Sunday, July 17, 2005

Gevoelsmens ?!

De afgelopen dagen ben ik bezig geweest (en nog) met iets te verwerken dat een behoorlijke impact op mij heeft gehad...............het was een uitspraak van iemand....................en die uitspraak blijft steeds weer terug komen. Het was zeer rationeel en dat is eigenlijk iets wat ik niet ben......ik ben een gevoelsmens met gevoel voor realiteit alleen..........op mijn manier en mijn tempo.

"Als je iets wilt en je kunt het niet krijgen, hoe lang wil je het dan blijven proberen?"

Op het moment dat het tegen mij gezegt werd heeft het ingeslagen als een bom, het was bikkelhard, pijnlijk........en ja ook kwetsend.
Op dat moment was ik eigenlijk te verbijsterd, te verbouwereerd om echt te kunnen reageren nog verbaal, noch met tranen en pas later is het echt door gedrongen!

Het blijft door mijn hoofd malen, komt steeds terug. Het zijn niet zozeer DIE woorden die de impact op mij hebben maar de betekenis erachter waarbij ik veel tegenstrijdigheid en dubbelheid voel en ervaar............en dat heeft iets in mij geknakt.

Ik ben en blijf een gevoelsmens....................een mens die zolang zij blijft voelen moed houdt, hoop put uit doch dat neemt niet weg dat je gevoel je dan ook - weliswaar misschien langzamer - brengt tot de realiteit van iets.
Maar datzelfde gevoel helpt je dan ook verder te gaan!

Een gevoelsmens doorleefd ieder proces, iedere situatie met haar gevoel.
Ik kan mij heel goed voorstellen dat dit voor rationele mensen vaak overkomt als "blijven hangen", niet realistisch zijn, niet willen of kunnen loslaten..................maar dat is niet zo!

Uiteindelijk is mij altijd gebleken dat als ik op een gegeven ogenblik zeg dat ik ergens klaar mee ben, dan is er ook absoluut geen weg meer terug.............ik doorleef een periode alle gevoelens die horen bij afscheid - een soort rouwfase - en vervolgens laat ik los en ga verder en op dat moment is het voor mij ook klaar helemaal en afgesloten..............het zal mij daarna ook niet meer belemmeren in mijn weg verder noch zal het mij doen besluiten om om te keren of terug te keren.............zelden of nooit.
Natuurlijk houd ook ik de herinnering.....................maar (bijna) nooit "had ik maar" oftewel spijt, want deze dingen heb ik in de afscheidfase al doorleefd of doorvoelt

Het gekke van alles is dat ik al meerdere keren heb gemerkt dat ik daarna zelfs standvastiger, concreter ja zelfs veel malen harder kan zijn dan iemand die de gelijke situatie reationeel heeft benaderd.

Of dat jammer is.................beter is...................ik weet het niet, heb er eigenlijk geen oordeel over........ ik weet alleen dat ik gevoelsmens ben en zal blijven want dat is goed voor mij!

s_roos
17-05-2005

1 Comments:

Anonymous Lost said...

Hallo Roos,

Je weblog weer gelezen. Als je niet zo een gevoelsmens zou zijn, denk ik niet dat het geheel zoveel invloed zou hebben. Nu doorleef je het misschien op een manier die veel pijn doet, maar je doorleeft het.

Met ratio kan je wel zeggen dat het niet kan en je gevoel weg stoppen, maar in je doorleving, gevoel en pijn, verwerk je het pas echt. Dan komt die duidelijkheid in jezelf! Laat anderen ervan zeggen wat ze willen, zij hebben jouw gevoel er niet in.

Geen oordeel, niet over de één en niet over de ander, je bent zoals je bent en kan het alleen doorleven op jouw manier!

Groet, Lost

4:04 AM  

Post a Comment

<< Home