van mijn eigen orgasme, wilde ik dolgraag zijn naakte harde pik voelen, zowel met me handen als met me mond. M ritste zijn gulp open en ik nam zijn stijve en gezwollen pik eerst zachtjes in me handen en daarna in mijn mond en genoot ervan…………..plotseling duwde M me zachtjes van zich af en zei, kom we gaan de stad in, stopte zijn stijve pik weg en ritste zijn pantalon dicht en ik was te verbouwereerd om enig commentaar te leveren dus bleef me weinig over dan ook uit te stappen. Hij pakte me bij mijn hand en we liepen de parkeergarage uit alsof dit nooit gebeurt was. We liepen ontspannen, luchtig kletsend door de winkelstraten van Arnhem, gewoon normaal, gelijk aan zovele stellen en mensen alsof alles van het laatste uur alleen in mijn fantasie had bestaan! En het voelde oh zo normaal en vertouwt, zelfs het feit dat ik zonder slip liep was niet eens meer vreemd, het verhoogde wel de seksuele spanning tussen mij en M want af en toe kon hij het niet nalaten om tijdens het lopen me even lekker bij me billen te pakken en me er zo heel bewust van te maken.

Na een tijdje hadden zowel ik als M zin een lekkere warme kop koffie en we liepen een tentje ergens midden in Arnhem binnen. We hebben daar denk ik een dikke 2 uur doorgebracht pratende over van alles en nog wat in ons leven, behalve seks.
Tegen de tijd dat we honger kregen besloten we een leuk restaurant op te zoeken. We hebben heerlijk gegeten, gepraat, gelachen, heel ontspannen alsof we elkaar al heel lang kenden en soms heel subtiel kwam het onderwerp seks even aan de orde maar niet voor lang of uitgebreid.

Weer buiten, voldaan en tevreden van het heerlijke eten opperde M of ik het een goed idee vond op het station mijn auto op te halen en na mijn huis te gaan. Ik genoot van alles zo intens en ik was nog steeds zo ontzettend geil, dat ik er absoluut niet over na hoefde te denken en zei oké.

Afijn we zijn terug gereden, hebben mijn wagen opgehaald en gingen richting mijn huis. Op het moment, toen ik voor het eerst weer even alleen was in de beslotenheid van mijn eigen autootje , liet ik de middag en halve avond qua ervaringen op me inwerken. Misschien was het dom geweest, misschien had ik het nooit zo moeten afspreken, misschien……maar ondanks alle misschien’s overheerste er uiteindelijk alleen het gevoel van intens genot en de avond was nog niet voorbij!

Thuis aangekomen bood ik M iets te drinken aan, zoals een goede gastvrouw betaamt. M wilde wel een kop koffie, dus liep ik na de keuken.
Ik had in eerste instantie niet gemerkt dat M achter mij aan gekomen was en op het moment dat ik me dat bewust werd -hij stond achter me terwijl ik aan het aanrecht stond- voelde ik plotseling, zonder enige vorm van aankondiging, noch woorden dat M 2 vingers pardoes in mijn kutje stak. Ik dacht dat ik zou dubbelklappen. Net zo pardoes trok hij ze weer eruit en liet mij me gang gaan met de koffie.
Ik trilde over me hele lijf terwijl ik de koffie binnen bracht en voor hem neerzette. M was in de hoek van de bank gaan zitten en keek me doordringend aan. Doe je rok eens uit. Zonder er ook maar over na te denken, deed ik mijn wikkelrok af en daar stond ik voor hem, gekleed in mijn jasje, shirt, gekousde benen en pumps met mijn blote kutje. Hij trok me op de bank met de rug tegen zich aan en spreidde mijn benen en streelde me zacht. M had zo ontzettend goed in de gaten hoe ongelooflijk opgewonden en verlangend ik was. Vinger jezelf klaar hoorde ik hem zeggen en terwijl ik tegen hem aan lag met zijn armen om me heen gaf ik me helemaal over aan mezelf en mijn gevoel. Dit bracht niet alleen een geweldig orgasme teweeg maar ook een mega huilbui, zomaar volkomen uit het niets. Het enige wat M deed was zijn armen strakker om me heen en me vasthouden alsof ik een heel klein meisje was.
Door zijn warmte, zijn armen om me heen, kalmeerde ik en begon uit mezelf zonder enige drang, nog vraag of opdracht, M’s broek open te maken en zijn inmiddels harde en stijve pik vol totale overgave te pijpen. M weet heel goed wat hij het lekkerste vind en hoe hij het wil hebben -en al was het niet zo dat ik hem niet goed pijpte- begon hij mij instructies te geven hoe hij het graag wilde en hoe ik dat precies voor hem kon doen. Verbazing maar ook verwarring zijn op mijn gezicht te lezen geweest, doch M ging rustig door met instructie en uitleg dat het meer weg had van een les dan van een vrijpartij. Uiteindelijk kwam hij rustig en beheerst klaar.
Ik maakte een nieuwe kop koffie voor ons. En terwijl we onze koffie dronken en een sigaret rookten bespraken we alles wat er die dag gebeurt was. Ondanks het serieuze gesprek raakten we eigenlijk alle twee weer opgewonden. M stond op pakte me bij de hand, deed de rest van mijn kleren en die van hem zelf uit en nam mij mee naar mijn slaapkamer, hij vroeg alleen wil je geneukt worden en ik kon het alleen instemmend bevestigen. Hij deed een condoom om en terwijl hij me van achteren op zijn hondjes nam, vingerde hij me weer tot een orgasme. Toen ik klaargekomen was trok hij zich terug en ………………………….bleek het condoom geklapt. Heel even was er een soort anticlimax maar door ook hier rustig op te reageren, kwamen we tot de conclusie dat een kans op zwangerschap onmogelijk was.

