Tuesday, April 12, 2005

Gedachtengangen in poezie

“Mezelf Zijn”

Jouw woorden, in sneltreinvaart nog eens door mijn hoofd,
innerlijke chaos, van buiten sereen doch schijnbaar verdoofd.

Wat wil je, wat eis je, wat moet ik doen, is het dit,
gedachten flitsen, terwijl ik voor jou nederig op mijn knieën zit.

Elke spier, elke vezel is gespannen in mijn lijf,
ongeduldig , maar vol verwachting hard en stijf.

Je eerste aanrakingen oh zo hard of strelend zacht,
maken me duidelijk ik ben van jou, in jouw macht.

Plotseling vermindert de woordenstroom, het wordt heel stil,
niet langer vechtend tegen de grenzen van verzet en mijn onwil.

Uitstijgende boven mijn gevoelens van schaamte, gene, angst en pijn,
besef ik, ik hoef helemaal niets, alleen maar simpel mezelf te zijn!

Roos
12-04-2005

0 Comments:

Post a Comment

<< Home