Thursday, July 07, 2005

Verhaal Deel 2

Dromen........fantasie en werkelijkheid............wordt afscheid!

..............alsof het de normaalste zaak van de wereld is, alsof het normaal is...........................

Achter Ria aan kijk ik om mij heen en vang een glimp op van een ruimte...........een volledig ingerichte sm-ruimte en de bibbers van opwinding voel ik door mijn lijf en het verlangen......het gaat gebeuren, echt gebeuren.

Doordat ik in gedachten ben botst ik bijna tegen Ria op, die plotseling voor een deur stilstaat. Hopla roos, zegt ze lachend en ik lach verlegen terug. Jaja meisje, eens moet de eerste keer zijn.........maar ik kan je beloven...............je zult genieten, voegt Ria er nog aan toe.
Ze opent de deur waar wij voor staan en duwt mij zachtjes naar binnen................ga maar meisje, en geniet zegt ze, knipoogt draait zich resoluut om en trekt de deur achter zich dicht.

Daar sta ik dan in een ruimte die is ingericht als badkamer.........een mooie badkamer met alles erop en eraan..............mmm een bubbelbad, of heet dat jaccuzi, een aparte douche, een toilet, 2 wastafels naast elkaar met 2 grote spiegels erboven. De ruimte is schemerig verlicht door spots in het plafond en boven de spiegels tesamen met het mooie tegelwerk in oranje/bruin met beige accenten geeft het een heel warm en behaagelijke gevoel...................ik ontspan en begin mijzelf rustig uit te kleden.
Aan alles is gedacht, douche-gel, shampoo, bodylotions, creme's...........alles.................zelfs een apart hoekje met een spiegel en planchet waarop borstels liggen en een fohn aan de muur hangt en op het tafeltje er onder diverse make-up artikelen staan.
Wauw denk ik bij mijzelf, hier kom je echt niets te kort!

Ik draai de douche aan - die al ingesteld is op 32graden- en stap eronder. Ik laat het warme water over mijzelf heen stromen en ontspan mijzelf geheel.
Terwijl ik mij in zeep en mijn haren was, gaan mijn gedachten naar mijn Meester en..............naar de andere ruimte(s).

Plotseling schrik ik op uit mijn gepeinz, jemig hoe lang sta ik hier al..............ships mijn Meester zit te wachten......................het is weliswaar jammer dat ik niet langer van al dit moois kan genieten maar glimlachend draai ik resoluut de kraan dicht en begin mijzelf af te drogen, smeer mijzelf in met de bodylotion en begeef mij naar de (kap)tafel met de fohn en de make-up........er volgt nog zoveel mooi's!
Binnen 10 minuten ben ik dan ook helemaal klaar, ik kijk nog eenmaal in de spiegels, geef mijzelf een brede glimlach, recht mijn schouders en loop trots richting de deur.

Ik voel mij goed, heerlijk en trots en zo loop ik naakt met mijn polsboeien om de gang in richting de "lounge"alwaar mijn Meester op mij wacht.
Als ik binnen kom, zie ik mijn Meester mij glimlachend bekijken, ik blijf iets verlegen staan.
Ik zie hoe mijn Meester mij wenkt en ik loop op hem af, en blijf voor hem staan...................hij zegt niks en maakt met zijn hoofd een knikbeweging................ik weet waar en hoe hij wil dat ik bij hem ga zitten.
Ik pak een kussentje van de bank leg het op de grond en ga aan zijn voeten tegen zijn been aan bij hem zitten. Ik leg mijn hoofd op zijn schoot en sla mijn armen om zijn benen heen. Ik voel hoe hij zijn handen op mijn hoofd legt en mijn haar streelt.
De eerste aanrakingen met en door mijn Meester in weken........................en plotseling stromen de tranen over mijn gezicht .................
Zachtjes hoor ik mijn Meester vragen........waarom huilt mijn subje? Bibberig antwoord ik hem: omdat ik zo blij ben dat je er bent, dat wij samen zijn en de tranen blijven stromen.
Ik voel hoe mijn Meester mij blijft strelen.............en ondanks dat ik er ook heel geil van wordt.........voel ik nog iets........het is anders dan anders.....ik voel angst, een soort beklemmend gevoel........een soort waarschuwing voor.................ik luister naar mijn hart, dat oorverdovend pompt en heel langzaam dringt het tot mij door dat mijn Meester zachtjes begint te praten.....de woorden spreekt hij rustig en zacht uit maar ze komen binnen als een mokerslag.

Terwijl hij spreekt pakt hij mijn hand..........alles is anders.............alles is zo normaal..........zo normaal als dat het is bij ...............iedere beeindiging van een relatie!