Geruime tijd hebben we toen nog zitten napraten over alles en met name over ons zelf en onze gevoelens maar zoals altijd aan alle mooie avonden komt een eind. M en ik namen afscheid maar……………………………………… niet voor echt lang.

TIP

2005-03-03T02:35:00.000-08:00

Vanaf vandaag vind je onder de titels **** TIP ****

Site's, foto's, artikelen, kortom.............alles wat ik ben tegen
gekomen en wat mij heeft geraakt maar ook geholpen tijdens
mijn zoektocht.

Favoriete site's:

www.mistique-secrets.com/secret
www.hexx.nl

1e Afspraak....................1e opdracht?!

2005-02-28T10:07:00.000-08:00

Donderdag 3 februari 16.00 uur, Station.

Datum, tijd en plaats waren bepaald. E.e.a. had in eerste instantie nog al wat voeten in aarde. M en ik wonen nou niet direct bij elkaar in de buurt en ondanks dat M zeer mobiel is en vrij in zijn planning, heeft het ons toch nog een 15-tal minuten gekost alvorens we definitief de plaats en plek hadden bepaald. Maar onze afspraak stond en dat was nog het makkelijkste van alles ………zo bleek.

Wij hadden tijdens onze telefoongesprekken al meer gepraat over fantasieën, spanning en hoe je de spanning kon opvoeren met daarin natuurlijk ook mijn wakker geworden gevoelens van slet en hoer willen zijn en uiteraard M’s dominantie.

Die avond was de afspraak plannen uiteindelijk peace of cake, de afspraak invullen, het hoe en wat, qua kleding, qua gedrag bleek een heel ander verhaal. Niet voor M, hij wist wat hij wilde, maar voor mij want nu werd de theorie praktijk………………………werkelijkheid!

"Donderdag 3 februari om 16.00 uur, pik ik je op met de auto bij het station. Ik wil dat je gekleed bent in een kort rokje, met kousen en zonder een slipje aan. Ik zal dit controleren. Daarna rijden we na Arnhem en……………………..?"

Dit was het, ondanks dat het mede een gedeeltelijke fantasie van mij was (geen slipje aan) was alles nieuw, spannend, uitdagend en oh zo………………………….doodeng!

Hoe ik donderdagochtend ben doorgekomen, weet ik niet precies meer. Heftig raasde de spanning & opwinding door mijn lijf afgewisseld met 1001 vragen en dialogen tegen en met mijzelf, van uitdagend tot doodeng, van steenkoud tot bloedheet met daarbij een alles overheersende geilheid die ik absoluut nog nooit eerder in mijn leven had ervaren en ook op geen enkele wijze meer onder controle kon krijgen.

