Sunday, July 31, 2005

Zoektocht?!

Zoektocht?!

Een van de dingen die ik –eigenlijk direct – na het verbreken van mijn D/s relatie met M merkte en ook altijd heb gezegd is……….

“Ik weet niet of ik een dusdanig heftige D/s nog een 2de laat staan een 3de keer aan zal kunnen”.

Het was een gevoel gebaseerd op instinct, intuïtie en ook wel zelfkennis. Ik ben nu eenmaal altijd al iemand geweest die er of helemaal voor gaat of niet en als ik er voor “ga” dan is dat met mijn hele hebben en houden oftewel 100%.
Ik heb dat wel eens anders geprobeerd door mij terughoudender op te stellen, niet gelijk mijzelf helemaal open en bloot te geven, maar op de een of andere manier werkt dat niet, sterker nog heb ik het gevoel niet mijzelf te zijn maar een toneeltje op te voeren en dat druist in tegen mijn eigen gevoelens, mijn eigen ik.
Soms wordt ik dan ook wel eens omschreven als “te” enthousiast, open, amicaal, betrokken en zeker “te”snel en goed van vertouwen, maar zo ben ik nu eenmaal, zo werkt het nu eenmaal voor mij.

Voor mij werkt het nu eenmaal zo:
Ik begin met alles bij 100% (respect, vertouwen e.d.) en de reactie en actie van de ander zorgt er dan voor dat dit 100% blijft of……………dat het veel minder wordt en als dat het geval is dan eindigt z’n relatie (wat voor een dan ook) vaak op de korte of lange termijn.

Alleen in het D/s komt er nog iets bij……………..de emoties, de gevoelens zijn zoveel heftiger, intenser, dieper en alles gaat 100x misschien wel 1000 x sneller en harder en vaak kun je dat niet controleren of in de hand houden.

Het vergt m.i. dus nog veel meer dan de 100% die ik normaliter al inzet…………heerlijk, geweldig maar ook…………..eng, beangstigend want……………..hoe vaak kun je dit van jezelf eisen???!!!!!

Afijn ik sta dus al enige tijd stil, stil in de daadwerkelijke beleving van een D/s relatie en dat voelt aan de ene kant eigenlijk wel goed omdat ik hierdoor de ruimte en de tijd heb gekregen om de heftigheid van alles voor mijzelf op een rijtje te zetten, te aanvaarden en alle veranderingen een plekje te geven en natuurlijk te begrijpen. want……. ………jemig wat ben ik verandert !
En eerlijk gezegd denk ik -nu terugkijkend- dat dit heel belangrijk is.
Aan de andere kant voelt het natuurlijk helemaal niet goed, zou ik wel anders willen want het intense verlangen blijft toch ook!!

Dus stilstaan……..ja, maar niet t.a.v. mijn eigen verdere ontwikkelingen m.b.t. BDSM of eigenlijk mijn sub zijn.

Om mij heen zie, lees en hoor ik het ook anders. Sommigen gaan naar een korte periode toch weer actief “op zoek”, hetzij door zelf een advertentie te plaatsen, hetzij door op advertenties te reageren. Ondanks dat ik dit op zich wel oké vind, want je wordt er natuurlijk nooit dommer van om met verscheidende en verschillende Dominanten eens te praten of ze zelfs irl te ontmoeten, zet ik er ook mijn vraagtekens bij. Het is niet niks en ook deze gesprekken en zeker de ontmoetingen zijn heftig, sterker nog heel heftig wat ik er van begrijp.

( zie bijvoorbeeld www.bdsmzaken.nl , Dagboeken en dan met name het dagboek van elle meme, erg mooi geschreven)

Maar hoe pak je het nu werkelijk goed aan, wat is nu het beste, wat is wijsheid………?????

Een van de dingen die mij zeer zeker heel duidelijk is geworden, is dat je zoiets maar niet even doet en dat het vinden van (weer) een goede, optimale D/s relatie eigenlijk een “hels” karwei is want er is toch wel heeeeeel veeeeeel kaf onder het koren!!!!!!

Daardoor betrap ik mijzelf ook wel eens op de gedachte………jemig moet ik het BDSM maar niet laten voor wat het is, gewoon de deur dichtgooien en mij toch maar gaan richten op een “gewone, normale, simpele” relatie (en dat is ook al geen peanuts meer …. Hihihihi) ?????!!!!
En na die gedachte wordt ik dan telkens weer overvallen door een heel verdrietig en zo leeg gevoel……en dan weet ik het weer…………….NEE, ik ben en blijf sub het zit in mij, het is
wie ik ben………..het is waar ik naar verlang mijn sub zijn en het liefst in een D/s relatie met een Meester!!!!!

Dus ga ik verder op deze weg, stap voor stap, groei en ontwikkel mijzelf in zoverre dat nu gaat en geniet van de dingen die er nu wel zijn en probeer mijn verlangens en behoeften weliswaar te voelen, maar voorlopig anders in te vullen totdat……….


s_roos
31-07-2005

0 Comments:

Post a Comment

<< Home