Thursday, June 09, 2005

2e Dag het dringt niet door?!

De 2e dag zit erop...............maar de echte betekenis dringt nog steeds niet tot me door.

Sinds 2 weken was ik weer aan het roken. Op dringend advies van mijn longarts moest ik een nieuwe poging doen om te stoppen en ter ondersteuning dan toch maar Notrilen gaan slikken (een antidepressiva dat als ondersteuning dient en de afkickverschijnsele onderdrukt). Daarnaast had ik Meester M gevraagd of hij mij opnieuw wilde helpen met stoppen en zondagnacht klokslag 23.50 uur kreeg ik van hem te horen dat ik kon laten zien wat hij mij waard was, want dan stopte ik nu gelijk met roken. Hij gaf mij weliswaar geen belofte dat dan onze relatie weer zou worden zoals hij was geweest..........maar toch. Daarnaast gaf hij aan toch wel voornemens te zijn in die week erop misschien naar mij toe te komen.......dus.

Daar wij elkaar maandagavond niet zouden spreken kreeg ik verder de opdracht hem een mailtje te sturen met daarin de resultaten van mijn stoppoging van die 1e dag te melden.

Uiteindelijk heb ik maandag 2 sigaretten gerookt en om 15.30 uur een nicotinepleister geplakt omdat ik tegen de muren opliep. Op de een of andere wijze lukte het me niet. Ik vond het zwaarder dan de eerste keer en de teleurstelling daarover was ook zwaarder.............ik weet niet, iets miste.

Op het moment dat ik het mailtje stuurde heb ik hem dat ook verteld en kwam ikzelf tot de conclusie dat als ik nu stopte onder de voorwaarde die hij mij aangaf ik niet stopte en hem duidelijk maakte wat hij mij waard was.....................nee ik liet dan zien wat ik mezelf waard vond en gezien de moeilijke situatie op dat moment was ik onzeker en voelde mijzelf niet echt veel waard..........(er hing namelijk een mogelijke afwijzing, beeindiging van de relatie in de lucht).

Geen reactie dinsdag op mijn mailtje, geen aankondiging dat hij kwam en onbewust begon mijn gevoel te reageren. Een gevoel van innerlijke onrust die ik op dat moment niet kon plaatsen.
Dit gevoel, het zwijgen over de mail, zijn niet komen en de andere toonzetting zorgde er uiteindelijk dinsdagnacht voor dat ik bepaalde dingen begon te vragen en uit te spreken en dit resulteerde in de beeindiging van onze relatie, want het had geen nut het nog langer te proberen en voor ons uit te schuiven er veranderde toch niets in Meester M zijn gevoel omtrent ons.
In de uren daarna aan de telefoon ging ik door een scala van emotie's en gevoelens heen, van verschrikkelijk huilen, paniek, naar ijskoud, hard en gelatenheid en uiteindelijk niets, helemaal niets meer.................geen gevoel, niet hoog, niet laag, niet diep alleen maar vlak.

Op dit moment dringt het gevoelsmatig nog steeds niet echt tot me door, verstandelijk komt wel het denkproces heel langszaam op gang, maar zonder enige echte diepe emotie.
Ik ben nog steeds gevoelloos en in een roes, loop weliswaar de hele dag te bibberen (net als bij zenuwen of als je het koud hebt) maar dat is het.

Sinds dinsdagnacht rook ik ook weer maar en vandaag ineens bedacht ik...........jemig..............die antidepressiva is volgens mij hiervoor verantwoordelijk. (door dit soort middelen worden je emoties en gevoelens namelijk onder controle gehouden, ze vlakken/stompen af).

Inmiddels heb ik besloten de antidpressiva af te bouwen omdat stoppen met roken op dit moment gewoon simpelweg geen nut heeft.
Maar als ik zo terug kijk denk ik wrang "een geluk bij een ongeluk" want al hebben ze niet de afkickverschijnselen van het roken onderdrukt, maar de afkickverschijnselen van het gemis van mijn Meester tot nu toe dus wel!!!!!!

Ergens ver weg in een waas voel ik, ik mis hem, ik verlang naar hem, zijn stem, zijn handen, zijn..........................
alleen de emoties ervaar ik nog niet op volle kracht .............. de echte klap, het besef komt straks pas en dat.........en de angst daarvoor voel ik nu ook al...............maar ook in die waas.

ik ga slapen...........proberen niet te dromen en niet de halve nacht wakker te liggen ......... kan ik eigen beter zeggen!

Voor vandaag sowieso genoeg geschreven, gebazzeld en gewauweld afgezien nog van gezeurt grijnzzzzz.

Een/De nieuwe dag .........................................................??

Roos
1.24 uur
09-06-2005

1 Comments:

Anonymous musi said...

Hallo Roos,
ik wens je heel veel sterkte toe deze dagen.
liefs van musi

3:37 PM  

Post a Comment

<< Home