Rond 13.30 uur stapte ik onder de douche. In eerste instantie kalmeerde het stromende water over mijn lijf me, om vervolgens even zo vrolijk mijn spanning en geilheid op te zwepen tot bijna aan een hoogtepunt, vooral toen ik mijn kutje inspecteerde, -zodat ik er zeker van kon zijn dat het glad en lekker genoeg was voor M- kon ik de neiging om mezelf klaar te vingeren tot een orgasme niet weerstaan. Ik verwachtte dat dat de spanning wel iets zou laten afnemen, maar ik kwam bedrogen uit…………….het leek juist wel of het nog erger werd en op dat moment ervoer ik voor het eerst lijfelijk om me echt sletterig te voelen.

Ik liet het gevoel over en door me heen gaan en genoot er intens van.
Dit was ik, ik Roos die niet meer om haar verlangen heen kon nog wilde om voor en van iemand zijn slet en zijn hoer te worden.

Om 15.15 uur stond ik klaar, gekleed in een chique bruin pakje met een overslagrok welke met enkel 2 kleine knoopjes dichtzat en zeer toegankelijk was. Weliswaar niet echt een korte rok maar als ik ging zitten en de overslag in combinatie met de gladde stof zijn gang liet gaan, viel deze zo open dat je een mooie blik werd geboden op mijn benen gestoken in hold-up kousen met kanten rand tot bijna op mijn glad geschoren kutje. Daaronder droeg ik een transparant strak truitje dat mijn borsten mooi deed uitkomen en een paar pumps met een niet al te hoog hakje. In combinatie met mijn gekapte haar, mijn onopvallende make-up en gehuld in mijn lievelingsparfum een verzorgde jonge vrouw.

Een aantal maanden geleden had ik in bijzijn en op aandringen van een vriend een jas gekocht waarvan ik later dacht…………………..brrrr dit is niks voor mij veel te opvallend hoe heb ik het kunnen kopen, wat moet ik ermee!

Juist vandaag besloot ik deze jas aan te trekken…………………3/4 lang, knalrood, sky-leer, voorzien van een zilverkleurige lange ritssluiting (van boven naar beneden en omgekeerd te openen) met diverse zilverkleurige gespen en een centuur.
Ik besloot het centuur op mijn rug te binden en de lange ritssluiting van onder na boven tot ter hoogte van mijn bovenbenen op te laten staan, waardoor mijn overslagrok nog steeds goed open kon vallen. Ik zette mijn kraag iets op en liep na de spiegel voor een laatste blik op mijzelf.

Wauw……….wat ik toen zag was niet meer alleen een verzorgde jonge vrouw…….het was
een gewaagde vrouw met een erotische en sexy uitstraling…………… een hoer bereid zich te laten oppikken bij het station!

Tijdens de hele dag had zich een transformatie voltrokken, niet alleen qua uiterlijk maar vooral qua innerlijk. Zonder slipje aan, met een zeik nat kutje, barstend van verlangen, trots, uitdagend zonder enige schaamte of gene, weliswaar met een buik vol zenuwen, verliet ik die middag mijn huis, stapte in mijn auto op weg naar M om me voor het eerst van mijn leven totaal over te geven aan iemand, aan M, maar ook aan mijn gevoel om een slet en hoer te zijn!

En toen......................reageerde M.

2005-02-27T21:19:00.000-08:00

Zoals al verteld had ik dus op een datingsite een behoorlijk degelijk advertentie geplaatst met de insteek vriendschap en wie weet meer. Bewust had ik er geen foto van mijzelf bij geplaatst en ook vermeld dat ik een oude pc had en niet in het bezit was van een digitale camera noch van een webcam. Waarom?............................iemand die zuiver vriendschap in gedachten heeft kijkt niet eerst na het uiterlijk, maar is in eerste instantie meer geïnteresseerd na wat de persoon achter het profiel te vertellen heeft en wie ze is en pas daarna hoe ze er uit ziet.

Op zondagavond 30 januari kreeg ik een reactie op mijn advertentie van Minnar kort maar krachtig luidde zijn reactie:
“Bekijk eens mijn profiel en als het je wat lijkt zie ik graag een berichtje van je terug”.

