Saturday, May 14, 2005

Kennismaking met bondage.....en???

Subje luister en huiver……………………dat hadden de woorden van mijn Meester kunnen zijn maar het was “subje luister ik wil……

Mijn Meester had dus gebeld dat hij zou komen……….mmm heerlijk………maar ook had hij wat instructies achtergelaten, t.w.:

Je ontvangt mij naakt en zonder polsboeien. Als ik bovenkom open je de deur, geeft mij de sleutel en sluit de deur weer. Vervolgens begeef jij je naar de woonkamer, blinddoekt jezelf (niet alleen met het masker, maar zo, dat je echt niets meer ziet) en gaat zitten op je knieën met de rug naar de woonkamer deur toe.
Je zorgt dat op tafel alle accessoires, je polsboeien en een fles koud water en 1 glas klaar liggen/staan.

Ik fronste mijn wenkbrauwen en mijn hersenen begonnen op turbo snelheid te werken, naakt dus geen rokje, geen polsboeien, attributen op tafel…………..maar het meest verwarrende was ………….die fles water. Wat wilde mijn Meester nu met een fles water en een glas?????
Drinken………logisch maar euhhhhh nee, ik geloof het niet.

De opdracht en aankondiging van zijn komst kreeg ik een dag of drie voordien en vanaf dat moment bleef die fles “koud”water maar door mijn hoofd spoken. Wat kon hij er mee, wat zou hij ermee willen……..sterker nog.... doen? Welke mogelijkheden waren er eigenlijk met een simpel fles water ??????

Vragen aan mijn Meester (ook niet achterom) hoefde ik niet te proberen, weinig kans dat ik er een antwoord op zou krijgen…………..ik hoorde hem in mijn verbeelding al grijnzen!

Maar na alle mogelijkheden op en neer en heen en weer bedacht en bekeken te hebben hield ik er mee op me zelf gek te maken…………en liet het voor wat het was (jajaja op een dag leer ik echt geduldig te zijn). Veranderen kon ik er toch niets aan en misschien wilde ik het zelfs niet eens * gniffel* * gniffel*.

Alleen toen ik alle attributen op tafel legde (het was zover), de fles met koud water vulde en eveneens op tafel zette, stak het duveltje “ongeduld & niet weten” weer zijn kop op……!
en zorgde er voor dat ik zeer gespannen maar verwachtingsvol uitkeek naar mijn Meester.

De bel………mijn Meester, 1e verdieping, 2e verdieping, 3e verdieping…………weer de bel en ik maakte een klein sprongetje van schrik.
Stom elke keer weer is het hetzelfde, ondanks dat ik al weet dat mijn Meester is -in het portiek de trappen op loopt- schrik ik toch weer als mijn huisdeurbel gaat!

Ik open de deur, kijk hem schuchter aan, geef hem gauw de sleutels in de hand, klap nog net niet hard de deur weer dicht (grinzzzz) en ren bijna naar de woonkamer alwaar ik mezelf totaal blinddoek en op mijn knieën ga zitten……. Het masker helpt me, ondanks dat ik daar zo zit in al mijn naaktheid, volkomen stijf van spanning en verwachting, stelt het me gerust. Het lijkt wel of ik een soort eigen wereld binnen ga.

Mijn zintuigen zijn tot op het uiterste gespitst, ik hoor de sleutel in het slot, de deur gaat open en dicht………stilte………..en dan vervolgens voetstappen in het halletje richting woonkamer.
Ik voel en ruik de nabijheid van mijn Meester, iedere vezel in mijn lijf is gespannen en wacht trillend op de eerste aanraking.

Hoe is het met mijn subje, hoor ik mijn Meester vragen…………….goed Meester komt er op een afgeknepen toontje uit…………….subje niet gespannen?.............ja Meester, wat ja? Euuhh jawel Meester.

Mijn Meesters handen raken mijn schouders aan en ik voel hoe het trillen stopt en de spanning begint weg te vloeien………..ik voel de opluchting.

Waanzinnig eigenlijk dat woorden, een opdracht de spanning zo in je hoofd en je lijf kunnen opjagen -waardoor je af en toe zelfs denkt het bijna te begeven- om vervolgens met een simpele, zachte aanraking in een klap je totaal te kalmeren en tot rust te laten komen.
Het klinkt misschien idioot maar pas daarna heb ik altijd het gevoel……………het is goed, het gaat goed het wordt…………….gewoon heerlijk en ik, ik hoef me alleen maar er aan over te geven en te genieten!

Net zo plotseling als de aanraking komt, is hij ook weg. Ik hoor mijn Meester achter mij wederom teruglopen de gang in om vervolgens weer achter mij te gaan staan………met wat????

Leg je handen in je nek sub, klinkt zijn stem en dan………………….voel ik hoe een touw over mijn beiden schouders wordt gelegd……………….ik schrik, ik ervaar, ik focus en ik geniet. Mijn Meester gaat onverstoorbaar rustig verder met het in- en opbinden van mijn borsten. Dat op zich is al een nieuwe sensatie voor mij………maar meer nog voel ik het ruwe en toch zo zachte touw glijden, tussen mijn benen, over mijn borsten, over mijn armen, over mijn rug en het windt mij enorm op. Regelmatig vraagt mijn Meester of het goed voelt en niet te strak zit………….en ik kan alleen maar zeggen Nee Meester en denken………ga aub door Meester!

Mijn borsten zijn uiteindelijk stevig opgebonden, het voelt heerlijk en zo lekker en ik merk dat ik er heel erg geil van geworden ben.......... maar……. daar bleef het niet bij!

2 Comments:

Blogger MisTique said...

...ja maar die fles water nou?

Nu blijf ik me maar afvragen waar die voor nodig was grinnnn

Mooi om te lezen dat je er zo van kon genieten.

liefs
MisTique

2:19 AM  
Anonymous Dryade said...

Kom s_roos. Jij leerde geduldig te zijn - maar wij nog niet !!

Die fles - vertel. ;-)

D.

11:49 PM  

Post a Comment

<< Home