Tuesday, May 03, 2005

Gedicht van gevoel

Je weet het zo zeker, je weet het zo goed, bent er zo overtuigd van hoe het zal gaan en hoe het moet........alleen dan blijkt maar weer eens - zoals wel vaker - dat verstand en gevoel soms niet samen de zelfde weg bewandelen en kun je in een hele heftige, emotionele situatie belanden.
Ook al is inmiddels de rust er weer, de impact, herinnering duurt nog voort en heb ik hier in een gedicht verwoord.


“Onverwacht”


Helder was het beeld van wat het zou zijn,
jij Krachtig, ik van jou, kwetsbaar en klein.

Kaders bepaalt waarbinnen onze samenzijn zou blijven,
verwachtingen noch eisen zouden dit overstijgen.

En plots, zoals het water ineens zijn oevers kan overschrijden,
groeide het gevoel dat nu over de grenzen van onze kaders glijden.

Onvoorspelbaar, onverwacht, zo intens, geen houden aan,
is het groter, machtiger en zo veel verder gegaan.

Verbazing, verbijstering, chaos en het besef,
durf ik, kan ik, heb ik zoveel en nog steeds het lef.

Mag jij, kan jij, moet jij dit willen,
mij nog verder met je meenemen en over grenzen heen te tillen.

Met de wetenschap er was een begin, …. ooit komt er een eind,
al pratend, schuilend, troostend blijven we de nacht overeind.

Ondanks de open vragen, de twijfel, samen met de vele diepe emotie’s,
komt sterker dan ooit na boven dat jij voor mij en ik voor jou in D/s kies.

Ook al hangt er nu een wolk ergens boven ons in de lucht,
geen van ons beiden wil loslaten, geeft het op en slaat op de vlucht.

Voor hoe lang…...............eigenlijk maakt dat helemaal niets meer uit,
voor ons is er namelijk geen weg terug............. alleen maar een vooruit.


roos
03-05-2005

0 Comments:

Post a Comment

<< Home