Dit betekende dat M mijn advertentie en profiel had gelezen en bekeken en hem dit wel moest aanspreken (zelfs zonder foto) en daardoor had besloten om mij een berichtje sturen. Het flitste wel een moment door mijn gedachten “waarom die uitnodiging om zijn profiel eerst maar eens te bekijken”.
Ik stond hier niet al te lang bij stil, klikte zijn profiel aan en begon te lezen.

Helaas weet ik zijn exacte advertentietekst niet meer maar het kwam op het navolgende neer.

M is single, 47 jaar, (dominant), zelfstandige, zit goed in zijn vel, in zijn leven is geen tijd en ruimte voor een permanente, vaste relatie (lees huisje beestje boompje relatie). Doch zoekt M wel een relatie met een leuke, vlotte spontane vrouw, die hij wil steunen en geven wat hij kan en met wie hij vooral ook gezelligheid en fijne spannende seksuele belevenissen kan hebben.

Wel ja……………..was mijn eerste reactie. Ben ik dan zelfs met mijn degelijke advertentie en mijn expliciet aan geven dat ik een vriendschap zoek, toch nog zo onduidelijk?! Aan de ene kant irritatie en wrevel aan de andere kant had zijn advertentie ook wel wat, hij was in ieder geval duidelijk over wat hij wilde. Niet achterom, geen mooi bla bla bla verhaal, niet ordinair of platvloers maar gewoon en vooral………………..duidelijk.

Ik klikte toch eerst nog de advertentie weg en surfte enige tijd wat op het internet, maar het bleef door mijn hoofd spoken. Met name omdat ik zelf eigenlijk steeds duidelijker kreeg dat een vaste relatie op dit moment niet (en misschien wel nooit meer) in mijn leven paste. Daarnaast kwam ook de herinnering boven van een minnaar uit het verleden waarmee ik van het begin af aan een puur seksuele relatie heb gehad die bijna een jaar duurde. Een prettige herinnering met fijne seks!
Daarnaast kon ik me -om de een of andere onverklaarbare wijze- niet aan de indruk onttrekken dat het M niet om eenmalige seks te doen was, er was meer…………………. Dat intrigeerde me en mijn natuurlijke nieuwsgierigheid was gewekt.

Op dat moment besloot ik M te antwoorden, daarbij in mijn achterhoofd dat ik eerst maar eens wilde uit vissen wat nu de bedoeling precies was en vooral………………………….hoe ik me daarbij voelde.

Diezelfde zondagavond en nacht zijn M en ik begonnen met chatten. Vanaf de algemene beleefdheden, de normale belangstelling voor elkaar belandden we eigenlijk al heel gauw bij het onderwerp seks en seksualiteit aan en binnen een mum van tijd bij die van ons zelf.
En daar wachtte mij mijn eerste verrassing…………………………………M was dominant!
Oké natuurlijk had ik dat in zijn advertentietekst gelezen (dominant) maar dacht ik daarbij gelijk aan dominant in relatie tot seks, nee………………absoluut niet.

Ondanks dat dit ons eerste Chat gesprek was, ondanks de dominantie van M in relatie met seks, voelde ik me goed en heel vertrouwt maar bovenal was er z’n onbestemd onderbuik gevoel in mij waardoor geen haar op mijn hoofd er maar over dacht gelijk dit contact te beëindigen. Sterker nog ik begon M het hemd van zijn lijf te vragen en dan vooral op het seksuele vlak, de dominantie daarbij……………..gewoon alles. Ik merkte verbazing maar ook een groeiende verwarring bij mijzelf en hield mezelf toen voor dat dat nu juist voortkwam uit mijn natuurlijke gezonde nieuwsgierigheid. Maar waarom voelde het dan zo prettig, zo fijn, zo lekker, zo warm zo…………..opwindend!

Maandag, dinsdag en woensdag was het contact tussen mij en M niet meer gewoon of regelmatig te noemen maar heel veel, heel intens, heel erg diep en ging verder dan dat ik ooit eerder had ervaren nog voor mogelijk had gehouden.
Wij hadden contact op alle mogelijke manieren van Chat, sms, tot telefoongesprekken en zelfs telefoonseks.

En ondanks dat mijn verwarring in mijzelf groeide en groeide wilde en kon ik dit en M op de een of andere idiote wijze niet loslaten en verlangde ik alleen maar naar meer, meer en meer.