Ik hoor wat Meester zegt..............zijn hoofd, zijn verstand houdt hem tegen...........oh nee niet zijn gevoel.........zijn gevoel is nog altijd even heftig en het liefst wil hij mij dekken, nemen, bezitten.......maar zijn hoofd .............het weershoudt hem ervan............hij kan het niet, hij mag het niet.........niet meer...........hij mist nog steeds die 10-20% in onze relatie.........
Het houden van!!!
De wereld draait gewoon verder, ik hoor mijn Meester verder praten en ik hoor hem niet, mijn lichaam staat scherp, wordt zelfs geiler en geiler van elk woord dat Meester spreekt en elke emotie die het bij mij oproept maar alles overheersend daarboven uit galmt er in mij en in mijn hoofd.................
Dit is het einde!!!
en heel zachtjes ergens diep van binnen in mij fluistert een stemmetje.........ik wist het, ik wist het, JIJ wist het!
Mijn tranen zijn gestopt, ik kijk voor mij uit, raak in een roes, in een wazige wereld van niets en in een hele diepe
Onderdanigheid!!!
Ik ben in en in verdrietig, voel een inmense pijn in mijn hart, mijn lijf trilt, mijn kut stroomt over en ik zak weg steeds verder en steeds dieper in deze onderdanigheid, in een verlangen wat ik nog nooit eerder heb gevoeld.
Ik weet niet hoe lang mijn Meester nog door spreekt, ik weet niet hoe lang ik zo bij hem zit, maar plotseling hoor ik MIJN stem............ver weg, ergens ver weg van buiten af dringt MIJN stem bij MIJ binnen......ik hoor MIJZELF zeggen:
Meester, als je 100% zeker bent dat dit het einde is, als je zo zeker bent dat je nu definitief de streep wilt trekken dan...........................ik hef mijn arm met mijn boei op een houd hem mijn Meester voor. Hij kijkt mij aan, met een van pijn vertrokken gezicht en vraagt zacht: Is dit wat je echt wilt?
Ik blijf hem aankijken en voel een golf van misselijkmakende angst door mij heengaan als ik bibberend zeg: Nee Meester dit is niet wat ik wil............maar.......... met deze boeien heb je mij aan je gebonden........en nu moet jij ze ook weer losmaken.........mij loslaten.
Ik zie zijn handen trilllen, ik hoor hem diep ademhalen, ik zie zijn strijd en heel langzaam nemen zijn handen mijn pols en maken de gesp van de eerste boei open en neemt hij hem af, de tweede volgt.........net zo onzeker...........net zo pijnlijk...........net zo.........
Ik voel mij totaal wegzakken, ik voel mij kaler dan ooit te voren, ik voel mij steenkoud worden, ik voel mij totaal ontreddert, verloren, eenzaam en in en in verdrietig.
Ik huil bittere tranen, vele tranen en ik doe het zwijgend en stil.............alleen.
Ik voel mijn Meester huilen - niet letterlijk- innerlijk, ik zie absoluut geen opluchting, geen bevrijding, geen het is goed zo.
Ik zie zijn strijd, zijn innerlijke strijd tussen hoofd en gevoel die...........
nog steeds niet uitgestreden is!!!
en niet voorbij is, niet nu, niet morgen, niet.................(n)ooit.
En ineens huil ik om hem, voel ik pijn om hem en het maakt mij nog triester dan ik al ben.
Ik besef heel intens dat ik geen keuze heb hoeven maken, mijn gevoel had de keuze al voor mij gemaakt...........ik hou van mijn Meester............maar hij...........hij heeft een keuze moeten maken van zijn verstand............zijn verstand is nu de baas............maar laat zijn gevoel dat zomaar toe?!
Er volgen nu momenten van samen praten, een sigaret roken, een kop koffie drinken, het tegenelkaar aankruipen, elkaar vasthouden, elkaar troosten, strelen....................en weer voel ik hoe mijn gevoel het wint van mijn verstand..............ik bied mij aan, ik kruip tegen hem aan, ik streel mijn Meester.........ik laat hem nog eenmaal zonder woorden, puur vanuit diep gevoel en totale overgave zien wie ik ben, wie hij is voor mij.
Ik zie zijn gevecht tegen het gevoel wat het oproept in hem, ik zie zijn verdriet, ik zie wat het doet, ik zie en voel hoe hij probeert hem en mijzelf te stoppen, ik hoor hem zeggen........."subje hier krijg je achteraf spijt van, dit zal niet goed voelen" maar ik geef en ik geef e geef................
Ik kan niet anders...............dit is mijn afscheid..........mijn loslaten.
Nog eenmaal vol totale overgave geef ik mijn Meester wat ik hem kan geven!!!
Daarna is er ook een soort afstand, niet direct lichaamlijk, maar van binnen.............ik voel hoe ik hem laat gaan............ik voel ook hoe ongemakkelijk hij zich voelt en ik spreek het uit........ik zeg hem het is oke.
Ik zit niet meer op de grond, nu zit ik naast hem op de bank, af en toe zeggen wij wat, praten wat, maar op de een of andere wijze valt er niet veel meer te zeggen............het is tijd, tijd om te gaan...........uit elkaar te gaan.
Wij staan beiden op, lopen naar de deur, pakken elkaar nog een keer heel intens vast. De tranen stromen wederom over mijn gezicht terwijl ik zachtjes in zijn oor fluister.
Ik hoop dat je het geluk zult vinden, ik hoop dat je iemand zult vinden waarvan je ook kunt houden en ik.....................
Hou van jou!!!
Vanaf dat momen gaat ieder zijn letterlijk en figuurlijk, verstandelijk en emotionele eigen weg.
Wordt vervolgt
s_roos
07-07-2005

1 Comments:

Anonymous Lost said...

Geen woorden voor...

Kippenvel en tranen.

Lost (in this world)

1:39 PM  

Post a Comment

<< Home