Tuesday, July 12, 2005

Ik blijf trouw aan mijn gevoel!

Iedere dag is een nieuwe, soms zijn het dagen van vechten, soms zijn het dagen van.......een soort berusting!

De dagen van vechten zijn het ergste. Gevoelens en emotie's slingeren je van het ene uiterste in het andere en vise versa............soms heb je het gevoel "ik kan niet meer", soms krijg je een dusdanige adrealine-shot dat je wel door een muur heen zou kunnen lopen (heb ik nog maar niet uigeprobeert hihihi). Afijn heftig dus...........

Daarnaast zoek je naar antwoorden, probeer je te begrijpen, probeer je te analyseren. Dan ook het praten.........je praat en praat en je kletst en kletst, verteld en verteld en denkt en denkt............... zolang totdat je er zo doodmoe van bent dat alles ineens stopt en je wegglijdt in een soort gelatenheid en daar vervolgens tot de conclusie moet komen dat je met dit alles nog steeds net zo ver bent als dat je was.........pfffffffff en dat kost energie.

En dit alles gaat samen met vele emotie's en gevoelens waarvan je soms ook tot de conclusie komt dat dat nou niet altijd de beste raadgevers zijn.............

Afgelopen dagen heb ik dat zelf gemerkt...........heftige emotie's, snelle conclusie's het ging met mij aan de haal...........heel erg aan de haal.................en ik deed en schreef dingen die ik normaal, in een rustige, gebalanceerde ik, niet eens in mij op zouden komen...............jajaja die balans!

Achteraf (misschien eigenlijk wel direct erna) voelde het zeker niet als opluchting.......nee sterker nog ik kreeg een zwaar en bitter gevoel over mij heen want mijn gevoel wees mij eigenlijk terecht............maar ik schoof het gemakshalve maar even aan de kant..........

Alleen zoals met alles..........je kunt het wel wegduwen, wegschuiven, aan de kant duwen maar uiteindelijk zul je er - leuk of niet leuk- toch mee moeten dealen..................consequentie van je gedrag zal ik het maar noemen (grijnzzz)

En wat was de consequentie.............of eigenlijk conclusie?
Verbijstering over mijzelf..........door te intuitief/instinctief, van uit een heftige emotiete reageren, werd ik kwetsend.................en uiteindelijk blijkt dat ik mijzelf het hardste daarmee kwetste!
En dat is niet dom maar eigenlijk heel stom.........................want was ik dichter bij mijzelf gebleven, was ik meer trouw gebleven aan mijn gevoel...................................dan was mij dat niet gebeurt............weet ik nu!

Sorry zeggen helpt wel een beetje, maar maakt iets niet ongedaan.

En mede hierdoor heb ik een belofte aan mijzelf gedaan............vanaf nu blijf ik trouw aan mijzelf, aan mijn gevoel ongeacht wat wie waarom, gebeurd!
Als mijn gevoel mij zegt dat iets goed is, dan is het goed en dan blijf ik daar op vertouwen,
No matter what!

En weer een stukje wijzer.................?!


s_roos
12-07-2005

0 Comments:

Post a Comment

<< Home