M wist dit, voelde dit, begreep dit en hij gaf meer en meer en meer. Geen vraag bleef ontbeantwoord (ondanks dat ik misschien wel 3 keer op hetzelfde terug kwam), hij luisterde naar mij ongeacht wat ik hem vertelde, reikte dingen aan, gaf me ideeën, maakte fantasieën
los en vooral bespreekbaar……………………………..maar vroeg ook en eiste; antwoorden, delen van mijn gevoel, deed een beroep op mijn durf en lef maar bovenal………………….. gaf me de ruimte, de rust, het vertouwen en het geduld om voor het eerst te zijn en te laten zien wie ik was compleet met mijn emoties en verwarring. Hij pushte niet, loste niets op, vulde niets in maar liet mij mijn eigen weg hierin zoeken en vinden zodat ik altijd het gevoel zou hebben en houden dat alles wat ik zei en deed mijn keuze was en is die hij, M respecteert.

Na 96 uren vol (bijna) continue en heftig, intens contact en telefoonseks was het absoluut onvermijdelijk en onmogelijk om elkaar niet te willen zien, te ontmoeten en………………....…….!

Was het dit....................?

2005-02-27T06:03:00.000-08:00

Zoals je al hebt gelezen is dit weblog mij gegeven door M. M is degene die mij begeleid, opleid helpt en steunt zodat ik uiteindelijk geheel vrij thuis kan komen bij mijzelf en mijn ware gevoelens, waardoor ik mezelf op een natuurlijke wijze zal kunnen aanvaarden, accepteren als een slet, hoer en sub die ik diep van binnen al zo lang ben en wil zijn en vanaf nu.................... voor en van hem.
Buiten het onvoorwaardelijke vertrouwen dat ik in M heb is het voor mij ook heel belangrijk om op mezelf daarin te kunnen blijven vertrouwen, zodat ik weet dat elke stap die ik hierin zet mijn eigen bewuste keuze is en zal blijven. Het beste heb ik dat altijd gekunt door te schrijven. Derhalve is dit weblog voor mij dan ook meer dan een aardig gebaar van M. Het is een cadeau waarmee M mij laat zien en voelen hoe belangrijk "IK" ben.

Onderstaand geef ik je een kleine globale blik in mijn leven, wat er vooraf ging en hoe ik er toe ben gekomen te willen zijn wie ik eigenlijk echt ben.

Roos is de naam 42 jaar; vrouw, moeder, vriendin, maatje, steun en toeverlaat voor iedereen die het maar nodig heeft………………………………………
Zolang ik me kan heugen - al vanaf dat ik een klein meisje was - heb ik situaties moeten handlen, keuzes moeten maken beslissingen genomen en daarbij de consequenties gedragen voor zoveel dingen die eigenlijk niet bij mij thuis hadden gehoord, niet qua leeftijd, niet qua persoon, gewoon niet.
Onder andere door dit ben ik (uit)gegroeid tot een zeer sterke vrouwenpersoon die eerst moest en later niet beter meer wist dan altijd maar de krachtigste te zijn en daarbij de gave had ontwikkelt om vooral te zorgen dat zij haar eigen gevoelens, wensen en behoeften altijd wegduwde en ondergeschikt kon maken.

2004 Crash……………. De vele jaren dat ik zo geleefd heb waren niet de makkelijkste, soms zelfs zwaar, waardoor er vaak weinig te lachen viel nochik me echt gelukkig voelde. Alleen kommer en kwel, natuurlijk niet! Natuurlijk waren er ook fijne, vrolijke en gelukkige periodes, doch het waren moment opnames waarvan ik me nu wel eens afvraag hoe oprecht en werkelijk ze eigenlijk voor mij zijn geweest. Want ik leefde hoe ik had geleerd te leven en aanvaardde dat als normaal (dacht ik). De gebeurtenissen van het laatste jaar deden de deur dicht. Ik, Roos stortte lichamelijk in en het laatste stukje wat nog overeind stond van haar was nu ook aan het eind. Ja ja, zelfs voor de meest sterke en krachtige persoonlijkheid komt er eens een einde aan incasseren. En alhoewel ik op dat moment echt dacht oké dit was het dan, voelde ik geen angst maar juist een enorme opluchting en rust over mij heen komen want ik was het al zooo lang moe.

Nu, achteraf denk ik dat de crash nodig is geweest. Het bleek de ommekeer, mijn kruispunt te zijn wat niet het einde betekende, maar een nieuw begin. Een begin waarbij ik nu eens eindelijk de moed en het lef vond op zoek te gaan naar mijzelf, naar mijn gevoelens en mijn behoeftes. Deze keer kon ik ze niet meer wegduwen, ontkennen en ondergeschikt laten zijn aan anderen. Alhoewel ik het automatisch en instinctief toch weer probeerde, lukte het me absoluut niet er controle en grip op te krijgen; ik was………………….los (geslagen)!

Dit begin en het losgeslagen gevoel veroorzaakte een heftige vloedgolf van emotie’s , van intens verdriet tot woede en razernij, maar ook van stilte en rust tot berusting. Welke kant ik op moest, linksaf, rechtsaf, rechtdoor het was een wirwar van mogelijkheden en onmogelijkheden. In deze periode ging ik van heel diep tot heel hoog tot zelfs erg extreem.
Geleidelijk aan luwde de storm. Ik begon heel langzaam weer overeind te komen en stap voor stap te zetten op weg…………..na mijzelf.

Een van deze stappen leidde tot het plaatsen van een advertentie op een datingsite, want een leuke partner dat leek me wel een aardige 1e stap in de richting van één van mijn behoeftes. Alhoewel in welke vorm en of ik nog wel een vaste relatie van huisje, beestje, boompje wilde was mij eigenlijk nog niet echt duidelijk en al enige tijd een twijfelpunt. Een ding wist ik zeker, dat ik sterk seksuele gericht ben. Seks was en is voor mij belangrijk, een behoefte die ik absoluut niet wilde en ging opgegeven. Wat mij de laatste jaren wel steeds meer tegen stond waren de one-night stands en de steeds wisselende partners. Niet dat de vrijpartijen niet lekker waren, zeker wel, maar onderhuids bleef er altijd een gevoel zitten dat ik niet echt aan mijn trekken gekomen was, wel lichamelijk bevredigd maar daarna bleef er op de een of andere wijze een sluimerend onbevredigd gevoel. Echt diep er over nadenken deed ik niet, waarom ook, wat zeurde ik nu, de sex was toch oke geweest, ik had toch gekregen wat ik wilde……………….of? Ik schoof het gewoon terzijde.

Duidelijk was dus wel dat ik dit eigenlijk niet meer wilde, maar wat en hoe wel dan?
Uiteindelijk besloot ik dat ik eerst maar eens de stap moest zetten om weer eens iemand te ontmoeten en de rest, ach daar maakte ik me dan later wel eens gedachten over.
Ik plaatste dus op een avond/nacht een toch wel degelijke advertentie, te beginnen voor vriendschap en wie weet meer! Ik bekeek zelf ook heel wat advertenties van de mannelijke zoekers en kwam tot de conclusie dat mijn keuze voor “vriendschap” toch wel een goede was, want al het losse flodder gedoe en mooie verhalen en profielen kende ik al en het uiteindelijke doel was dan niet meer dan vreemdgaan en one-night stands.
Vele lezers en bekijkers van mijn advertentie en profiel, een aantal reacties die het toch nog even moesten proberen en een aantal reacties waar een aardig contact mee was/is maar niet meer dan dat.
En toen……………………………………………………………………………reageerde M!

Peace betekent....................

2005-02-26T01:12:00.000-08:00

Mijn M gaf me dit webblog....................als houvast, steun, hulp bij mijn zoektocht naar wie ik nu eigenlijk echt ben en wil zijn, zodat ik naar 42 jaren zwervend, dwalend, zoekend uiteindelijk zal kunnen thuiskomen bij mijzelf en mijn gevoelens die zolang...........................opgesloten, weggeduwd en vergeten zijn geweest!

Peace..........de foto................de vrouw..................zij.................................dat ben ik als ik na mijn zoektocht thuiskom bij mijzelf!

Roos

Eerste post

2005-02-25T19:11:00.000-08:00

Mijn M heeft mij dit blog gegeven. Ik zal het koesteren en met liefde verzorgen.

2005-02-25T11:41:00.000-08:00

PEACE